สั่งของจากต่างประเทศราคาไม่ถึงพัน ต้องเสียภาษีเท่าไรในปี 2569

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ

เห็นเคสโทรศัพท์หรือของใช้ชิ้นเล็กราคาไม่กี่ร้อยบาทในแอป แล้วชะงักตอนคิดถึงภาษีตอนพัสดุมาถึง เป็นเรื่องที่คนสั่งของข้ามประเทศต้องคำนวณเพิ่มจากราคาหน้าร้านหรือเปล่า ยิ่งบางคนยังจำเกณฑ์เดิมที่ของมูลค่าไม่เกิน 1,500 บาทเคยได้รับยกเว้นอากร ยิ่งไม่แน่ใจว่าตัวเลขนั้นยังใช้ได้ไหม

เรื่องนี้มีผลกับคนซื้อของชิ้นเล็กจริง ไม่ใช่แค่บริษัทนำเข้าสินค้าล็อตใหญ่ รัฐบาลรายงานเมื่อ 17 กันยายน 2569 ว่า ใน 11 เดือนแรกของปีงบประมาณ มีสินค้าภายใต้มาตรการนำเข้าออนไลน์ราว 225 ล้านชิ้น มูลค่ารวมประมาณ 41,000 ล้านบาท และเก็บอากรขาเข้าได้มากกว่า 4,000 ล้านบาท ตัวเลขอากรนี้ไม่ใช่ยอดภาษีทุกชนิดรวมกัน และไม่ได้แปลว่าสินค้าทั้งหมดเป็นของผิดกฎหมาย

คำตอบคือ ตั้งแต่ 1 มกราคม 2569 สินค้านำเข้ามูลค่าศุลกากรเกิน 1 บาทไม่ได้รับยกเว้นอากรตามเพดานเดิม 1,500 บาทแล้ว และอาจมีทั้งอากรขาเข้ากับภาษีมูลค่าเพิ่ม ยอดจริงไม่ได้คิดเป็นเปอร์เซ็นต์เดียวกับสินค้าทุกชิ้น เพราะขึ้นกับพิกัดและมูลค่าที่ใช้ประเมิน

ก่อนคำนวณ ให้แยกก่อนว่าของที่กดซื้อถูกส่งข้ามพรมแดนเข้ามาไทยหรือส่งจากคลังในประเทศ หากร้านมีสินค้าอยู่ในไทยและจัดส่งภายในประเทศ ผู้ซื้อไม่ได้รับพัสดุนำเข้าชิ้นนั้นโดยตรง แม้ต้นทุนของผู้ขายอาจเคยมีภาษีนำเข้ารวมอยู่แล้ว ส่วนสินค้าที่ส่งจากต่างประเทศให้ดูประเทศต้นทางและเงื่อนไขภาษีในหน้าชำระเงินประกอบกัน

คำว่า “เริ่มเก็บตั้งแต่ 1 บาท” หมายถึงเกณฑ์ยกเว้นอากรเดิมถูกยกเลิกสำหรับสินค้าที่เข้าเงื่อนไข ไม่ได้หมายความว่าทุกพัสดุจะถูกคิดเงินจำนวนเท่ากัน สินค้าบางประเภทอาจมีอัตราอากรต่ำหรือได้รับสิทธิยกเว้นตามพิกัดและกฎเฉพาะ จึงต้องดูชนิดสินค้า ไม่ใช่ตัดสินจากราคาที่เห็นบนหน้าจอเพียงอย่างเดียว

อีกจุดที่ทำให้ยอดต่างจากราคาสินค้าคือฐานคำนวณอาจรวมค่าของ ค่าขนส่งระหว่างประเทศ และค่าประกันภัย เรียกรวมว่า CIF ตามแนวทางกรมศุลกากร จากนั้นจึงนำมูลค่านี้ไปคูณอัตราอากรของพิกัดสินค้า ก่อนคำนวณ VAT จากฐานที่รวมอากรแล้ว

ลองดูเลขสมมติเพื่อเข้าใจวิธีคิด หากราคา CIF เท่ากับ 500 บาท และสมมติอัตราอากรของสินค้าชิ้นนั้นเป็น 10% อากรจะเป็น 50 บาท ส่วน VAT 7% คิดจาก 550 บาท จึงเท่ากับ 38.50 บาท รวมภาษีสองส่วนเป็น 88.50 บาท ตัวอย่างนี้ใช้ตัวเลขอัตราอากรสมมติ ไม่ใช่อัตราของสินค้าใดโดยเฉพาะ และของจริงอาจมีภาษีหรือเงื่อนไขอื่นเพิ่มเติม

ณ เดือนตุลาคม 2569 อัตรา VAT ทั่วไปยังอยู่ที่ 7% โดยกรมสรรพากรยืนยันการขยายอัตรานี้ถึง 30 กันยายน 2570 แต่ 7% ไม่ใช่ยอดภาษีทั้งหมดของพัสดุ เพราะอากรขาเข้ามาก่อน และอัตราอากรของแต่ละประเภทไม่เท่ากัน

ก่อนกดยืนยันสั่งซื้อ ให้เช็กสามเรื่อง: ร้านส่งจากประเทศไหน, ยอดที่เห็นรวมภาษีนำเข้าหรือยัง และหน้าชำระเงินระบุค่าจัดส่งหรือค่าใช้จ่ายอื่นอะไรไว้บ้าง เก็บใบสั่งซื้อกับหลักฐานชำระเงินไว้ หากภายหลังมีการเรียกเก็บ ให้ตรวจเลขพัสดุและรายละเอียดจากช่องทางทางการของผู้ขนส่ง แล้วขอรายการคำนวณให้เห็นว่าเป็นอากร VAT หรือค่าใช้บริการส่วนใด

การชำระภาษีไม่ได้รับรองว่าสินค้าทุกชิ้นผ่านมาตรฐานความปลอดภัย รัฐบาลระบุว่าภาษีกับการตรวจมาตรฐานเป็นคนละเรื่องกัน โดยเฉพาะสินค้าที่ต้องมีฉลาก ใบอนุญาต หรือเครื่องหมายรับรอง ควรตรวจผู้ขายและข้อกำหนดของสินค้าแยกจากเรื่องภาษีด้วย

ดังนั้น ของราคาหลักร้อยที่ส่งข้ามประเทศมีโอกาสถูกคิดอากรและ VAT ได้ตั้งแต่ปี 2569 แต่จะเสียเท่าไรต้องดูพิกัดสินค้า ราคาศุลกากร และภาษีที่รวมไว้ตอนซื้อ การเช็กต้นทางกับยอดรวมก่อนจ่ายช่วยให้เปรียบเทียบราคากับร้านที่มีสต็อกในไทยได้ตรงกว่าเดิม