ครัวเรือนที่มีคนอยู่คนเดียวเพิ่มขึ้นแค่ไหน? ปี 2567 แตะ 26.5%

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th

สัดส่วนครัวเรือนไทยที่มีคนอยู่คนเดียวเพิ่มจาก 22.3% ในปี 2564 เป็น 26.5% ในปี 2567 ตามตารางของสำนักงานสถิติแห่งชาติ ขยับขึ้น 4.2 จุดร้อยละ ในสามปี และสูงกว่า 1 ใน 4 เล็กน้อย

ระหว่างสองปีนั้น ตัวเลขขึ้นเป็น 24.6% ในปี 2565 ก่อนลดลงเล็กน้อยเป็น 24.5% ในปี 2566 แล้วจึงเพิ่มชัดขึ้นในปีถัดมา แนวโน้มโดยรวมสูงขึ้น แต่ไม่ได้ขยับขึ้นทุกปี

เมื่อเทียบประเภทครัวเรือนในปี 2567 ครอบครัวเดี่ยวมีสัดส่วนสูงสุดที่ 40.1% ตามด้วยหมวดอยู่คนเดียว ส่วนครอบครัวขยายอยู่ที่ 23.4% หมวดอยู่คนเดียวจึงแซงครอบครัวขยายขึ้นเป็นประเภทใหญ่อันดับสอง จากปี 2564 ที่ครอบครัวขยายยังมีสัดส่วน 27.0%

ตารางเดียวกันยังพบว่าขนาดครัวเรือนเฉลี่ยลดจาก 2.8 คนในปี 2564 เหลือ 2.6 คนในปี 2567 ตัวเลขสองชุดสะท้อนว่าครัวเรือนขนาดเล็กมีสัดส่วนมากขึ้น แต่รายงานไม่ได้บอกว่าแนวโน้มหนึ่งเป็นสาเหตุของอีกแนวโน้มหนึ่ง จึงควรอ่านเป็นข้อมูลที่เกิดขึ้นในช่วงเดียวกัน ไม่ใช่ข้อพิสูจน์เหตุและผล

ตัวเลขมาจากรายงานเครื่องชี้ภาวะสังคม 2568 ตารางโครงสร้างครัวเรือน ซึ่งสำนักงานสถิติแห่งชาติประมวลผลจากการสำรวจภาวะเศรษฐกิจและสังคมของครัวเรือน พ.ศ. 2564–2567 ในแต่ละปี ประเภทครัวเรือนรวมกันเป็น 100% ดังนั้น 26.5% จึงหมายถึงสัดส่วนของครัวเรือนประเภทนี้ในผลสำรวจ ไม่ใช่จำนวนบ้านที่นับจากทะเบียนราษฎรหรือสัดส่วนของประชากรไทย

ตารางไม่ได้แยกว่าผู้อยู่คนเดียวเป็นวัยไหน โสดหรือไม่ หรืออยู่ลำพังด้วยเหตุใด และไม่ได้วัดความเหงา หากจะพูดถึงผู้สูงอายุหรือคนวัยทำงานที่อยู่คนเดียว ต้องใช้ข้อมูลที่แยกอายุและเหตุผลเพิ่ม ตัวเลขนี้ตอบเรื่องรูปแบบครัวเรือนที่เปลี่ยนไป แต่ยังไม่ตอบว่าทำไมคนจึงอยู่คนเดียวมากขึ้น

ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th