ทำไมคู่รักวัยทำงานยังรักกันแต่มีเซ็กซ์น้อยลง

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th

กลับถึงบ้านเกือบค่ำ กินข้าว เก็บครัว ตอบข้อความงาน แล้วต่างคนต่างทิ้งตัวลงบนเตียง ฝ่ายหนึ่งอยากกอดต่อ แต่อีกฝ่ายบอกว่าเหนื่อย ขอนอนก่อน คืนแบบนี้เกิดซ้ำจนคนที่ถูกปฏิเสธเริ่มถามตัวเองว่า คนข้าง ๆ ยังรักกันอยู่ไหม

บางบ้านขยับไปอีกขั้น คนหนึ่งย้ายไปนอนห้องอื่นเพราะหลับไม่สนิท หรือเพราะเวลานอนไม่ตรงกัน พอห่างทั้งเตียงและการสัมผัส เรื่องที่เคยคุยกันง่าย ๆ ก็เริ่มพูดยากขึ้น

ความรักกับความต้องการทางเพศไม่ได้เดินขึ้นลงพร้อมกันเสมอไป คนที่ยังรักคู่ของตัวเองอาจมีความต้องการลดลงจากความเครียด ความเหนื่อย ปัญหาสุขภาพ ยาบางชนิด หรือความค้างคาในความสัมพันธ์ ส่วนการแยกห้องนอนอาจเกิดจากปัญหาการนอน โดยไม่ได้หมายความว่าชีวิตคู่กำลังจบลง

ข้อมูลสุขภาพของ NHS ระบุว่า ความต้องการทางเพศเปลี่ยนแปลงได้ตลอดชีวิต และปัญหาความสัมพันธ์ ความเครียด ความวิตกกังวลหรือภาวะซึมเศร้าเป็นสาเหตุที่พบได้ ยังไม่มีข้อมูลที่ยืนยันได้จากแหล่งที่ใช้ว่าคู่สามีภรรยาวัยทำงานในไทยแยกห้องนอนหรือมีปัญหานี้เป็นสัดส่วนเท่าใด

ความเหนื่อยไม่ได้หยุดตอนเลิกงาน

สำหรับคู่วัยทำงาน วันหนึ่งอาจมีทั้งงานประจำ การเดินทาง ค่าใช้จ่าย งานบ้าน และการดูแลคนในครอบครัว แม้กลับมาอยู่ด้วยกันแล้ว สมองก็อาจยังวนอยู่กับสิ่งที่ต้องทำพรุ่งนี้ เมื่อร่างกายต้องการพัก ความใกล้ชิดทางเพศอาจถูกเลื่อนออกไป โดยไม่ได้ตั้งใจทำร้ายความรู้สึกอีกฝ่าย

ถ้างานบ้านหรือภาระดูแลตกอยู่กับคนใดคนหนึ่งมากเกินไป ความเหนื่อยอาจปนกับความน้อยใจ คนที่รับภาระอาจรู้สึกว่าไม่มีใครเห็น ส่วนอีกคนอาจเห็นเพียงว่าถูกปฏิเสธ การแบ่งงานให้ชัดและถามกันว่าแต่ละคนเหนื่อยตรงไหน จึงเป็นจุดเริ่มต้นที่จับต้องได้

ความรู้สึกค้างคาก็มีผลได้เช่นกัน เรื่องเล็กที่ไม่ได้คุย เช่น คำพูดที่ทำให้เสียใจ การไม่ช่วยกันตัดสินใจ หรือการรู้สึกว่าตัวเองไม่มีเวลาเป็นส่วนตัว อาจทำให้การสัมผัสที่เคยสบายใจกลายเป็นเรื่องฝืนใจ การมีเซ็กซ์บ่อยขึ้นเพียงอย่างเดียวจึงอาจไม่ช่วยคลี่คลายสิ่งที่ทั้งคู่ยังไม่ได้พูด

แยกห้องนอนเพราะอยากพัก หรือเพราะไม่อยากใกล้กัน

การนอนแยกเตียงหรือแยกห้องมีชื่อเรียกภาษาอังกฤษว่า sleep divorce แต่ไม่ได้หมายถึงการหย่าทางกฎหมาย คู่หนึ่งอาจเลือกแบบนี้เพราะเสียงกรน เวลาทำงานเป็นกะ หรือคนหนึ่งพลิกตัวบ่อยจนอีกคนตื่น การได้นอนเต็มอิ่มอาจช่วยให้ทั้งคู่มีแรงใช้ชีวิตด้วยกันในตอนกลางวัน

ในทางกลับกัน ถ้าการย้ายห้องเกิดหลังทะเลาะ และไม่มีใครกล้าพูดถึงความรู้สึกที่ตามมา ระยะห่างอาจทำให้ต่างฝ่ายยิ่งเดาใจกันผิดได้ Cleveland Clinic แนะนำให้คุยกันถึงเหตุผลและลองปรับรูปแบบที่เหมาะกับทั้งคู่ เพราะวิธีเดียวกันไม่ได้เหมาะกับทุกบ้าน

คู่ที่แยกห้องอาจตกลงกันว่าจะนั่งคุยหรือกอดกันก่อนนอน แล้วค่อยกลับไปพักในห้องของตัวเอง บางคู่อาจทดลองใช้ผ้าห่มคนละผืนก่อน โดยไม่ต้องรีบย้ายห้อง ข้อตกลงเหล่านี้เปลี่ยนได้เมื่อความต้องการของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเปลี่ยนไป

ร่างกายและยาก็มีส่วน

ความต้องการที่ลดลงอาจเกี่ยวข้องกับอาการเจ็บขณะมีเพศสัมพันธ์ ช่องคลอดแห้ง ปัญหาการแข็งตัว โรคประจำตัว การเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมน หรือผลข้างเคียงจากยาบางชนิด เช่น ยาต้านซึมเศร้า ความกังวลว่าจะเจ็บหรือทำได้ไม่เหมือนเดิมก็อาจทำให้เลี่ยงความใกล้ชิดตามมา

ถ้าการเปลี่ยนแปลงทำให้ตัวเองหรือความสัมพันธ์เดือดร้อน โดยเฉพาะเมื่อมีอาการเจ็บหรือปัญหาทางกายร่วมด้วย ควรปรึกษาแพทย์เพื่อหาสาเหตุและทางดูแลที่เหมาะสม หากสงสัยว่ายามีส่วน ควรปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกรก่อนปรับยา ไม่ควรหยุดยาเอง

คุยกันโดยไม่ตั้งเป้าว่าต้องจบด้วยเซ็กซ์

เลือกเวลาที่ทั้งคู่ไม่รีบหรือเพิ่งทะเลาะ แล้วบอกความรู้สึกของตัวเองให้ชัด เช่น “ช่วงนี้ฉันคิดถึงการได้ใกล้ชิดกัน” หรือ “ฉันเหนื่อยจนยังไม่พร้อม แต่อยากให้รู้ว่ายังรักเธอ” จากนั้นฟังว่าอีกฝ่ายกำลังเจออะไร และอยากให้ช่วยแบบไหน

การกอด จับมือ นั่งกินข้าวด้วยกัน หรือมีเวลาคุยโดยไม่หยิบโทรศัพท์ อาจเป็นรูปแบบความใกล้ชิดที่ทั้งคู่เลือกได้ โดยไม่จำเป็นต้องนำไปสู่การมีเพศสัมพันธ์ ทุกครั้งต้องอาศัยความยินยอมของทั้งสองฝ่าย และแต่ละคนมีสิทธิเปลี่ยนใจได้

ไม่มีจำนวนครั้งมาตรฐานที่ใช้ตัดสินว่าคู่ไหนรักกันดี หากทั้งคู่พอใจกับจังหวะของตัวเองก็ไม่จำเป็นต้องเทียบกับใคร แต่ถ้าความต่างทำให้เจ็บปวด คุยกันแล้วติดอยู่ที่เดิม หรือมีความขัดแย้งสะสม การปรึกษานักจิตวิทยา ผู้เชี่ยวชาญด้านความสัมพันธ์ หรือแพทย์ อาจช่วยให้ทั้งสองคนหาทางออกร่วมกันได้