ภาษารัก 5 แบบ: รักกันแต่แสดงออกคนละภาษา เลยรู้สึกว่าไม่ถูกรัก

เคยสงสัยไหมว่าทำไมบางคู่รักกันมากแต่ฝ่ายหนึ่งยังรู้สึกว่าไม่ถูกรัก อีกฝ่ายซื้อของขวัญให้ตลอด แต่อีกฝ่ายอยากได้แค่คำพูดดีๆ สักประโยค ปัญหาอาจไม่ได้อยู่ที่ความรักน้อยลง แต่อยู่ที่วิธีแสดงความรักไม่ตรงกัน แนวคิดนี้มีชื่อว่าภาษารัก 5 แบบ มาจากหนังสือของแกรี แชปแมน ที่ปรึกษาชีวิตคู่ชาวอเมริกัน ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1992 และกลายเป็นแนวคิดยอดนิยมที่หลายคู่ใช้คุยกันมาจนถึงวันนี้

ภาษารัก 5 แบบคืออะไร

ภาษารักคือวิธีที่แต่ละคนรู้สึกว่าตัวเองถูกรักมากที่สุด แชปแมนแบ่งออกเป็น 5 แบบ แบบแรกคือคำพูดชื่นชม เช่น บอกว่าขอบคุณ ชมว่าทำได้ดี หรือพูดว่ารักกันตรงๆ แบบที่สองคือการกระทำบริการ เช่น ช่วยงานบ้าน ซ่อมของที่พัง หรือทำอาหารให้โดยไม่ต้องขอ แบบที่สามคือการได้รับของขวัญ ไม่จำเป็นต้องแพง แค่ของที่บอกว่าคิดถึงกัน แบบที่สี่คือเวลาคุณภาพ คืออยู่ด้วยกันแบบตั้งใจจริง ไม่ใช่แค่อยู่ห้องเดียวกันแต่ต่างคนต่างเล่นมือถือ ส่วนแบบที่ห้าคือการสัมผัสทางกาย เช่น จับมือ กอด หรือแตะไหล่เบาๆ

วิธีสังเกตภาษาของตัวเอง

วิธีสังเกตง่ายที่สุดคือดูว่าอะไรทำให้รู้สึกดีที่สุดเวลาคู่ทำ และอะไรทำให้เสียใจที่สุดเวลาขาดหายไป คนที่ภาษาเป็นคำพูดชื่นชมจะจำคำพูดแรงๆ ได้นาน ส่วนคนที่ภาษาเป็นการกระทำจะรู้สึกว่าคำพูดอย่างเดียวไม่พอถ้าไม่มีใครช่วยลงมือจริง อีกวิธีคือดูว่าตัวเองมักแสดงความรักกับคนอื่นด้วยวิธีไหน เพราะคนส่วนใหญ่มักให้ในแบบที่ตัวเองอยากได้รับ ลองถามตัวเองสามข้อนี้แล้วคำตอบจะเริ่มชัดว่าภาษาหลักของตัวเองคือแบบไหน

เมื่อคนละภาษากันเกิดอะไรขึ้น

ปัญหาคลาสสิกคือต่างฝ่ายต่างให้ในภาษาของตัวเองแล้วสงสัยว่าทำไมอีกฝ่ายไม่ซึ้ง เช่น ฝ่ายหนึ่งล้างจาน ทำความสะอาดบ้านทุกวันเพราะคิดว่านั่นคือความรัก แต่อีกฝ่ายภาษาเป็นเวลาคุณภาพ เลยรู้สึกว่าอยู่ด้วยกันน้อยลงทั้งที่บ้านสะอาดเอี่ยม อีกฝ่ายไม่ได้ไม่รัก แต่รับสัญญาณคนละคลื่นกัน พอรู้ภาษาของกันและกันแล้ว การแก้ปัญหาจะเปลี่ยนจากการโทษกันว่าไม่ใส่ใจ เป็นการปรับวิธีแสดงออกให้ตรงกับภาษาที่อีกฝ่ายรับได้

ใช้ยังไงให้ได้ผล และข้อควรระวัง

จุดที่ต้องระวังมีสามข้อ ข้อแรก แนวคิดนี้มาจากประสบการณ์ให้คำปรึกษาของแชปแมน ไม่ใช่งานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่วัดผลแน่ชัด ใช้เป็นกรอบช่วยคุยกันได้ แต่อย่าเอาไปอ้างว่าเป็นความจริงทางวิทยาศาสตร์ ข้อที่สอง คนส่วนใหญ่ไม่ได้มีภาษาเดียวชัดๆ และภาษาหลักเปลี่ยนได้ตามช่วงชีวิต ช่วงที่งานยุ่งอาจอยากได้การกระทำบริการมากกว่าของขวัญ ข้อที่สาม ภาษารักใช้สื่อสาร ไม่ใช่ใช้บังคับคู่ ประโยคอย่างภาษาฉันคือของขวัญ เธอต้องซื้อให้ คือการใช้ผิด วิธีใช้ที่ถูกคือบอกกันตรงๆ ว่าอะไรทำให้รู้สึกถูกรัก แล้วลองปรับให้กันทีละนิด ความรักไม่ได้วัดกันที่พูดภาษาเดียวกันตั้งแต่แรก แต่วัดกันที่ยอมเรียนรู้ภาษาของอีกฝ่ายหรือเปล่า