ความต่างของคนไทยกับเกาหลี

1. เวลารับประทานอาหารเกาหลีต้องทานให้เหลือไว้บ้าง
เพราะจะได้รู้ว่าอิ่มแล้ว..จะได้ไม่ต้องตักเพิ่มให้อีก(แต่ถ้าทานหมดคงไม่เป็นไรมั้ง)
ส่วนของไทยต้องทานให้หมดไม่ให้เหลือ(เพราะเดี๋ยวชาวนาเสียใจ) แบบว่าทานกันให้เกลี้ยงไม่ให้เหลือสักเม็ด
ยึดคติ ที่ว่า
" ข้าวทุกจานอาหารทุกอย่าง
อย่ากินทิ้งขว้างเป็นของมีค่า
สงสารบรรดาเด็กตาดำ ๆ

2.เวลาเคี้ยวอาหารพี่เกาหลีให้เคี้ยวเสียงดังๆเข้าไว้
เพื่อที่ว่าจะได้รู้ว่าอาหารอร่อยมาก ๆ คล้าย ๆ จีนกับญี่ปุ่น
นั่นแหละ..แต่น้องไทยนั้นถูกสอนให้เคี้ยวค่อยๆละเอียด ๆ
เวลาเคี้ยวอาหารอยู่ห้ามพูดดูไม่ดี(เราสังเกตดูนะในละครเกาหลีกะไทยต่างกันเลยดาราเกาหลีเคี้ยวอาหารเต็มปากเคี้ยวหมับๆพูดไปด้วยน่าอร่อย แต่ของไทยแทบจะไม่มีฉากกินให้เห็นในจอเลย..(หมายถึงเวลาเคี้ยว)มีก็นิดเดียว
แหละ แล้วก็ตัดฉากไปเลย(ต้องไปเรียนว่าเคี้ยวสวยๆอย่างไร55)

3.เวลาทานอาหารเกาหลีไม่มีช้อนกลางเพราะถือว่าถ้าเราสนิทกันไม่ต้องใช้ก็ได้แสดงถึงความจริงใจ(แต่จริงๆแล้วเกาหลีไม่ใช้ช้อนกลาง )ต่างจากคนไทย สนิทกันแค่ไหน
มีไว้หน่อยก็ดี(อันนี้หมายถึงกินในบ้านด้วยก็ยังต้องใช้เลยขนาดคนในครอบครัว)

4. คนเกาหลีส่วนใหญ่เวลารับประทานอาหารจริงๆแล้วต้องให้ผู้น้อยคอยบริการ แต่ของไทยนี่เราสังเกตว่าคนเป็นพี่มักจะบริการน้องน่ะ
(ไม่รู้นะ อาจมีแบบรุ่นน้องคอยบริการรุ่นพี่ก็ได้)



5. เรื่องการแต่งกาย คนเกาหลีนิยมสีโทนเรียบ ๆ ขรึม ๆ ขาว เทา ดำ (ส่วนใหญ่การแต่งกายแบบนี้จะวัยผู้ใหญ่หน่อย) ส่วนของไทยเสื้อผ้ามีสีสันมากๆ(อันนี้ขึ้นอยู่กับภูมิประเทศและอากาศด้วยมั้ง)
เคยคุยกับอาจารย์นะ เค้าบอกว่า
ที่เกาหลีมีสีน้อยกว่าเมืองไทย
เพราะเมืองไทยเป็นเมืองร้อนจะมีสีเยอะกว่าที่เกาหลี
ก้คงจะจริง มีเขียวเฉยๆ เขียวน้ำทะเล เขียวขี้ม้า
เขียวใบตอบ แดงสด แดงเลือดนก แดงราชประสงค์ ฯลฯ
เกาหลีไม่มีอย่างนี้หรอก

รู้ไว้ใช่ว่านะครับ ขอความกรุณาอย่า ดราม่า มากนะครับถ้าไม่ชอบก็จบอย่ามาเกรียน
                                                                          

ขอขอบคุณข้อมูลจาก

อ่ออีกอย่างคนที่บอกว่ารักบ้านเกิดตายแทนบ้านเกิดได้ถ้าวันนึงสมมุติมีเมือง ๆ นึงให้คุณทุกอย่างที่คุณต้องการแต่ในเวลาเดียวกันบ้านที่คุณเกิดและโตและที่คุณรักกลับไม่ให้อะไรคุณเลยคุณจะไปอยู่ที่ไหนขอให้คุณคิดก่อนที่จะตอบแต่ว่าตอบไว้ในหัวใจของคุณ คุณว่าคุณรักเมืองไทยแต่คุณไม่ชอบให้เอาไปเปรียบเทียบผมก็เข้าใจผมก็คนไทยถึงจะครึ่งนึงก็ตามแต่ผมก็เกิดเมืองไทย กระทู้ที่เปรียบเทียบนี้มันยังน้อยไปแค่เปรียบเทียบ แค่นี้คุณก็ปิดหูปิดตาไม่รับฟังคุณเอาแต่ว่าไทยด้อยกว่าตรงไหนไม่ดีกว่าตรงไหน ว่าผมไม่รักเมืองไทยบ้างละ แต่หากเราไม่รับรู้อะไรเลยเอาแต่ว่าไทยดีบ้านเมืองมันจะดีขึ้นกว่าเดิมมั้ยการเปรียบเทียบทำให้เรารู้ว่าเราด้อยกว่าหรือเราดีกว่าตรงไหนเราได้เอาไปพัฒนาและปรับปรุงให้ดียิ่งขึ้น  ผมจะบอกอีกอย่าง จะเคือง เรื่องของคุณตอนนี้เมืองไทยขึ้นชื่อว่าเป็นประเทศที่กำลังพัฒนาเมื่อ10หรือ20ปีก่อนก็เป็นเช่นนี้ 10 ปีก่อนเกาหลีใต้ก็เป็นประเทศที่กำลังพัฒนาเหมือนกันเราคนไทยยังว่าเค้าด้อยกว่าเราหลายขุมนักแต่วันนี้เค้าก็เป็นประเทศที่พัฒนาแล้วเพราะเค้ารับฟังยอบรับข้อเสียของเค้าและนำไปปรับปรุง ตอนนี้เวียดนามก็เช่นกัน เรามองเค้าด้อยกว่าเราอีก10ปีเค้าอาจเป็นเช่นเกาหลีใต้ก็ได้ ในขณะที่เมืองไทยก็ยังดีในสายตาของคุณเช่นเดิมเป็นประเทศที่กำลังพัฒนาต่อไปเรื่อย ๆ  และกระทู้ที่ตั้งตัวผมเอง ไม่ได้จะว่าเมืองไทยไม่ดีคุณดราม่าเองคุณแอนตี้เกาหลีจึงหลับหูหลับตาว่าทุกอย่างที่เป็นเกาหลี ถ้าคุณออกจากนอกเมืองไทยได้ยินคนประเทศอื่นว่าเมืองไทยต่อหน้าคุณเค้าจะไม่ได้เปรียบเทียบเพืยงแค่นี้คนที่เคยอยู่ต่างแดนรู้ดีข้อนี้ว่าเค้าคิดกับเมืองไทยยังไง ผมฟังจนไม่กล้าบอกว่าเราก็เป็นคนไทยครึ่งนึงเหมือนกัน ไม่ใช่อายแต่การรับฟังก็เป็นข้อดีเราได้รู้ว่าเค้าไม่ชอบยังไงเราได้ไม่ทำเราได้มีชีวิตที่ดีในสังคมนั้น ๆ ได้ อย่างที่ว่ามารยาทแต่ละประเทศต่างกัน คุณควรจะเปิดสมองให้กว้างไม่มีอคติในใจ ไม่คิดว่าร้ายผู้อื่น แค่นี้ คุณภาพชีวิตของคุณอาจจะดีกว่าที่คุณเป็นอยู่ในตอนนี้ก็ได้

ทุกคนก็คงไม่พอใจที่ใครมาว่าบ้านเกิดเรา แต่บางครั้งก็ติงเพื่อให้มันดีขึ้นและหวีงดียกตัวอย่างง่าย ๆ

วันนึงคุณโดนอาจารย์ตีคุณเจ็บและไม่ชอบอาจารย์คนนี้มากแล้วคิดว่าเค้าเกลียดเราถึงตีเราประจำแต่ในด้านกลับกันอาจารย์คนนี้อยากเห็นคุณเป็นคนดีอยากให้คุณเรียนทันเพื่อน ๆ คุณจะได้ไม่ถูกเพื่อนล้อว่าไม่เอาไหน ตีเพราะความรัก วันนั้นคุณคงไม่เข้าใจแต่เมื่อคุณโตขึ้นคุณจะเข้าใจเอง