นกพิราบจำคนที่ไล่มันได้ไหม? มันใช้สัญญาณอะไรแยกเรา

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ

ได้ ในการทดลองที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่งในกรุงปารีส นกพิราบป่าแยกคนที่เคยให้อาหารออกจากคนที่เคยไล่มันได้ แม้ผู้ทดลองทั้งสองจะสลับเสื้อคลุมกัน การทดลองนี้จึงชี้ว่านกไม่ได้จำคนจากสีเสื้อเพียงอย่างเดียว

ทีมวิจัยเริ่มจากให้อาหารนกโดยผู้ทดลองสองคนที่มีอายุและสีผิวใกล้เคียงกัน แต่สวมเสื้อคลุมคนละสี คนหนึ่งยืนนิ่งและให้อาหารตามปกติ ส่วนอีกคนแสดงท่าทีไล่นกออกไป หลังฝึกหลายครั้ง ผู้ทดลองทั้งคู่เปลี่ยนท่าทีเป็นกลาง แล้วดูว่านกจะเข้าใกล้ใคร

นกเรียนรู้ที่จะแยกผู้ทดลองได้ภายใน 6–9 ครั้งของการฝึก นักวิจัยจึงสลับเสื้อคลุมเพื่อทดสอบว่านกจำคนจากสีเสื้อหรือไม่ หากสีเสื้อเป็นสัญญาณหลัก นกน่าจะเปลี่ยนปฏิกิริยาเมื่อผู้ทดลองสลับเสื้อ แต่ ผลยังผูกกับคนเดิม จึงมีลักษณะเฉพาะอื่นของแต่ละคนเข้ามาเกี่ยวข้อง

บทความวิจัยตีพิมพ์ใน Animal Cognition ปี 2011 รายงานการทดลองสองชุด ชุดแรกใช้ผู้ทดลองชายกับหญิง ส่วนอีกชุดใช้ผู้หญิงสองคน ผลทั้งสองชุดสอดคล้องกัน: เมื่อต้องเลือก นกเข้าใกล้คนที่เคยให้อาหารและหลบคนที่เคยไล่ แม้ช่วงทดสอบทั้งคู่จะยืนเฉย ๆ และไม่ไล่นกแล้ว

แล้วสัญญาณนั้นคืออะไร? บทคัดย่อของงานวิจัยใน Animal Cognition ระบุว่านกอาศัยลักษณะเฉพาะที่คงเดิมของผู้ทดลองหลังสลับเสื้อคลุม แต่ไม่ได้แยกว่ามาจากใบหน้า ท่าทาง หรือรูปร่าง จึงยังระบุสัญญาณหลักไม่ได้

ข้อค้นพบนี้มาจากนกพิราบป่าในสวนสาธารณะหนึ่งแห่ง และมีผู้ให้อาหารเพียงสองคนในแต่ละชุดทดลอง จึงแสดงว่านกกลุ่มที่ศึกษาแยกคนสองคนซึ่งปฏิบัติต่อมันต่างกันได้ในสถานการณ์นี้ ยังไม่ได้ตอบว่านกจะจำหรือแยกคนจำนวนมากที่พบในชีวิตประจำวันได้แม่นแค่ไหน ผลทดลองช่วยอธิบายพฤติกรรมที่เราเห็นได้ว่า ประสบการณ์เดิมกับคนมีผลต่อการเข้าใกล้อาหารในครั้งต่อไป การทดลองนี้ฝึกนกหลายครั้ง จึงไม่ใช่หลักฐานว่ามันจำคนได้จากการพบกันเพียงครั้งเดียว

ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th