ของฝาก GI ก่อนซื้อ เช็ก 3 ข้อในทะเบียน

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ

ของฝากชุมชนที่ติดตรา GI มักมีชื่อจังหวัดหรือแหล่งผลิตอยู่บนห่อ แต่โลโก้อย่างเดียวไม่ได้บอกว่าใครได้รับอนุญาตให้ใช้ชื่อนั้น และสินค้าตรงกับทะเบียนแค่ไหน

GI คือสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ ชื่อสินค้าที่ขึ้นทะเบียนจะผูกกับแหล่งผลิตที่กำหนด กรมทรัพย์สินทางปัญญาเปิดรายชื่อผู้มีสิทธิใช้ตรา พร้อมข้อมูลสินค้า จังหวัด เลขอนุญาต และช่วงเวลาที่อนุญาต

ค้นชื่อสินค้าในรายชื่อผู้ได้รับอนุญาตของกรมทรัพย์สินทางปัญญา แล้วเทียบกับฉลากจริง เป็นวิธีเช็กที่ตรงกว่าดูรูปตราหรือคำโฆษณาเพียงอย่างเดียว

เปิดฐานข้อมูลทางการแล้วค้นชื่อบนแพ็กเกจ หากชื่อยาวให้ลองทั้งชื่อเต็มและคำหลัก เช่น ชื่อสินค้า คู่กับอำเภอหรือจังหวัด รายการมีทั้งหน้าเว็บและไฟล์ตารางให้ค้นได้จากโทรศัพท์ งาน GI Market ยังมีทั้งอาหารแปรรูปและงานหัตถกรรม จึงต้องดูข้อมูลตามชนิดสินค้า ไม่เดาจากหน้าตาห่อ

จากนั้นเทียบชื่อผู้ผลิตหรือกลุ่มผู้ผลิตบนฉลากกับทะเบียน ร้านขายอาจเป็นตัวแทน ไม่ใช่ผู้ผลิต และสินค้าทุกชิ้นในร้านเดียวกันก็ไม่ได้มีสิทธิใช้ GI เหมือนกันโดยอัตโนมัติ

ดูแหล่งผลิตกับช่วงเวลาอนุญาตประกอบกันด้วย ถ้าชื่อคล้ายกันแต่ระบุคนละพื้นที่ อาจเป็นคนละรายการ เลขที่อนุญาตช่วยให้ค้นเร็วขึ้น แต่ต้องตรงกับสินค้าชิ้นนั้น

ทะเบียน GI ไม่ได้แทนฉลากส่วนประกอบและวันหมดอายุ ตรานี้ใช้บอกแหล่งกำเนิดและเงื่อนไขของสินค้าที่ขึ้นทะเบียน ส่วนข้อมูลอย่างส่วนผสม ปริมาณสุทธิ และโภชนาการต้องอ่านจากห่อที่ซื้อ โดยเฉพาะคนที่แพ้อาหาร

ถ้าค้นไม่เจอ อย่าเพิ่งสรุปว่าเป็นของปลอม ลองตรวจการสะกด จังหวัด และเลขอนุญาตอีกครั้ง ข้อมูลระบุว่าปรับปรุงรายวัน หากยังไม่ชัด โทรถามกรมทรัพย์สินทางปัญญาที่ 1368 และเก็บภาพฉลากไว้ประกอบคำถาม

ก่อนจ่ายเงินให้ของฝาก GI ใช้เวลาเทียบชื่อผู้ผลิตกับทะเบียน แล้วอ่านส่วนอื่นบนฉลากตามสิ่งที่ต้องการรู้

ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th