ทำไมคนเพิ่งหย่าถึงยอมจัดปาร์ตี้ราคาแพง

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th

ชุดเจ้าสาวที่เคยเก็บอย่างระวัง บางคนเอามาแขวนเป็นเป้ายิงสี บางคนตัดเป็นริบบิ้น บางคนวางไว้กลางงานพร้อมเค้กหน้าตากวนประสาท แล้วเปิดแชมเปญกับเพื่อนสนิท ภาพแบบนี้เคยถูกมองว่าแรงเกินไปสำหรับเรื่องครอบครัว แต่ปัจจุบันมันถูกเรียกด้วยชื่อที่ฟังตรงตัวมากว่า Divorce Party หรือปาร์ตี้ฉลองการหย่า

หลายคนอาจสงสัยว่า ในวันที่ต้องเสียทั้งความสัมพันธ์ เวลา เงิน และอาจรวมถึงบ้านหรือการดูแลลูกด้วย จะมีอะไรให้ฉลองอีก คำตอบไม่ได้อยู่ที่การดีใจกับความเจ็บปวด แต่อยู่ที่การประกาศว่าเรื่องที่ทรมานมานานได้จบลงเสียที

งานฉลองหย่าไม่จำเป็นต้องเป็นปาร์ตี้ใหญ่เสมอไป บางคนจัดดินเนอร์เล็ก ๆ เชิญเพื่อนที่คอยรับโทรศัพท์ในคืนแย่ ๆ บางคนไปเที่ยวกับกลุ่มเพื่อน หรือซื้อของที่ตัวเองอยากได้มานาน แต่ตลาดงานอีเวนต์เห็นช่องว่างนี้ชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ จึงมีทั้งแพ็กเกจจัดงาน เค้กธีมหย่า ของตกแต่ง เสื้อทีม ไปจนถึงทริปเฉพาะกลุ่มสำหรับคนโสดหลังแยกทาง

นักวางแผนงานในสหรัฐฯ ที่ให้สัมภาษณ์สื่อกฎหมายครอบครัวระบุว่าค่าบริการของเธอเริ่มตั้งแต่ 1,000 ถึง 5,000 ดอลลาร์สหรัฐฯ ขึ้นกับรูปแบบงาน ขณะที่เรื่องเล่าจากออสเตรเลียมีกรณีอินฟลูเอนเซอร์ใช้เงินราว 45,000 ดอลลาร์ออสเตรเลียกับงานของตัวเอง ตัวเลขเหล่านี้ไม่ได้แปลว่าคนหย่าทุกคนกำลังจัดงานฟุ่มเฟือย แต่บอกว่าการหย่าถูกเปลี่ยนเป็นสินค้าประเภท “พิธีผ่านช่วงชีวิต” ได้แล้ว

สิ่งที่ขายจริง ๆ ไม่ใช่แค่เค้กหรือแก้วไวน์ แต่คือการออกแบบความหมายใหม่ให้กับวันที่เคยถูกตีตราว่าน่าอาย สังคมมีพิธีรองรับวันเริ่มต้นอยู่มากมาย ตั้งแต่งานแต่ง งานขึ้นบ้านใหม่ งานรับปริญญา แต่การสิ้นสุดความสัมพันธ์กลับมักปล่อยให้คนหนึ่งคนรับมือกับเอกสาร ศาล ความเงียบในบ้าน และคำถามจากคนรอบตัวลำพัง

เมื่อมีงานเลี้ยง เพื่อนจึงไม่ได้มาเพื่อปรบมือให้การแต่งงานพัง แต่กำลังบอกเจ้าของงานว่า “เรายังอยู่ตรงนี้” ในบทสัมภาษณ์ของ The Guardian นักจัด Divorce Party รายหนึ่งอธิบายว่าพิธีแบบนี้ไม่ใช่ยารักษาทุกอย่าง แต่ช่วยตัดช่วงเวลาหนึ่งออกจากความรู้สึกโดดเดี่ยวได้ โดยเฉพาะคนที่ถูกทิ้งหรือผ่านกระบวนการหย่าที่ยืดเยื้อ

แต่ความสนุกบนโซเชียลก็ทำให้ภาพนี้มีด้านที่ต้องระวัง วิดีโอเผาชุดแต่งงาน เค้กประชดอดีตคู่ชีวิต หรือคลิปแต่งตัวไปศาลหย่า มักได้ยอดดูดีเพราะคนดูเข้าใจอารมณ์ได้ทันที ยิ่งคอนเทนต์มีภาพเปลี่ยนลุคก่อนและหลังหย่า ก็ยิ่งเหมาะกับแพลตฟอร์มที่ชอบเรื่องการเริ่มต้นชีวิตใหม่

ปัญหาคืออัลกอริทึมชอบฉากที่ดูสะใจมากกว่าความจริงหลังกล้อง คนบางคนยังต้องแบ่งทรัพย์สิน จัดตารางดูแลลูก หรือฟื้นตัวจากความรุนแรงและการนอกใจ การทำให้การหย่าดูเป็นเทศกาลสนุกตลอดเวลาอาจกดดันคนที่ยังเจ็บให้รู้สึกว่าตัวเอง “มูฟออนไม่เก่ง” ทั้งที่ความเสียใจไม่ได้มีเส้นตาย และไม่มีใครต้องจัดงานเพื่อพิสูจน์ว่าตัวเองเข้มแข็ง

ดังนั้น งานฉลองหย่าไม่ได้มีความหมายเดียว สำหรับบางคนมันคือปาร์ตี้ราคาแพงและคอนเทนต์ที่พร้อมขาย สำหรับบางคนเป็นมื้อเย็นเงียบ ๆ กับเพื่อนสองคน และสำหรับอีกหลายคน การไม่จัดอะไรเลยก็อาจเหมาะที่สุด

สิ่งที่น่าสนใจกว่าชุดขาวที่ถูกสาดสี คือการที่ผู้คนเริ่มยอมรับว่า การแยกทางไม่จำเป็นต้องเท่ากับความล้มเหลว หากความสัมพันธ์นั้นไปต่อไม่ได้ การจบอย่างปลอดภัย ซื่อตรง และรับผิดชอบต่อคนที่เกี่ยวข้อง อาจเป็นการตัดสินใจที่ยากแต่มีคุณค่ากว่าการฝืนอยู่ต่อเพื่อรักษาภาพว่าชีวิตคู่ยังสมบูรณ์แบบ