ไข้หวัดใหญ่กับหวัดธรรมดาแยกกันที่อาการมาเร็วกับมาค่อยๆ: ไข้พุ่ง ปวดตัวหนัก กับคัดจมูก เจ็บคอ

ตื่นมาเจ็บคอ คัดจมูก แล้วสงสัยว่าเป็นแค่หวัดธรรมดาหรือไข้หวัดใหญ่กันแน่ คำถามนี้สำคัญกว่าที่คิด เพราะสองโรคนี้ดูแลต่างกัน และไข้หวัดใหญ่เสี่ยงเกิดภาวะแทรกซ้อนรุนแรงได้มากกว่า จุดแยกที่เร็วที่สุดคือความเร็วที่อาการมา หวัดธรรมดามักค่อยๆ มาทีละอาการใน 1-3 วัน ส่วนไข้หวัดใหญ่มักมาแบบหักดิบ อยู่ดีๆ ก็ไข้ขึ้น ปวดตัว และเพลียหนักภายในไม่กี่ชั่วโมง

เทียบอาการทีละข้อ

ตามตารางเปรียบเทียบของศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคสหรัฐ (CDC) ไข้หวัดใหญ่มีไข้เป็นเรื่องปกติและมักสูง อยู่ได้ 3-4 วัน ปวดเมื่อยตามตัวเป็นเรื่องปกติและมักรุนแรง หนาวสั่นค่อนข้างพบบ่อย อ่อนเพลียเป็นเรื่องปกติและอาจรุนแรง ปวดศีรษะพบบ่อย ส่วนหวัดธรรมดาไข้พบน้อย ปวดเมื่อยเพียงเล็กน้อย หนาวสั่นไม่ค่อยพบ อ่อนเพลียบางครั้งและมักไม่รุนแรง ปวดศีรษะพบน้อย กลับกันอาการที่หวัดธรรมดาเด่นกว่าคือจามบ่อย คัดจมูก และเจ็บคอ ซึ่งเป็นอาการที่ไข้หวัดใหญ่พบได้บ้างแต่ไม่ใช่ตัวเด่น สรุปแบบจำง่ายคือไข้หวัดใหญ่เล่นงานทั้งตัว ส่วนหวัดธรรมดาเล่นงานจมูกกับคอเป็นหลัก

ยาที่ใช้ต่างกัน อย่าใช้สลับกัน

ทั้งสองโรคเกิดจากไวรัส ยาปฏิชีวนะจึงฆ่าเชื้อไม่ได้ทั้งคู่ หวัดธรรมดาไม่มียาจำเพาะ ดูแลตามอาการคือพักผ่อน ดื่มน้ำ และใช้ยาลดอาการตามความจำเป็น ส่วนไข้หวัดใหญ่ในบางกรณีแพทย์อาจพิจารณายาต้านไวรัสไข้หวัดใหญ่ ซึ่งต้องให้แพทย์สั่งและได้ผลดีที่สุดเมื่อเริ่มใช้เร็วหลังอาการเริ่ม ดังนั้นถ้าสงสัยว่าเป็นไข้หวัดใหญ่โดยเฉพาะในกลุ่มเสี่ยง อย่ารอให้ครบอาทิตย์แล้วค่อยไปพบแพทย์ การไปเร็วเปิดทางเลือกการรักษามากกว่าการไปช้า

กลุ่มเสี่ยงและสัญญาณที่ต้องรีบพบแพทย์

กลุ่มที่ต้องระวังเป็นพิเศษคือเด็กเล็ก ผู้สูงอายุ หญิงตั้งครรภ์ และผู้มีโรคประจำตัว เช่น โรคปอด หัวใจ เบาหวาน หรือภูมิคุ้มกันต่ำ เพราะกลุ่มนี้เสี่ยงเกิดปอดอักเสบและภาวะแทรกซ้อนรุนแรงจากไข้หวัดใหญ่ได้มากกว่า สัญญาณที่ควรรีบพบแพทย์ทันทีคือหายใจลำบาก เจ็บแน่นหน้าอก ไข้สูงไม่ลดลง อาการดีขึ้นแล้วกลับมาแย่ลง หรืออ่อนเพลียจนลุกไม่ไหว และข้อสำคัญที่ต้องย้ำคืออาการอย่างเดียวแยกโรคไม่ได้ชัวร์ 100% เพราะอาการของสองโรคทับซ้อนกันได้มาก การตรวจยืนยันหรือการประเมินโดยแพทย์เท่านั้นที่จะฟันธงได้ ตารางเปรียบเทียบนี้จึงเป็นแนวทางแยกเบื้องต้น ไม่ใช่การวินิจฉัย