ทำไมโอดิสซิอุสจึงให้ลูกเรือมัดเขาไว้กับเสากระโดง?

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ

ในมหากาพย์กรีกเรื่องโอดิสซี (Odyssey) บทที่ 12 เรือของโอดิสซิอุสต้องแล่นผ่านเกาะไซเรน เซอร์ซีเตือนว่าใครเข้าใกล้และได้ยินเสียงของพวกไซเรนจะไม่ได้กลับบ้านอีก บนเกาะมีกองกระดูกของผู้ที่มาก่อน โอดิสซิอุสจึงต้องหาทางฟังโดยไม่ทำให้เรือหยุดกลางทาง

เซอร์ซีแนะนำให้ปิดหูลูกเรือด้วยขี้ผึ้ง แล้วผูกโอดิสซิอุสไว้กับเสากระโดง เขาอยากฟังเพลงไซเรน แต่ยังต้องให้เรือแล่นต่อ หากเขาขอให้แก้มัด ลูกเรือต้องผูกเพิ่มจนกว่าเรือจะผ่านเกาะ เขาได้ฟัง ส่วนคนพายเรือไม่ต้องได้ยินเสียงที่ล่อให้หยุด

ก่อนเข้าเขตนั้น โอดิสซิอุสบอกลูกเรือให้ทำตามแผน แม้เขาจะส่งสัญญาณให้ปล่อย เขานวดขี้ผึ้งให้นิ่มและป้ายหูลูกเรือทีละคน จากนั้นพวกเขาผูกมือเท้าของเขาไว้กับเสากระโดง ข้อตกลงจึงเกิดขึ้นก่อนเสียงร้องเริ่ม และลูกเรือรู้ว่าต้องทำอย่างไรหากเขาเปลี่ยนใจ

เมื่อเรือเข้าใกล้ ไซเรนเรียกชื่อเขาและชวนให้หยุดฟัง โดยอ้างว่ารู้เรื่องราวจากสงครามทรอยและทุกสิ่งบนโลก พวกนางบอกว่าผู้ฟังจะได้กลับไปอย่างฉลาดขึ้น คำอ้างนี้เป็นส่วนหนึ่งของคำล่อในบทกวี ไม่ใช่หลักฐานว่าพวกนางรู้ทุกเรื่องจริง โอดิสซิอุสอยากฟังต่อจนพยักหน้าให้แก้มัด แต่ลูกเรือพายต่อและเพิ่มเชือกตามคำสั่งเดิม เสียงเพลงดึงความสนใจของเขาได้ แต่ไม่ได้เปลี่ยนเส้นทางเรือ

หลังเรือพ้นเกาะและเสียงร้องเงียบลง ลูกเรือเอาขี้ผึ้งออกแล้วแก้มัดเขา เชือกตรึงโอดิสซิอุสไว้กับที่ ส่วนขี้ผึ้งปิดกั้นเสียงจากหูของคนพาย ทั้งสองอย่างจัดการอันตรายคนละด้านและช่วยให้เรือเดินหน้าต่อ

ฉากนี้เล่าว่าโอดิสซิอุสเลือกฟังเสียงไซเรน แต่ฝากให้ลูกเรือทำตามข้อตกลงที่เตรียมไว้จนพ้นเกาะ เรื่องนี้อยู่ในมหากาพย์กรีกเรื่อง Odyssey ไม่ใช่หลักฐานทางประวัติศาสตร์ว่าการเดินทางของโอดิสซิอุสเกิดขึ้นจริง หรือว่ามีไซเรนอยู่จริง

ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th