กระจกบนวัดร่องขุ่น มีไว้แค่ให้สวยหรือมีความหมายซ่อนอยู่?

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ

กระจกบนวัดร่องขุ่นเป็นประกายเงินเมื่อโดนแดด แล้วมันสื่อถึงอะไรนอกจากความสวยงาม

เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ ผู้สร้างวัดร่องขุ่นอธิบายว่า สีขาวแทนพระบริสุทธิคุณ และกระจกแทนพระปัญญาธิคุณ เขาตั้งใจให้อุโบสถเป็นแดนพุทธภูมิหรือดินแดนสวรรค์ของพระพุทธเจ้า เมื่อทั้งสองอย่างต้องแสงแดด ผิวอาคารจะเกิดประกายเงินระยิบระยับ ตามที่เขาเล่าไว้ในรายงาน MGR Online

เขายังอธิบายว่ามีกระจกติดในช่องสามเหลี่ยมเหนือประตูทั้งห้าบาน เพื่อให้คนที่เดินข้ามสะพานมองเห็นองค์พระประธานผ่านช่องนั้น เมื่อยืนบนสะพาน องค์พระจึงอยู่ในกรอบที่ผู้สร้างจัดไว้เหนือทางเข้า ก่อนผู้มาเยือนจะก้าวเข้าไปในอุโบสถ

เฉลิมชัยเปรียบสะพานที่นำไปสู่อุโบสถว่าเป็นทางเชื่อมไปสู่หลักธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า เส้นทางจากสะพานสู่ประตูจึงมีทั้งภาพองค์พระให้มองเห็นและความหมายที่ผู้สร้างผูกไว้กับการเดินเข้าสู่พื้นที่ศาสนา

ก่อนลงมือสร้างใหม่อย่างจริงจังปลายปี 2540 เฉลิมชัยกลับมาบ้านเกิดที่เชียงรายหลังทำจิตรกรรมฝาผนังที่วัดพุทธปทีปในอังกฤษเพื่อพุทธบูชา เมื่อเห็นวัดร่องขุ่นเดิมทรุดโทรม เขาจึงตั้งใจสร้างวัดแห่งนี้ขึ้นใหม่เพื่อถวายพระพุทธเจ้า และให้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวตามแนวคิดที่เขาเล่ากับ MGR Online

ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง มีพระองค์ใหญ่และพระสีขาวบนบัวขาว ส่วนเพดานกับผนังเน้นสีเหลืองทอง รายละเอียดเหล่านี้ปรากฏในคำบรรยายของ MGR Online และทำให้เห็นองค์ประกอบอื่นของอุโบสถที่ต่อเนื่องจากกระจกบนผิวด้านนอก

ถ้าได้ไปเยือน ลองหยุดบนสะพานแล้วมองผ่านช่องสามเหลี่ยมเหนือประตู จากนั้นขยับไปดูประกายบนกระจกจากอีกมุม แสงที่ตกกระทบต่างตำแหน่งทำให้รายละเอียดบนผิวอาคารเปลี่ยนไป และอาจเห็นช่องมององค์พระได้ชัดกว่าตอนยืนอยู่ด้านหน้า

ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th