รหัส 4 หลักบนแก้มยาง บอกวันผลิต ไม่ใช่วันหมดอายุ

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ

ถ้าแก้มยางมีรหัส DOT/TIN และผลิตตั้งแต่ปี 2000 เลขสี่หลักท้ายจะบอกสัปดาห์กับปีที่ผลิต รหัสนี้ช่วยดูอายุยาง แต่ไม่ได้ระบุวันหมดอายุหรือรับรองว่ายางยังปลอดภัยเพียงเพราะตัวเลขยังใหม่

รหัส DOT/TIN เป็นชุดตัวอักษรและตัวเลขบนแก้มยาง ไม่ใช่เลขสี่หลักที่พิมพ์ไว้ตรงไหนก็ได้ ให้มองหาชุดรหัสที่ขึ้นต้นด้วย DOT แล้วอ่านสี่หลักท้าย บางเส้นมีรหัสเต็มอยู่เพียงด้านเดียว จึงอาจต้องก้มดูด้านในของล้อด้วย

อ่านสี่หลักท้ายเป็นสองคู่: คู่แรกบอกสัปดาห์ผลิต คู่หลังบอกปี 2324 = สัปดาห์ที่ 23 ของปี 2024 วิธีแยกคู่ตัวเลขนี้เป็นรูปแบบที่ NHTSA ของสหรัฐฯ อธิบายไว้

คู่มือยางของ BMW North America ที่เผยแพร่ผ่านคลังเอกสาร NHTSA อธิบายว่า รหัสของยางที่ผลิตก่อนปี 2000 บางแบบมีตัวเลขท้ายเพียงสามหลัก จึงแยกทศวรรษไม่ชัด เช่น 329 อาจหมายถึงสัปดาห์ที่ 32 ของปี 1989 หรือ 1999 หากเจอรหัสสามหลัก อย่าเดาปีเอง ควรถามช่างยาง

รหัสนี้ใช้บอกอายุการผลิต ไม่ใช่ใบตัดสินสภาพยาง ยางสองเส้นที่ผลิตสัปดาห์เดียวกันอาจผ่านการเก็บและใช้งานมาไม่เหมือนกัน ตัวเลขจึงไม่บอกว่ายางเส้นหนึ่งเคยตากแดด ถูกใช้งานหนัก หรือมีแรงดันลมเหมาะสมแค่ไหน

คำแนะนำเรื่องอายุใช้งานก็ไม่ได้มีเลขเดียวที่ใช้ได้กับยางทุกยี่ห้อ NHTSA ระบุว่าผู้ผลิตรถและผู้ผลิตยางบางรายแนะนำให้เปลี่ยนยางเมื่อมีอายุ 6–10 ปี แม้ดอกยางยังเหลืออยู่ ช่วงดังกล่าวเป็นคำแนะนำจากผู้ผลิตบางราย ไม่ใช่วันหมดอายุสากลที่ใช้แทนคู่มือรถหรือคำแนะนำของยางรุ่นนั้นได้

เวลาตรวจยางให้ดูสภาพควบคู่กันไปด้วย เช่น ดอกยางมีสะพานยางเล็ก ๆ พาดอยู่ในร่อง หากผิวดอกยางสึกจนเสมอกับสะพานนี้ ก็ถึงระดับที่ควรเปลี่ยนยางตามคำแนะนำผู้ผลิต มีรอยบาด รอยแตก บวม หรือสึกไม่สม่ำเสมอ หากรถสั่น ลมยางลดเร็วกว่าปกติ หรือมีเสียงผิดปกติ ควรให้ช่างยางตรวจ เพราะรหัสปีผลิตอย่างเดียวตอบไม่ได้ว่ายังขับต่อได้อย่างปลอดภัยหรือไม่

ก่อนซื้อยางใหม่ ลองจดเลขสี่หลักท้ายไว้แล้วถามร้านว่ายางผลิตช่วงไหน พร้อมตรวจสภาพจริงและคำแนะนำสำหรับรถของตัวเอง ส่วนยางอะไหล่ก็อย่าลืมดูวันผลิต เพราะอาจเก็บไว้นานทั้งที่แทบไม่ได้ใช้งาน

ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th