3 อำเภอของไทยเท่านั้น ที่ไกลจากตัวจังหวัดมากที่สุด ใช้เวลาเดินทางหลายชั่วโมง

อำเภอที่อยู่ไกลจากตัวจังหวัดมากที่สุดในประเทศไทยคือ อำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก โดยมีระยะทางห่างจากตัวเมืองตากประมาณ 244 กิโลเมตร

อันดับอำเภอที่อยู่ไกลจากตัวจังหวัดมากที่สุดในไทย

อันดับ 1 อำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก (ระยะทางประมาณ 244 กม. ใช้เวลาเดินทาง 4-5 ชั่วโมง ผ่านเส้นทางโค้งกว่า 1,219 โค้ง)

เป็นอำเภอที่มีพื้นที่มากที่สุดในประเทศไทย ด้วยขนาดพื้นที่ประมาณ 4,325.4 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นพื้นที่ป่าและภูเขาสูงถึง 97% มีพรมแดนทางทิศตะวันตกติดกับประเทศเมียนมาร์ยาวประมาณ 180 กิโลเมตร และเป็นดินแดนที่ขึ้นชื่อเรื่องความอุดมสมบูรณ์ของธรรมชาติระดับโลก

ข้อมูลทั่วไปและการปกครอง

• ที่ตั้ง: อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ห่างจากตัวเมืองตากประมาณ 250 กิโลเมตร

• การปกครอง: แบ่งออกเป็น 6 ตำบล 36 หมู่บ้าน (ตำบลอุ้มผาง, แม่ละมุ้ง, แม่กลอง, หนองหลวง, โมโกร และแม่จัน)

• ประชากร: ส่วนใหญ่เป็นชาวไทยพื้นเมือง ชนเผ่ากะเหรี่ยง (ปกาเกอะญอ) และม้ง

 ถนนลอยฟ้า 1,219 โค้ง

การเดินทางเข้าสู่อำเภออุ้มผางจากอำเภอแม่สอด ต้องใช้เส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1090 หรือที่รู้จักกันในนาม "ถนนสายลอยฟ้า" ซึ่งทอดตัวลัดเลาะไปตามสันเขาและมีความคดเคี้ยวมากถึง 1,219 โค้ง ใช้เวลาเดินทางราว 4-5 ชั่วโมง

 อันดับ 2 อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี (ระยะทางประมาณ 215 กม.)

(ไม่ใช่ อ.สังขะ ซึ่งอยู่ในจังหวัดสุรินทร์) เป็นอำเภอชายแดนไทย-เมียนมาที่มีชื่อเสียงด้านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและธรรมชาติ ได้รับฉายาว่าเป็น "เมืองสามหมอก" เนื่องจากมีสภาพภูมิประเทศเป็นภูเขาสลับซับซ้อนและมีหมอกปกคลุมตลอดทั้งปี

ข้อมูลพื้นฐานที่สำคัญ

• ทำเลที่ตั้ง: อยู่ห่างจากตัวเมืองกาญจนบุรีประมาณ 215 กิโลเมตร ถือเป็นอำเภอที่อยู่ไกลจากตัวจังหวัดมากที่สุดเป็นอันดับ 2 ของประเทศไทย (รองจาก อ.อุ้มผาง จ.ตาก)

• ลักษณะเด่น: เป็นดินแดนแห่งวัฒนธรรม 3 เชื้อชาติที่มีการผสมผสานวิถีชีวิตอย่างลงตัวระหว่าง ชาวไทย มอญ และกะเหรี่ยง

• การปกครอง: แบ่งออกเป็น 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลหนองลู ตำบลปรังเผล และตำบลไล่โว่

 อันดับ 3 อำเภอสบเมย จังหวัดแม่ฮ่องสอน (ระยะทางประมาณ 189 กม.)

อำเภอที่อยู่ทางใต้สุดของจังหวัดแม่ฮ่องสอน เดิมทีแยกตัวออกมาจากอำเภอแม่สะเรียง โดยตั้งเป็นกิ่งอำเภอในปี พ.ศ. 2527 และยกฐานะเป็นอำเภออย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536

• ภูมิประเทศและประชากร: พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขาสูงชันถึง 90% มีแม่น้ำสายสำคัญไหลผ่าน เช่น แม่น้ำสาละวิน แม่น้ำเมย แม่น้ำยวม แม่น้ำเงา และแม่น้ำริด ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวไทยภูเขา (โดยเฉพาะกลุ่มชาติพันธุ์กะเหรี่ยง คิดเป็นประมาณ 90% ของประชากรทั้งหมด)

• การปกครอง: แบ่งออกเป็น 6 ตำบล 58 หมู่บ้าน ได้แก่ ตำบลสบเมย, ตำบลแม่คะตวน, ตำบลกองก๋อย, ตำบลแม่สวด, ตำบลป่าโปง และตำบลแม่สามแลบ