เฮอร์มีสเกิดวันเดียวก็ขโมยวัวอพอลโล: ตำนานที่เริ่มจากรอยเท้ากลับด้าน

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ

อพอลโลมาตามหาวัวที่หายไป แต่คนขโมยกลับเป็นเฮอร์มีสซึ่งยังอยู่ในผ้าอ้อม เขาพรางรอยทางจนพี่ชายตามยาก และมีพิณที่ทำเองไว้ต่อรองเมื่อถูกจับได้

บทสรรเสริญเฮอร์มีสลำดับที่ 4 เล่าว่าเขาเกิดตอนเช้า พอถึงเที่ยงก็เล่นพิณที่ทำจากกระดองเต่า และขโมยวัวของอพอลโลห้าสิบตัวในตอนเย็น เขาพาวัวเดินถอยหลัง รอยกีบจึงดูเหมือนฝูงกำลังกลับเข้าทุ่ง เหตุการณ์นี้เป็นตำนานในบทกวี ไม่ใช่บันทึกประวัติศาสตร์

ก่อนออกไปขโมยวัว เฮอร์มีสพบเต่าหน้าถ้ำ เขาใช้กระดองเป็นตัวพิณ ขึงหนังและสายเจ็ดเส้น แล้วลองดีดจนเกิดเสียงไพเราะ เครื่องดนตรีชิ้นนี้จะช่วยให้เขาเจรจากับอพอลโลในตอนท้าย

เฮอร์มีสยังสวมรองเท้าที่ถักจากกิ่งไม้ ทำให้รอยเท้าของเขาดูไม่เหมือนคนเดินทั่วไป เมื่อเขาพาฝูงพ้นผืนทรายไปถึงพื้นแข็ง รอยวัวกับรอยเท้าของเฮอร์มีสก็หายไป

ระหว่างทาง เขาขอให้ชายชราที่ทำสวนองุ่นเก็บเรื่องนี้ไว้เงียบ ๆ เมื่ออพอลโลไปถาม ชายชราบอกว่าไม่แน่ใจ แต่เห็นเด็กถือไม้เท้าต้อนวัวให้เดินถอยหลัง โดยหัววัวหันกลับมาหาเด็กคนนั้น คำบอกเล่านี้พาอพอลโลไปถึงถ้ำของเฮอร์มีส

อพอลโลพบเฮอร์มีสห่อตัวอยู่ในผ้าอ้อม ทารกอ้างว่าเพิ่งเกิดเมื่อวานและไม่รู้เรื่องวัว อพอลโลหัวเราะกับคำแก้ตัวนั้น ก่อนพาเขาไปให้ซุสตัดสิน

ซุสสั่งให้ทั้งคู่ไปหาวัวด้วยกัน เฮอร์มีสจึงพาอพอลโลไปยังที่ซ่อน เมื่อถึงคอก อพอลโลเห็นหนังวัวสองตัวที่ถูกเชือดแล้ว แต่พอได้ฟังเฮอร์มีสดีดพิณและร้องเพลง เขาก็เริ่มใจอ่อน

อพอลโลชมว่าเพลงนี้มีค่าพอ ๆ กับวัวห้าสิบตัว จึงรับพิณไว้และมอบแส้ต้อนวัวกับหน้าที่ดูแลฝูงให้น้องชาย ข้อพิพาทจบลงเมื่อทั้งคู่ตกลงแลกของและคืนดีกัน

บทสรรเสริญนี้ทำให้เฮอร์มีสไม่ได้เป็นแค่เทพเจ้าเจ้าเล่ห์ แต่ยังเป็นนักประดิษฐ์ที่สร้างพิณได้ไพเราะจนพี่ชายยอมรับ เสียงดนตรีจึงเป็นจุดที่เรื่องขโมยวัวเปลี่ยนจากการจับผิดไปสู่การชื่นชมฝีมือของเขา

ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th