ไททานิกมีคนกว่า 2,200 คน แต่เรือชูชีพรับได้แค่ครึ่งเดียว เพราะอะไร?

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ

ไททานิกมีคนบนเรือ 2,208 คน แต่เรือชูชีพรองรับได้ 1,178 คน เพราะกฎของอังกฤษคำนวณความจุตามระวางเรือ ไม่ได้คำนวณจากจำนวนคนที่อยู่บนเรือจริง

คำชี้แจงต่อสภาอังกฤษวันที่ 18 เมษายน 1912 ระบุ 2,208 คนตอนเรือออกจากควีนส์ทาวน์ ส่วนรายงานสอบสวนฉบับสมบูรณ์พูดถึงยอด 2,201 คนขณะเกิดเหตุอับปาง และในคำตอบเรื่องตอนออกจากท่าระบุผู้โดยสาร 1,316 คนกับลูกเรือ 885 คน จึงเห็นว่าตัวเลขมาจากคนละบริบท แต่เอกสารไม่ได้อธิบายเหตุของความต่างไว้

ข้อกำหนดที่ใช้กันตอนนั้นเริ่มร่างในปี 1890 และปรับในปี 1894 ตารางกำหนดความจุขั้นต่ำเป็นขั้นตามระวางรวมของเรือ โดยขั้นสูงสุดครอบคลุมเรือตั้งแต่ 10,000 ตันขึ้นไป เรือที่ใหญ่กว่านั้นจึงยังอยู่ในช่องเดิม ไม่ได้เพิ่มจำนวนเรือชูชีพตามจำนวนคนที่เพิ่มขึ้น

ไททานิกมีระวางรวม 46,328 ตัน ส่วนกฎสำหรับกลุ่มสูงสุดกำหนดความจุขั้นต่ำเทียบเท่าที่นั่ง 960 คน เรือมีเรือชูชีพ 20 ลำ ความจุรวม 1,178 คน จึงเกินขั้นต่ำ 218 ที่นั่ง แต่ยังรับคนบนเรือทั้งหมดไม่ได้

กฎข้อ 12 เป็นข้อยกเว้นทั่วไป: หากคณะกรรมการการค้ารับรองว่าห้องกั้นน้ำมีประสิทธิภาพ เรืออาจลดความจุของเรือหรือแพชูชีพที่ต้องเพิ่มลงครึ่งหนึ่งได้ รายงานสอบสวนอธิบายว่าผนังกั้นน้ำช่วยให้เรือลอยต่อหลังเสียหาย แต่เจ้าของไททานิกไม่ได้ขอให้คณะกรรมการประเมินตามข้อนี้ จึงไม่ได้ใช้ข้อยกเว้นดังกล่าว

อีกเรื่องที่ต้องแยกจากตัวเลขความจุคือ ตอนเกิดเหตุเรือชูชีพบางลำไม่ได้บรรทุกคนเต็มจำนวน รายงานสอบสวนอังกฤษระบุว่าอย่างน้อย 8 ลำออกไปทั้งที่ยังรับคนได้อีก ส่วนหนึ่งเพราะผู้โดยสารยังไม่เห็นว่าเรือกำลังจะจม บางลำตั้งใจจะหย่อนลงไปเติมคนที่ประตูทางออก และเจ้าหน้าที่บางคนยังไม่แน่ใจว่าเรือรับน้ำหนักได้เท่าไร

คณะกรรมาธิการวุฒิสภาสหรัฐฯ ที่สอบสวนเหตุการณ์เสนอให้แก้กฎหมาย โดยกำหนดให้เรือชูชีพรองรับผู้โดยสารได้ทุกคน พร้อมจัดหน้าที่ลูกเรือและซ้อมอพยพก่อนออกเดินทาง คำถามจึงไม่ได้มีแค่ว่าไททานิกทำตามกฎหรือไม่—รายงานร่วมสมัยระบุว่าทำตามและมีความจุเกินขั้นต่ำ—แต่ยังชี้ให้เห็นว่ากฎที่ผ่านได้ อาจยังไม่พอสำหรับคนทุกคนบนเรือ

ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th