ไขปริศนาสนามบิน 2 แห่งในจังหวัดเดียว! สร้างไว้ทำไม?

ถ้าพูดถึงสนามบิน หลายคนอาจคิดว่าจังหวัดหนึ่งควรมีสนามบินเพียงแห่งเดียวก็เพียงพอแล้ว เพราะสนามบินแต่ละแห่งต้องใช้เงินลงทุนจำนวนมาก ทั้งค่าก่อสร้างรันเวย์ อาคารผู้โดยสาร ระบบควบคุมการจราจรทางอากาศ และระบบรักษาความปลอดภัย แต่ในความเป็นจริง ประเทศไทยมีบางจังหวัดที่มีสนามบินมากกว่าหนึ่งแห่ง จนทำให้เกิดคำถามว่า เหตุใดจึงต้องมีสนามบินหลายแห่งอยู่ในพื้นที่จังหวัดเดียวกัน ทั้งที่การเดินทางทางอากาศสามารถใช้สนามบินแห่งเดียวร่วมกันได้?

คำตอบของเรื่องนี้มีความน่าสนใจมากกว่าที่คิด เพราะสนามบินไม่ได้มีไว้สำหรับรับส่งผู้โดยสารเพียงอย่างเดียว แต่ยังเกี่ยวข้องกับการขนส่งสินค้า การพัฒนาเศรษฐกิจ การท่องเที่ยว ภารกิจทางทหาร และยุทธศาสตร์ด้านความมั่นคงของประเทศด้วย ที่สำคัญ สนามบินแต่ละแห่งอาจถูกสร้างขึ้นต่างช่วงเวลา และมีวัตถุประสงค์ในการใช้งานไม่เหมือนกัน

ก่อนอื่นต้องเข้าใจว่า สนามบินทุกแห่งไม่ได้มีหน้าที่เหมือนกัน

สิ่งแรกที่ต้องทำความเข้าใจคือ คำว่าสนามบินไม่ได้หมายถึงสถานที่ที่ประชาชนสามารถซื้อตั๋วเครื่องบินเพื่อเดินทางได้ทุกแห่ง เพราะสนามบินมีรูปแบบการใช้งานหลายประเภท

สนามบินพลเรือนเป็นสถานที่รองรับการบินของประชาชน การเดินทางเชิงพาณิชย์ และการขนส่งสินค้าตามที่ได้รับอนุญาต ส่วนสนามบินที่อยู่ภายใต้หน่วยงานทหารอาจใช้สำหรับการฝึกบิน ภารกิจด้านความมั่นคง การลาดตระเวน และการสนับสนุนการปฏิบัติงานของกองทัพ

นอกจากนี้ ยังมีสนามบินที่รองรับการบินทั่วไปหรือกิจกรรมการบินเฉพาะด้าน ซึ่งไม่ได้ให้บริการเที่ยวบินโดยสารตามตารางบินเหมือนสนามบินพาณิชย์ทั่วไป

ดังนั้น เมื่อพบว่าจังหวัดหนึ่งมีสนามบินสองแห่ง จึงต้องตรวจสอบก่อนว่าแต่ละแห่งเป็นสนามบินประเภทใด อยู่ภายใต้การดูแลของหน่วยงานไหน และเปิดให้บริการในลักษณะใด เพราะการนับจำนวนสนามบินโดยดูจากชื่อสถานที่เพียงอย่างเดียวอาจทำให้เข้าใจผิดได้

1. เมื่อเมืองเติบโต สนามบินเดิมอาจรองรับคนไม่เพียงพอ

เหตุผลแรกที่ทำให้บางพื้นที่ต้องมีสนามบินเพิ่มขึ้น คือการเติบโตของจำนวนผู้โดยสาร เมื่อจังหวัดหนึ่งกลายเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ การค้า อุตสาหกรรม หรือการท่องเที่ยว ความต้องการเดินทางทางอากาศก็มีโอกาสเพิ่มขึ้นตามไปด้วย

สนามบินที่เคยรองรับผู้โดยสารได้อย่างเพียงพอในอดีต อาจเริ่มเผชิญกับข้อจำกัดเมื่อมีเที่ยวบินเพิ่มขึ้น สายการบินหลายแห่งต้องการใช้บริการในช่วงเวลาเดียวกัน หรือมีผู้โดยสารเดินทางหนาแน่นในฤดูกาลท่องเที่ยว

ปัญหาไม่ได้อยู่ที่จำนวนที่นั่งบนเครื่องบินเพียงอย่างเดียว แต่ยังรวมถึงอาคารผู้โดยสาร หลุมจอดเครื่องบิน ทางขับเครื่องบิน ระบบตรวจสัมภาระ และความสามารถในการรองรับเที่ยวบินต่อชั่วโมงด้วย

เมื่อสนามบินเดิมเริ่มเข้าใกล้ขีดความสามารถในการให้บริการ การสร้างสนามบินแห่งใหม่จึงอาจเป็นทางเลือกหนึ่งในการเพิ่มศักยภาพของระบบคมนาคมทางอากาศ แต่ต้องผ่านการศึกษาความต้องการเดินทางและความคุ้มค่าก่อนเสมอ

2. สนามบินเก่าอาจมีข้อจำกัดจนไม่สามารถขยายได้อีก

อีกเหตุผลหนึ่งที่สำคัญคือทำเลที่ตั้งของสนามบินเดิม สนามบินหลายแห่งถูกสร้างขึ้นในช่วงเวลาที่พื้นที่โดยรอบยังมีประชากรไม่หนาแน่น แต่เมื่อเวลาผ่านไป เมืองเริ่มขยายตัว มีบ้านเรือน โรงงาน อาคารพาณิชย์ และถนนสายสำคัญเข้ามาอยู่ใกล้สนามบินมากขึ้น

พื้นที่ที่เคยสามารถนำมาใช้ขยายรันเวย์หรือก่อสร้างอาคารเพิ่มเติม อาจกลายเป็นชุมชนที่มีประชาชนอาศัยอยู่แล้ว การเวนคืนที่ดินจึงมีต้นทุนสูงและอาจส่งผลกระทบต่อคนในพื้นที่

ขณะเดียวกัน การขยายสนามบินยังต้องคำนึงถึงความปลอดภัยในการบิน ทิศทางการขึ้นลงของเครื่องบิน สิ่งกีดขวาง และผลกระทบจากเสียงรบกวน

ในบางกรณี การปรับปรุงสนามบินเดิมอาจไม่สามารถแก้ปัญหาได้ทั้งหมด การสร้างสนามบินแห่งใหม่ในทำเลที่เหมาะสมกว่าจึงเป็นทางเลือกที่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องอาจนำมาพิจารณา

3. ภูมิประเทศและระยะทางอาจทำให้ต้องมีสนามบินมากกว่าหนึ่งแห่ง

จังหวัดที่มีพื้นที่กว้างขวาง มีภูเขา เกาะ หรือชุมชนกระจายอยู่ห่างกัน อาจมีข้อจำกัดด้านการเดินทางมากกว่าพื้นที่ที่มีภูมิประเทศราบเรียบ

แม้จังหวัดนั้นจะมีสนามบินอยู่แล้วหนึ่งแห่ง แต่หากสนามบินตั้งอยู่ห่างจากเมืองสำคัญหรือแหล่งท่องเที่ยวบางพื้นที่มาก ประชาชนและนักท่องเที่ยวก็อาจต้องเสียเวลาเดินทางต่อด้วยรถยนต์หลายชั่วโมง

การมีสนามบินอีกแห่งในทำเลที่เหมาะสมจึงอาจช่วยลดระยะทางและเพิ่มทางเลือกในการเดินทางได้ โดยเฉพาะพื้นที่ที่มีศูนย์กลางชุมชนหลายแห่ง

อย่างไรก็ตาม การเลือกพื้นที่สร้างสนามบินไม่ใช่เพียงการมองว่าจุดไหนอยู่ใกล้ประชาชนที่สุด แต่ยังต้องศึกษาความเหมาะสมของภูมิประเทศ สภาพอากาศ ทิศทางลม ความปลอดภัย และสิ่งกีดขวางรอบพื้นที่ด้วย

4. สนามบินอาจถูกสร้างขึ้นเพื่อรองรับเศรษฐกิจและการท่องเที่ยว

เมื่อจังหวัดมีการพัฒนาเศรษฐกิจมากขึ้น ความต้องการเดินทางของนักธุรกิจ ผู้ประกอบการ และนักท่องเที่ยวก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วย

บางจังหวัดมีแหล่งท่องเที่ยวหลายแห่งอยู่คนละพื้นที่ หรือมีเขตอุตสาหกรรมและศูนย์กลางการค้ากระจายอยู่หลายจุด การมีสนามบินมากกว่าหนึ่งแห่งจึงอาจช่วยกระจายการเดินทางและทำให้การเข้าถึงพื้นที่ต่าง ๆ สะดวกขึ้น

ผลที่ตามมาอาจช่วยสนับสนุนธุรกิจโรงแรม ร้านอาหาร รถเช่า การขนส่ง และบริการท้องถิ่น รวมถึงเพิ่มโอกาสในการดึงดูดนักลงทุน

แต่ต้องเข้าใจด้วยว่าการสร้างสนามบินไม่ได้ทำให้เศรษฐกิจเติบโตโดยอัตโนมัติ หากไม่มีเที่ยวบินเพียงพอ ไม่มีผู้โดยสารจริง หรือไม่มีระบบขนส่งเชื่อมต่อที่สะดวก สนามบินก็อาจไม่สามารถสร้างประโยชน์ได้เต็มศักยภาพ

5. สนามบินบางแห่งเน้นขนส่งสินค้า ไม่ได้เน้นรับผู้โดยสาร

อีกหนึ่งบทบาทที่หลายคนอาจมองข้ามคือการขนส่งสินค้าทางอากาศ เพราะสนามบินไม่ได้มีหน้าที่รองรับคนเดินทางเท่านั้น แต่ยังเป็นส่วนหนึ่งของระบบโลจิสติกส์ด้วย

สินค้าบางประเภทต้องการความรวดเร็วในการขนส่ง เช่น ยา เวชภัณฑ์ สินค้าที่ต้องควบคุมอุณหภูมิ ผลิตภัณฑ์สด และชิ้นส่วนอุตสาหกรรมที่มีความจำเป็นต้องส่งมอบตามกำหนดเวลา

สนามบินที่มีระบบคลังสินค้าและพื้นที่ขนถ่ายสินค้าเหมาะสมอาจรองรับภารกิจด้านนี้ได้ดี ขณะที่สนามบินอีกแห่งอาจเน้นการให้บริการผู้โดยสารเป็นหลัก

การแบ่งบทบาทดังกล่าวอาจช่วยให้การบริหารจัดการมีความเหมาะสมกับลักษณะการใช้งาน แต่ก็ต้องพิจารณาต้นทุน เพราะการขนส่งทางอากาศมีค่าใช้จ่ายสูงกว่าการขนส่งบางรูปแบบ

6. ความมั่นคงทางทหารเป็นอีกเหตุผลสำคัญ

นี่เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้บางจังหวัดมีสนามบินมากกว่าหนึ่งแห่ง แม้จะไม่ได้มีผู้โดยสารจำนวนมากก็ตาม

สนามบินหรือฐานบินที่อยู่ภายใต้หน่วยงานทหารอาจมีภารกิจแตกต่างจากสนามบินพลเรือนอย่างชัดเจน เช่น การฝึกบิน การลาดตระเวน การสนับสนุนกำลังพล การเคลื่อนย้ายอุปกรณ์ และการปฏิบัติภารกิจด้านความมั่นคง

พื้นที่บางแห่งมีความสำคัญทางยุทธศาสตร์ โดยเฉพาะพื้นที่ชายฝั่งทะเลหรือพื้นที่ที่ต้องดูแลความปลอดภัยเป็นพิเศษ การมีโครงสร้างพื้นฐานด้านการบินจึงช่วยสนับสนุนภารกิจของหน่วยงานที่รับผิดชอบได้

นอกจากนี้ อากาศยานยังสามารถนำมาใช้สนับสนุนภารกิจช่วยเหลือประชาชนในสถานการณ์ฉุกเฉิน เช่น น้ำท่วม ดินถล่ม หรือภัยพิบัติที่ทำให้เส้นทางคมนาคมทางบกได้รับความเสียหาย

จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่จังหวัดหนึ่งจะมีสนามบินพลเรือนสำหรับประชาชน และมีสนามบินที่อยู่ภายใต้การดูแลของกองทัพอยู่ในพื้นที่เดียวกัน

7. สนามบินแต่ละแห่งอาจเกิดขึ้นคนละช่วงเวลา

บางครั้งการมีสนามบินสองแห่งไม่ได้เกิดจากการวางแผนสร้างพร้อมกันตั้งแต่แรก แต่เป็นผลจากการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานที่เกิดขึ้นต่อเนื่องหลายยุคสมัย

สนามบินแห่งแรกอาจถูกสร้างขึ้นเพื่อรองรับการเดินทางในอดีต ต่อมาเมื่อจำนวนประชากรเพิ่มขึ้น เศรษฐกิจขยายตัว และความต้องการด้านการบินเปลี่ยนแปลง หน่วยงานที่เกี่ยวข้องจึงอาจพิจารณาสร้างสนามบินแห่งใหม่

ขณะเดียวกัน สนามบินเก่าอาจยังมีความจำเป็นต่อภารกิจบางประเภท จึงไม่ได้ถูกยกเลิกการใช้งานทั้งหมด

เรื่องนี้สะท้อนให้เห็นว่าการพัฒนาระบบการบินไม่ได้หยุดนิ่ง แต่ต้องปรับเปลี่ยนให้สอดคล้องกับสภาพเศรษฐกิจ สังคม และความต้องการของประเทศในแต่ละช่วงเวลา

8. สนามบินสำรองช่วยเพิ่มความยืดหยุ่นให้ระบบการบิน

สนามบินอีกแห่งอาจมีประโยชน์ในฐานะทางเลือกเมื่อเกิดเหตุขัดข้องกับสนามบินหลัก เช่น สภาพอากาศไม่เอื้ออำนวย รันเวย์ไม่สามารถใช้งานได้ชั่วคราว หรือเกิดเหตุฉุกเฉินที่ทำให้ต้องเปลี่ยนแผนการบิน

อย่างไรก็ตาม สนามบินสำรองไม่จำเป็นต้องอยู่ในจังหวัดเดียวกันเสมอไป เพราะการเลือกสนามบินสำหรับเปลี่ยนเส้นทางต้องพิจารณาระยะทาง ความพร้อมของรันเวย์ สภาพอากาศ ความสามารถในการรองรับอากาศยาน และข้อกำหนดด้านความปลอดภัย

ดังนั้น เหตุผลด้านสนามบินสำรองจึงเป็นเรื่องของการเพิ่มความยืดหยุ่นให้เครือข่ายการบิน มากกว่าจะเป็นเหตุผลหลักที่ทำให้ทุกจังหวัดจำเป็นต้องสร้างสนามบินเพิ่ม

9. ตัวอย่างที่เห็นภาพชัด จังหวัดสงขลามีสนามบิน 2 แห่ง

เมื่อพูดถึงจังหวัดที่มีสนามบินมากกว่าหนึ่งแห่ง ตัวอย่างที่น่าสนใจคือจังหวัดสงขลา ซึ่งมีทั้งท่าอากาศยานนานาชาติหาดใหญ่ และสนามบินสงขลาที่อยู่ในความรับผิดชอบของกองทัพเรือ

ท่าอากาศยานนานาชาติหาดใหญ่ตั้งอยู่ในอำเภอคลองหอยโข่ง จังหวัดสงขลา บริหารจัดการโดยบริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) หรือ AOT มีบทบาทสำคัญในการรองรับการเดินทางของประชาชน นักท่องเที่ยว และผู้ที่ต้องการเดินทางเข้าสู่พื้นที่ภาคใต้ตอนล่าง

ขณะที่สนามบินสงขลาตั้งอยู่ในเขตเทศบาลนครสงขลา และอยู่ในความรับผิดชอบของกองทัพเรือ โดยมีลักษณะการใช้งานที่เกี่ยวข้องกับภารกิจของหน่วยงานรัฐและการทหาร ไม่ได้มีบทบาทเหมือนท่าอากาศยานหาดใหญ่ที่ให้บริการเที่ยวบินโดยสารทั่วไป

ตัวอย่างนี้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่า การมีสนามบินสองแห่งในจังหวัดเดียวกันไม่ได้หมายความว่าทั้งสองแห่งต้องแข่งขันกันรับผู้โดยสาร หรือมีวัตถุประสงค์เหมือนกัน เพราะแต่ละแห่งอาจมีหน่วยงานดูแลและภารกิจแตกต่างกัน

10. แล้วเหตุใดจึงไม่รวมสนามบินทั้งหมดไว้ในพื้นที่เดียว?

เมื่อเห็นว่าสนามบินแต่ละแห่งใช้งบประมาณสูง หลายคนอาจสงสัยว่า เหตุใดจึงไม่สร้างสนามบินขนาดใหญ่เพียงแห่งเดียว แล้วให้ทุกหน่วยงานใช้ร่วมกันเพื่อประหยัดค่าใช้จ่าย

ความจริงคือการรวมสนามบินทั้งหมดไว้ในพื้นที่เดียวอาจไม่สามารถทำได้ในทุกกรณี เพราะแต่ละแห่งมีข้อจำกัดด้านทำเล ความปลอดภัย และวัตถุประสงค์ในการใช้งานแตกต่างกัน

สนามบินพลเรือนต้องรองรับผู้โดยสารและสายการบิน ส่วนพื้นที่ปฏิบัติการทางทหารต้องคำนึงถึงภารกิจด้านความมั่นคงและข้อกำหนดเฉพาะ การใช้พื้นที่ร่วมกันจึงต้องมีการประสานงานและจัดระบบอย่างรอบคอบ

นอกจากนี้ การย้ายสนามบินเดิมไปยังพื้นที่ใหม่อาจมีค่าใช้จ่ายสูง ทั้งด้านที่ดิน การก่อสร้าง และการเปลี่ยนแปลงระบบคมนาคมที่เชื่อมต่ออยู่แล้ว

ด้วยเหตุนี้ การคงสนามบินหลายแห่งไว้จึงอาจเป็นทางเลือกที่เหมาะสมในบางพื้นที่ แต่ต้องพิจารณาตามความจำเป็นจริง ไม่ใช่สร้างเพิ่มเพียงเพื่อให้มีจำนวนสนามบินมากขึ้น

11. มีสนามบินหลายแห่งแล้วคุ้มค่ากับงบประมาณหรือไม่?

ประเด็นนี้เป็นสิ่งที่ต้องพิจารณาอย่างจริงจัง เพราะสนามบินเป็นโครงสร้างพื้นฐานที่มีต้นทุนสูง ไม่ได้สิ้นสุดค่าใช้จ่ายเพียงวันที่ก่อสร้างเสร็จ แต่ยังมีค่าดูแลรันเวย์ ระบบไฟฟ้า ระบบนำร่อง อุปกรณ์รักษาความปลอดภัย และบุคลากรที่ต้องปฏิบัติงานอย่างต่อเนื่อง

ก่อนตัดสินใจสร้างสนามบินแห่งใหม่ จึงจำเป็นต้องศึกษาจำนวนผู้โดยสารที่คาดการณ์ไว้ ความต้องการของสายการบิน ปริมาณการขนส่งสินค้า ความเหมาะสมของพื้นที่ และผลประโยชน์ที่จะเกิดขึ้นกับประชาชน

ยังต้องประเมินผลกระทบต่อชุมชนและสิ่งแวดล้อมด้วย ไม่ว่าจะเป็นเสียงเครื่องบิน การใช้ประโยชน์ที่ดิน การจราจร และระบบนิเวศโดยรอบ

หากสร้างสนามบินขึ้นมาแล้วไม่มีผู้ใช้บริการเพียงพอ หรือไม่มีระบบขนส่งเชื่อมต่อที่ดี ก็อาจกลายเป็นโครงการที่มีต้นทุนสูงแต่ใช้ประโยชน์ได้ไม่เต็มที่

ในทางกลับกัน หากมีการวางแผนอย่างรอบคอบ สนามบินแห่งใหม่ก็สามารถช่วยเพิ่มโอกาสทางเศรษฐกิจ สร้างงาน และยกระดับระบบคมนาคมของพื้นที่ได้

12. ดอนเมืองกับสุวรรณภูมิเป็นตัวอย่างที่คนมักเข้าใจผิด

อีกกรณีที่ควรกล่าวถึงคือสนามบินดอนเมืองและสนามบินสุวรรณภูมิ ซึ่งหลายคนมักยกมาเป็นตัวอย่างของการมีสนามบินสองแห่งรองรับพื้นที่เดียวกัน

แต่ข้อเท็จจริงคือสนามบินดอนเมืองตั้งอยู่ในกรุงเทพมหานคร ส่วนสนามบินสุวรรณภูมิตั้งอยู่ในจังหวัดสมุทรปราการ ทั้งสองแห่งจึงไม่ได้อยู่ในจังหวัดเดียวกัน แม้จะมีบทบาทร่วมกันในการรองรับการเดินทางของกรุงเทพฯ และปริมณฑลก็ตาม

สนามบินดอนเมืองมีประวัติศาสตร์ยาวนาน โดยมีเครื่องบินลงปฐมฤกษ์เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2457 ส่วนสนามบินสุวรรณภูมิเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2549

หลังจากสุวรรณภูมิเปิดให้บริการ ดอนเมืองได้ปรับเปลี่ยนบทบาท ก่อนกลับมาให้บริการเที่ยวบินพาณิชย์อีกครั้งและมีบทบาทสำคัญในการรองรับเที่ยวบินอีกส่วนหนึ่ง โดยเฉพาะเที่ยวบินของสายการบินต้นทุนต่ำ

กรณีนี้จึงช่วยให้เห็นภาพว่าการมีสนามบินหลายแห่งในเขตพื้นที่เศรษฐกิจเดียวกันสามารถช่วยแบ่งเบาภาระการเดินทางได้ แต่ต้องแยกเรื่องเขตจังหวัดออกจากเขตพื้นที่ให้บริการอย่างชัดเจน

สรุป ทำไมบางจังหวัดจึงมีสนามบินมากกว่าหนึ่งแห่ง?

คำตอบไม่ได้มีเพียงเรื่องจำนวนประชากรหรือผู้โดยสาร แต่เกี่ยวข้องกับหลายปัจจัย ทั้งการเติบโตของเมือง ข้อจำกัดของสนามบินเดิม ภูมิประเทศ การท่องเที่ยว การขนส่งสินค้า ประวัติศาสตร์การบิน และภารกิจด้านความมั่นคงของประเทศ

สนามบินบางแห่งสร้างขึ้นเพื่อรองรับประชาชน ขณะที่บางแห่งมีไว้สนับสนุนภารกิจของกองทัพหรือหน่วยงานเฉพาะด้าน การมีสนามบินมากกว่าหนึ่งแห่งจึงไม่ได้หมายความว่าทุกแห่งจะทำหน้าที่เหมือนกัน

ท้ายที่สุด สิ่งสำคัญไม่ใช่การมีสนามบินให้มากที่สุด แต่คือการพัฒนาและบริหารสนามบินแต่ละแห่งให้เหมาะสมกับความต้องการของพื้นที่ ใช้งบประมาณอย่างคุ้มค่า และสร้างประโยชน์ให้กับประชาชนได้อย่างแท้จริง

แหล่งที่มา

• บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) (AOT) – ประวัติความเป็นมาของสนามบินดอนเมืองและข้อมูลท่าอากาศยานหาดใหญ่
• สำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย (CAAT) – ข้อมูลสนามบินสาธารณะและสนามบินที่อยู่ในความรับผิดชอบของกองทัพเรือ
• กรมท่าอากาศยาน – ข้อมูลท่าอากาศยานในประเทศไทย
• กระทรวงคมนาคม – ข้อมูลนโยบายและการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งทางอากาศ
• จังหวัดสงขลา – แผนการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยจังหวัดสงขลา

ขอบคุณที่แวะมาอ่านนะครับ ถ้าชอบก็อย่าลืมกดไลน์ กดแชร์และกดติดตามด้วยนะครับเพื่อที่ท่านจะได้ไม่พลาดข่าวสารต่าง ๆ ที่เป็นประโยชน์และสาระความบันเทิง