ถ่ายภาพโลกกลางวันจากอวกาศ ทำไมฉากหลังถึงมืดไร้ดาว

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ

ภาพโลกสีฟ้าสว่างลอยอยู่บนฉากดำสนิท แต่แทบไม่มีดาวให้เห็น ภาพแบบนี้ไม่ได้แปลว่าดาวหายไปจากอวกาศ

กล้องตั้งรับแสงเพื่อเก็บรายละเอียดของโลกที่สว่างกว่า จึงรับแสงดาวที่จางมากได้ไม่พอให้ปรากฏในภาพ นี่คือเหตุผลหลักที่ภาพถ่ายโลกกลางวันจากอวกาศส่วนใหญ่มีฉากหลังมืด แม้ดาวยังอยู่ที่เดิม

เว็บไซต์ NASA Earth Matters อธิบายว่า ภาพโลกส่วนใหญ่ที่ถ่ายในเวลากลางวันใช้เวลาเปิดรับแสงสั้น แสงจากพื้นโลกสว่างกว่าดาวมาก กล้องจึงบันทึกพื้นโลกได้ชัดก่อน ส่วนแสงดาวยังไม่สะสมมากพอให้เซนเซอร์เก็บเป็นจุดสว่าง

ลองนึกถึงการถ่ายภาพหน้าต่างตอนกลางวัน ถ้าปรับกล้องให้เห็นรายละเอียดข้างนอก คนหรือห้องด้านในที่มืดกว่าอาจกลายเป็นเงา แต่ถ้าปรับให้เห็นด้านใน แสงนอกหน้าต่างก็อาจจ้าจนรายละเอียดหายไป กล้องต้องเลือกรับแสงให้เหมาะกับสิ่งที่ต้องการถ่าย ภาพโลกกับดาวก็เจอข้อจำกัดแบบเดียวกัน

ความเร็วชัตเตอร์ยังเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวของยานด้วย NASA Johnson Space Center ระบุว่า ภาพโลกมุมเฉียงสูงมักไม่เห็นดาวเพราะชัตเตอร์เร็วเกินไป แต่การเปิดรับแสงช้าช่วยเก็บแสงดาวได้และยังใช้ถ่ายแสงออโรรา การตั้งชัตเตอร์เร็วช่วยลดภาพเบลอจากการเคลื่อนที่ของยานอวกาศ

ถ้าปล่อยให้กล้องรับแสงนานขึ้น แสงจากดาวที่จางก็มีโอกาสสะสมจนเห็นชัดขึ้น NASA ยกภาพจากยานแคสสินีเป็นตัวอย่างของภาพที่ใช้เวลารับแสงนานจนเห็นดาว แต่ดาวกลายเป็นเส้น เพราะกล้องขยับเล็กน้อยและตำแหน่งดาวเลื่อนผ่านกรอบภาพระหว่างถ่าย

ดังนั้น ภาพถ่ายอวกาศไม่ได้ไร้ดาวทุกภาพ NASA ระบุว่ากล้อง Nikon D3 ที่นักบินอวกาศใช้ถูกออกแบบมาให้ไวต่อแสงในที่มืด จึงมีโอกาสบันทึกดาวสว่างบางดวงได้มากขึ้น และภาพที่เปิดรับแสงนานหรือใช้รูรับแสงกว้างก็มีโอกาสเก็บดาวได้มากขึ้น นักบินอวกาศมักใช้ค่ากล้องตามขั้นตอน แต่บางครั้งก็เปลี่ยนค่าเพื่อถ่ายภาพเฉพาะแบบ

เมื่อเห็นโลกคมชัดแต่ฉากหลังดำ สิ่งที่ภาพบอกคือกล้องเลือกเก็บแสงจากโลกเป็นหลัก ไม่ได้บอกว่าบริเวณนั้นไม่มีดาว

ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th