ไมโครโฟนใต้น้ำห่างกัน 3,200 กม.จับเสียง Bloop ได้: มันมาจากไหน?

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ

ปี 1997 นักวิจัยที่ฟังเสียงภูเขาไฟใต้ทะเลในมหาสมุทรแปซิฟิกได้ยินเสียงต่ำดังแปลกหูจากไมโครโฟนใต้น้ำ (ไฮโดรโฟน) อุปกรณ์ที่วางห่างกันกว่า 3,200 กิโลเมตร บันทึกเสียงนี้ได้หลายครั้ง จนคนเรียกมันว่า “Bloop”

ช่วงแรกยังไม่มีใครรู้ว่าเสียงมาจากไหน NOAA บอกว่ามีการคาดเดาตั้งแต่เรือไปจนถึงสัตว์ทะเลขนาดใหญ่ แต่คำอธิบายจากนักวิทยาศาสตร์ของหน่วยงานชี้ไปที่น้ำแข็ง ไม่ใช่สัตว์ลึกลับ

NOAA อธิบายว่า Bloop เป็นเสียงแผ่นน้ำแข็งขนาดใหญ่แตกร้าวและแยกตัวจากธารน้ำแข็งแอนตาร์กติกา หรือ “แผ่นดินไหวจากน้ำแข็ง” (icequake) นักวิจัยระบุแหล่งกำเนิดได้ในปี 2005 หลังนำไมโครโฟนใต้น้ำไปตรวจเสียงใกล้แอนตาร์กติกามากขึ้น

นักวิจัยจากห้องปฏิบัติการสิ่งแวดล้อมทางทะเลแปซิฟิกของ NOAA (PMEL) ระบุว่าเสียงที่บันทึกในฤดูร้อนปี 1997 มีช่วงความถี่กว้างและสอดคล้องกับเสียงจากภูเขาน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่แตกร้าว พูดง่าย ๆ คือมีหลายย่านเสียงอยู่ในสัญญาณ ไม่ได้มีแค่โทนเดียว ไฮโดรโฟนในทะเลสโกเชียยังตรวจพบเสียงแผ่นดินไหวจากน้ำแข็งที่มีลักษณะใกล้กับ Bloop มาก

สัญญาณจากแผ่นดินไหวจากน้ำแข็งดังพอให้เซนเซอร์หลายจุดตรวจจับได้แม้อยู่ห่างกันเกิน 5,000 กิโลเมตร การเทียบทิศทางที่คลื่นมาถึงช่วยตีกรอบพื้นที่ต้นเสียงได้กว้าง ๆ PMEL ประเมินว่าภูเขาน้ำแข็งน่าจะอยู่ระหว่างช่องแคบบรานส์ฟิลด์กับทะเลรอสส์ หรือใกล้แหลมอาดาเร แต่ไม่ได้ระบุว่าเป็นลูกใด

เสียงตัวอย่าง Bloop ที่ PMEL เผยแพร่ถูกเร่งความเร็ว 16 เท่าจากเสียงที่บันทึกไว้ หมายความว่าเสียงจริงหนึ่งนาทีจะเหลือราว 4 วินาทีในคลิป จังหวะและระดับเสียงจึงต่างจากตอนเกิดเหตุ หากส่งคลิปให้คนอื่นฟัง ควรบอกว่าเสียงถูกเร่งไว้

PMEL ยังใช้เสียงแผ่นดินไหวจากน้ำแข็งติดตามภูเขาน้ำแข็ง A53a ขณะสลายตัวใกล้เกาะเซาท์จอร์เจียในปี 2008 เสียงใต้น้ำจึงเป็นเครื่องมือช่วยเฝ้าดูการเปลี่ยนแปลงของน้ำแข็งที่อยู่ไกลจากผู้สังเกตได้

ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th