ปลาดุกบลูแคตฟิชรุกรานอ่าว Chesapeake ทำไมโรงเรียนจึงชวนเด็กกินปลาเพื่อช่วยระบบนิเวศ?

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ

โรงเรียนในรัฐแมริแลนด์เสิร์ฟปลาดุกบลูแคตฟิชเพื่อสร้างตลาดให้ปลาที่รุกรานอ่าว Chesapeake เป้าหมายคือให้การจับปลามีตลาดรองรับและเป็นช่องทางขายให้ชาวประมง แต่ยังระบุไม่ได้ว่าการสั่งซื้อของโรงเรียนลดจำนวนปลาในอ่าวได้เท่าไร เพราะ Maryland DNR บอกว่าข้อมูลติดตามประชากรยังมีจำกัด ส่วนน้ำหนักผลจับเป็นเพียงตัวชี้แนวโน้ม ไม่ใช่การนับปลาทั้งอ่าว

ที่โรงเรียน Preston Elementary ในเขต Caroline County ทีมครัวทำเนื้อปลาดุกเป็นแผ่นทอดคล้ายปูเค้ก เรียกว่า “แคตตีแพตตี” และเสิร์ฟเดือนละประมาณสองครั้ง เมนูนี้เกิดขึ้นหลังเจ้าหน้าที่รัฐชวนผู้ดูแลอาหารกลางวันช่วยคิดสูตรที่เด็กกินได้และตรงตามข้อกำหนดโภชนาการของโรงเรียน กระทรวงเกษตรสหรัฐฯ อนุมัติเมนูนี้ให้เสิร์ฟในโรงเรียนได้ ตอนนี้โรงเรียนในรัฐแมริแลนด์และเวอร์จิเนียอีกหลายแห่งก็เสิร์ฟปลาชนิดนี้

ปลาดุกบลูแคตฟิชมีถิ่นกำเนิดในลุ่มแม่น้ำแถบตอนกลางของสหรัฐฯ ช่วงทศวรรษ 1970 มีการนำมันไปปล่อยในแม่น้ำของรัฐเวอร์จิเนียเพื่อให้คนตกปลา แต่ปลาทนความเค็มได้มากกว่าที่คาด จึงกระจายเข้าสู่แม่น้ำสาขาที่มีน้ำขึ้นลงรอบอ่าว Chesapeake ปัจจุบันพบมันในแม่น้ำสาขาแบบน้ำขึ้นลงทุกแห่งของรัฐแมริแลนด์ ตามข้อมูลของกรมทรัพยากรธรรมชาติรัฐแมริแลนด์

ปลาชนิดนี้กินปลาและสัตว์น้ำได้หลายแบบ รวมถึงปลาวัยอ่อนกับปูบลูแครบซึ่งเป็นสัตว์น้ำสำคัญของท้องถิ่น กรมทรัพยากรธรรมชาติรัฐแมริแลนด์ระบุว่ายังมีข้อมูลติดตามจำนวนปลาไม่มาก จึงใช้ปริมาณปลาที่จับขึ้นฝั่งเป็นตัวชี้แนวโน้มอย่างหนึ่ง: ปริมาณจับเชิงพาณิชย์ในน่านน้ำแมริแลนด์และแม่น้ำ Potomac เพิ่มจาก 609,525 ปอนด์ในปี 2013 เป็น 4.2 ล้านปอนด์ในปี 2023 ตัวเลขนี้เป็นน้ำหนักที่จับได้ ไม่ใช่การนับจำนวนปลาทั้งอ่าว

ตลาดอาหารกลางวันจึงช่วยเปิดทางให้ชาวประมงขายปลาได้ต่อเนื่องขึ้น รายงาน NPR เล่าว่าชาวประมงบางรายหันมาจับปลาดุกเป็นงานหลัก และโครงการ Bay2Tray ส่งปลาให้โรงเรียน ร้านอาหาร และหน่วยงานอื่น อย่างไรก็ตาม การแปรรูปยังเป็นคอขวด เพราะต้องมีผู้ตรวจจากกระทรวงเกษตรสหรัฐฯ อยู่ในโรงงาน NPR ระบุว่าขณะรายงานมีโรงงานในรัฐแมริแลนด์เพียง 4 แห่งที่แปรรูปปลาชนิดนี้ได้

การซื้อปลามากขึ้นไม่พอจะกำจัดปัญหา เจ้าหน้าที่โรงเรียนที่ให้สัมภาษณ์กับ NPR ระบุว่าต้องจับปลาหลายล้านปอนด์เพียงเพื่อรักษาสถานการณ์ปัจจุบัน และนักวิจัยที่กรมทรัพยากรธรรมชาติรัฐแมริแลนด์อ้างถึงเห็นว่าการกำจัดให้หมดเป็นไปไม่ได้ เป้าหมายจึงเป็นการควบคุมจำนวนและลดผลกระทบต่อสัตว์น้ำท้องถิ่น ตลาดจากโรงเรียนช่วยเป็นผู้ซื้อรายหนึ่ง แต่ยังต้องอาศัยการจับปลา การแปรรูป และการติดตามระบบนิเวศควบคู่กัน

ข้อมูลคำแนะนำเรื่องการบริโภคของรัฐแมริแลนด์ที่อ้างถึงในเอกสารนี้เป็นคำแนะนำสำหรับปลาที่ประชาชนตกเอง และแตกต่างกันตามแหล่งน้ำ ขนาดปลา และกลุ่มผู้บริโภค จึงไม่ควรนำไปเหมารวมกับปลาที่จัดซื้อผ่านโรงเรียน หากตกปลาเองควรตรวจคำแนะนำของพื้นที่นั้นก่อนกิน

ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th