ฟอสซิลเบเลมไนต์ยุคจูราสสิกกว้างราว 6–7 ซม. ต่างจากญาติทั่วไปอย่างไร?

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ

ฟอสซิลเบเลมไนต์ชนิดใหม่ Wyoteuthis linsterorum มีแกนแข็งกว้างราว 6–7 เซนติเมตร ตัวอย่างหลักที่สมบูรณ์กว่าในงานวิจัยยาวเกิน 130 มิลลิเมตร และมีเส้นผ่านศูนย์กลางด้านหน้าราว 60–70 มิลลิเมตร จึงหนากว่าฟอสซิลเบเลมไนต์ที่พบทั่วไปในไวโอมิง นักวิจัยตั้งชื่อสกุลและชนิดใหม่นี้จากฟอสซิลสองชิ้น เพราะรูปทรงกับรายละเอียดภายในต่างจากเบเลมไนต์ที่รู้จัก

เบเลมไนต์เป็นญาติหมึกกล้วยและหมึกสายที่สูญพันธุ์ไปแล้ว ส่วนที่กลายเป็นฟอสซิลในกรณีนี้คือ rostrum หรือแกนแข็งภายในลำตัว ไม่ใช่ซากสัตว์ทั้งตัว ข่าวของ ScienceDaily สรุปขนาดไว้ประมาณ 10 เซนติเมตรยาวและ 6 เซนติเมตรกว้าง แต่คำอธิบายตัวอย่างในบทความวิจัยให้ความยาวของชิ้นที่สมบูรณ์กว่าเกิน 13 เซนติเมตร จึงควรใช้ค่าจากคำบรรยายชิ้นตัวอย่างเมื่อพูดถึงขนาดอย่างละเอียด

ScienceDaily ระบุว่าเบเลมไนต์ที่พบทั่วไปในไวโอมิงมักยาว 5–10 เซนติเมตร แต่มีเส้นผ่านศูนย์กลางเพียง 1–2 เซนติเมตร งานวิจัยเปรียบเทียบรูปร่างและตำแหน่งร่องบนแกนของตัวอย่างใหม่กับฟอสซิลกลุ่มอื่น นักวิจัยใช้ CT ตรวจฟอสซิลทั้งสองชิ้น ส่วนตัวอย่างประกอบชนิด (paratype) ยังได้รับการสแกน CT ความละเอียดสูงเพิ่มเติม เพื่อตรวจโครงสร้างด้านในโดยไม่ทำลายฟอสซิล หลักฐานเหล่านี้ช่วยให้นักวิจัยแยกมันเป็นสกุลใหม่ แทนที่จะตัดสินจากความหนาเพียงอย่างเดียว

ฟอสซิลสองชิ้นมาจากชั้น Redwater Shale ในรัฐไวโอมิง สหรัฐฯ ทั้งสองชิ้นอยู่ในคอลเล็กชัน Wyoming Dinosaur Center โดยตัวอย่างหลักเป็นชิ้นที่ Cliff Linster พบและมอบให้ศูนย์ในปี 2019 เมื่อนำลักษณะรูปร่างและรายละเอียดภายในมาเทียบกัน ผู้วิจัยระบุว่าทั้งคู่เป็นชนิดเดียวกันและตั้งชื่อชนิดเพื่อยกย่องครอบครัว Linster

การจัดจำแนกยังบอกเรื่องวิวัฒนาการด้วย ผู้เขียนวาง Wyoteuthis ไว้ในวงศ์ Megateuthididae ซึ่งฟอสซิลส่วนใหญ่พบในชั้นหินเก่ากว่าและนักวิจัยเคยคิดว่ากลุ่มนี้ลดหายไปตั้งแต่ช่วงกลางยุคจูราสสิก การพบตัวอย่างในชั้น Oxfordian ของ Wyoming จึงเป็นหลักฐานว่ามีกลุ่มย่อยหลงเหลืออยู่ช้ากว่าที่บันทึกเดิมแสดง และช่วยเติมช่องว่างของความหลากหลายเบเลมไนต์ในทะเลซันแดนซ์

แกนแข็งบอกนักวิจัยได้ว่ารูปร่างและสายญาติของสัตว์ชนิดนี้ต่างจากตัวอย่างที่รู้จัก แต่ไม่ได้เผยพฤติกรรมขณะมีชีวิตโดยตรง ผู้เขียนเสนอว่าขนาดอาจสัมพันธ์กับขนาดลำตัวและกล่าวถึงความเป็นไปได้เรื่องการล่าเหยื่อขนาดเล็ก ทว่าสองเรื่องนี้ยังเป็นการตีความจากฟอสซิล ไม่ใช่ภาพที่เห็นจากซาก ส่วนข้อค้นพบที่ยืนยันได้คือเบเลมไนต์กลุ่มนี้มีรูปร่างหลากหลายกว่าที่นักวิจัยเคยพบในชั้นหินดังกล่าว

ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th