"เมื่อแสงสว่างหายไป"

“เมื่อแสงสว่างหายไป”

        เช้าวันใหม่ กับ แสงสว่างที่ปราศจากการครึ้มฝนเราดีใจมาก เนื่องจากตลอดสามวันที่ผ่านมา ฝนตกต่อเนื่อง ท้องฟ้าถูกปกคลุมด้วยเมฆสีเทา แสงแดดที่เคยส่องในยามเช้าหายไป เหลือเพียงแสงสลัว ๆ ที่ทำให้วันธรรมดาดูเงียบเหงากว่าที่เคย เราตื่นขึ้นมาในตอนเช้าแต่กลับไม่รู้สึกถึงความสดใสเหมือนวันก่อน ๆ เพราะความครึ้มฝนมันอาจดีบังเอิญตรงกับวันหยุดงาน ทำให้อากาศไม่ร้อน ใช้ชีวิตภายในบ้านด้วยความสบายๆ โดยไม่ต้องพึงพาเครื่องปรับอากาศ เพียงแค่แสงอาทิตย์หายไป โลกใบเดิมก็ให้ความรู้สึกที่แตกต่างออกไปได้มากมาย เรื่องนี้ทำให้เราหันกลับมาคิดว่า แสงอาทิตย์มีความสำคัญกับชีวิตของเรามากเพียงใด ทั้งที่ในวันที่แดดออก เราแทบไม่เคยหยุดคิดถึงมันเลย

☀️ แสงอาทิตย์เป็นมากกว่าความสว่าง

        แสงอาทิตย์ไม่ได้ทำหน้าที่เพียงส่องให้โลกมองเห็นสิ่งต่าง ๆ ได้ชัดเจนขึ้นเท่านั้น แต่ยังเป็นแหล่งพลังงานสำคัญของสิ่งมีชีวิต ช่วยให้พืชสร้างอาหาร และมีบทบาทต่อการดำรงชีวิตของมนุษย์และสัตว์แสงธรรมชาติในเวลากลางวันยังช่วยกำหนดนาฬิกาชีวิตของเรา ทำให้ร่างกายรับรู้ว่าเวลาใดควรตื่นตัว และเวลาใดควรพักผ่อน เมื่อเราไม่ได้เห็นแสงแดดตามปกติเป็นเวลาหลายวัน บางคนอาจรู้สึกง่วงซึม อ่อนเพลีย หรืออารมณ์ไม่สดใสเหมือนเดิมแม้ฝนจะนำความชุ่มชื้นมาสู่ผืนดิน แต่เราก็ยังต้องการแสงอาทิตย์เพื่อให้ธรรมชาติหมุนเวียนต่อไปอย่างสมดุลนี่จึงเป็นสิ่งที่ทำให้เราเข้าใจว่า ธรรมชาติไม่ได้มีสิ่งใดสำคัญเพียงลำพัง ทุกอย่างล้วนเกื้อกูลและเติมเต็มซึ่งกันและกัน มนุษย์ทำงานอย่างเรา ไม่มีแสงแดดไว้ตากผ้า ต้นไม้ไม่ได้รับแสงก็ดูเหมือนจะเฉาไปเหมือนกัน......... 🌧️ เมื่อแสงสว่างหายไป เราจึงเห็นคุณค่าของมัน ในวันที่แดดออก เราอาจบ่นว่าอากาศร้อน แสงแดดแรง หรืออยากให้มีฝนตกลงมาบ้าง แต่เมื่อฝนตกต่อเนื่องหลายวัน เรากลับเริ่มคิดถึงแสงแดดที่เคยมองข้าม เราอยากเห็นท้องฟ้าสีฟ้า อยากให้เสื้อผ้าแห้งเร็ว อยากเห็นแสงอุ่น ๆ ส่องเข้ามาในบ้าน และอยากสัมผัสความรู้สึกสดชื่นของเช้าวันใหม่ สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องธรรมดาที่เราเคยมี จนกระทั่งวันหนึ่งมันหายไปชั่วคราว เราจึงตระหนักได้ว่า ความธรรมดาบางอย่างมีคุณค่ามากกว่าที่เราคิด เท่ากับว่าเราไม่สามารถอยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่งได้

        ชีวิตของคนเราก็เช่นเดียวกันบางครั้งเราไม่เห็นคุณค่าของสุขภาพที่แข็งแรง จนกระทั่งวันที่ร่างกายเจ็บป่วย เราไม่เห็นคุณค่าของเวลาที่มีให้กันจนกระทั่งใครบางคนไม่ได้อยู่ตรงนั้นอีกแล้ว เราไม่เห็นคุณค่าของความสงบในชีวิตจนกระทั่งต้องเผชิญกับปัญหาที่เข้ามาพร้อมกันหลายเรื่อง และบางครั้ง เราก็ไม่เข้าใจว่าความสุขเล็ก ๆ ในแต่ละวันมีความหมายมากเพียงใด จนกระทั่งวันที่ความสุขเหล่านั้นดูเหมือนจะหายไป

        วันที่ฟ้าเปิด เราก็ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข

        วันที่ฝนตก เราก็ดูแลตัวเองให้ดี

        วันที่มีแสงสว่าง เราก็มองเห็นเส้นทางข้างหน้า

        ส่วนวันที่ท้องฟ้ามืดครึ้ม เราก็ค่อย ๆ ก้าวไปตามกำลังที่มี

        การสูญเสียสิ่งใดไปชั่วคราว อาจทำให้เราเข้าใจคุณค่าของสิ่งนั้นได้ลึกซึ้งกว่าการมีอยู่โดยไม่เคยสังเกต วันที่มืดครึ้มไม่ได้หมายความว่าแสงอาทิตย์หายไปมีสิ่งหนึ่งที่น่าสนใจเกี่ยวกับท้องฟ้าในวันที่ฝนตกแม้เราจะมองไม่เห็นดวงอาทิตย์ แต่ไม่ได้หมายความว่าดวงอาทิตย์ไม่มีอยู่เพียงแต่มีเมฆหนาทึบมาบดบังแสงที่เคยส่องถึงเรา  เราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศได้ เช่นเดียวกับที่เราไม่สามารถควบคุมทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิต  แต่เราสามารถเรียนรู้ที่จะดูแลตัวเองในวันที่ท้องฟ้าไม่เป็นใจหากวันนี้ออกไปไหนไม่ได้ เราอาจใช้เวลาจัดบ้าน อ่านหนังสือ ฟังเพลง หรือพักผ่อนอย่างไม่ต้องรู้สึกผิดหากวันนี้ใจไม่สดใส เราอาจอนุญาตให้ตัวเองรู้สึกเช่นนั้น โดยไม่ต้องบังคับให้ตัวเองมีความสุขตลอดเวลาเพราะบางวัน สิ่งที่เราต้องการอาจไม่ใช่การพยายามทำให้ทุกอย่างดีขึ้นในทันที แต่เป็นการยอมรับว่า วันนี้อาจไม่ใช่วันที่สดใสที่สุด และเราก็ยังสามารถใช้ชีวิตต่อไปได้ 

            แสงสว่างทำให้เราเติบโต แต่ความมืดก็สอนให้เราเข้าใจชีวิต หากมีเพียงแสงแดดโดยไม่มีฝน ผืนดินอาจแห้งแล้ง ต้นไม้อาจขาดน้ำ และธรรมชาติคงไม่สามารถดำรงอยู่ได้อย่างสมดุลในทางกลับกัน หากมีแต่ฝนตกต่อเนื่องจนขาดแสงแดด สิ่งมีชีวิตก็ย่อมได้รับผลกระทบเช่นกันธรรมชาติจึงต้องการทั้งแสงสว่างและความชุ่มชื้น เพียงแต่ในแต่ละสิ่งต้องมีช่วงเวลาที่เหมาะสมชีวิตของเราก็ไม่ได้แตกต่างกันมากนักเราต้องการวันที่ประสบความสำเร็จ เพื่อสร้างความมั่นใจ เราต้องการวันที่มีความสุขเพื่อเติมพลังให้หัวใจแต่เราก็อาจได้เรียนรู้บางอย่างจากวันที่ผิดหวัง วันที่ต้องรอคอย หรือวันที่สิ่งต่าง ๆ ไม่เป็นไปตามที่หวัง แต่เมื่อเราผ่านช่วงเวลาเหล่านั้นมาได้ เราอาจเข้าใจตัวเองมากขึ้น รู้ว่าอะไรสำคัญ และรู้ว่าอะไรไม่ควรปล่อยให้ทำร้ายความรู้สึกของเราซ้ำ ๆ บางครั้งวันที่ไม่สดใสจึงไม่ได้มีไว้เพื่อทำให้เราทุกข์ใจเพียงอย่างเดียว แต่อาจเป็นช่วงเวลาที่ทำให้เราหันกลับมามองสิ่งที่มีอยู่ และเรียนรู้ที่จะดูแลหัวใจของตัวเองให้ดีขึ้น

        อย่ารอให้แสงสว่างหายไป จึงค่อยเห็นคุณค่าของมัน เมื่อฝนหยุดตกและแสงแดดกลับมา เราอาจรู้สึกดีใจเป็นพิเศษกับสิ่งที่เคยเป็นเรื่องธรรมดาแสงแดดที่ส่องผ่านหน้าต่างจะดูอบอุ่นขึ้นท้องฟ้าที่กลับมาเป็นสีฟ้าจะดูสวยงามขึ้นและวันธรรมดาวันหนึ่งอาจกลายเป็นวันที่เรารู้สึกขอบคุณชีวิตอย่างไม่ต้องมีเหตุผลพิเศษอะไรเลยแต่เราจำเป็นต้องรอให้บางสิ่งหายไปก่อนจริงหรือ จึงจะมองเห็นคุณค่าของสิ่งนั้น ? เราอาจเริ่มต้นจากการสังเกตสิ่งเล็ก ๆ ที่อยู่รอบตัวตั้งแต่วันนี้ขอบคุณร่างกายที่ยังพาเราเดินไปข้างหน้า ขอบคุณคนที่ยังอยู่เคียงข้างแม้จะไม่ได้พูดคำหวานให้กันทุกวัน ขอบคุณบ้านที่ให้เราได้พักใจ ขอบคุณช่วงเวลาธรรมดาที่ไม่มีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้น และ ขอบคุณตัวเองที่ยังพยายามใช้ชีวิต แม้บางวันจะเหนื่อยล้ากว่าที่ใครมองเห็นเพราะความสุขอาจไม่ได้เกิดจากการมีทุกสิ่งที่ต้องการเสมอไป แต่อาจเกิดจากการมองเห็นคุณค่าของสิ่งที่เรามีอยู่แล้วด้วยเช่นกัน

☀️ ขอให้เราเป็นคนที่ยังมองเห็นแสงสว่าง สามวันที่ฝนตกต่อเนื่อง อาจทำให้เราเข้าใจความสำคัญของแสงอาทิตย์มากขึ้นเราได้เรียนรู้ว่า แสงสว่างมีความหมายเพียงใด เมื่อมันหายไปจากสายตาและบางที เรื่องราวของแสงอาทิตย์อาจกำลังบอกเราว่า ชีวิตไม่จำเป็นต้องสดใสตลอดเวลา เราจึงจะสามารถดำเนินต่อไปได้