"ซุปบักมี่" รู้จักอาหารพื้นบ้านที่อยู่กับเรานั้นมานานแสนนาน(อาหารแบบภูไท)

บักหมี่สิ่งที่เรานั้นได้รับรู้ในส่วนภาษานั้นตั้งแต่เกิด  กลมกล่อมด้วยความฝาดเสมอเหมือน

สิ่งที่ยิ่งกว่านั้นคือความละเอียดในการทำอาหาร  สื่อสารด้วยการชิมและการลองในการทำอาหาร 

บักหมี่บางต้นนั้นไม่สามารถที่จะนำมาทำอาหารได้ ใช้เพื่อที่จะทานสุขเพื่อความสุขในการรับรส

    รสชาติที่เคยคุ้นเคยอย่างเหมาะสม ก่อนหน้านั้นเราอาจจะไม่ได้สนใจในส่วนของอาหารที่เรานั้นเคยทาน ก่อนนั้นอาจจะเป็นเพราะว่า ในส่วนของอาหารนั้นยังเป็นในส่วนของอาหารที่ยังไม่ใช่ในส่วนของรุ่นเรานั้นทาน  

   การเริ่มทานในครั้งแรกนั้นคือช่วงที่เรานั้นกลับไปทำงานที่ต่างประเทศ จากนั้นเมื่อเรานั้นกลับมา อาหารที่เรานั้นเลือกที่จะทานนั้นคืออาหารที่เรานั้นไม่ได้ทานมานาน และเป็นอาหารที่เรานั้นไม่สามารถที่จะหาทานได้ในบ้านเมืองของเขา นั่นคืออาหารที่เป็นประเภทของซุปที่แม่เรานั้นทำ  

   การทำอาหารบางอย่างนั้นมีวิธีในการที่จะทำให้อาหารนั้นอร่อยเสมอ เหมือนว่าเรานั้นจะลบเลือนในส่วนของความคิดของเรานั้นไปได้เลย บักหมี่น้อยที่ยังไม่โตเต็มที่หรือว่าที่เรานั้นเรียกว่าบักหมี่ยังไม่แก่ เมื่อนำมาต้มหรือว่านึ่ง แต่ว่าอาจจะต้มง่ายกว่าเพราะว่าจะได้ต้มหลายรอบไม่ให้และ หลังจากนั้นนำมาตำแหลกให้ละเอียด จากนั้นเริ่มในการที่จะปรุงรสชาติ การปรุงรสชาตินั้นต้องมีในส่วนของการปรับปรุงหรือว่าปรับเปลี่ยนบ้าง 

   หน้าตาที่มากว่ารสชาติที่หลากหลาย ความเผ็ดนั้นจะต้องมี เพราะว่าหากว่าเรานั้นไม่มีการที่เรานั้นจะปรุงรสชาติผักที่ช่วยมในการเปลี่ยนรสของความคาวนั้นเรียกว่า กลิ่้นสาระแหน่ ที่มใบของมันนั้นมีกลิ่นที่สร้างหรือว่าลบในส่วนของความคาวหรือว่ากลิ่นของบักหมี่  

  จะต้องบอกก่อนว่าก่อน บักหมี่ที่เรานั้นเรียกนั่นคือ ขนุน ในภาคอีสานหรือว่าในภาษาถิ่นนั้นมีการเรียกชื่อที่แตกต่างกันอย่างมกา ทุกคร้ังของการทานอาหารไม่ว่าจะอาหารไทยหรือว่าอาหารถิ่นนั้นจะต้องมีการเรียกชื่อที่แตกต่างกันเสมอในส่วนของพื้นถิ่นที่เรานั้นเกิด

    หากว่าเรานั้นจะพูดกันคือในส่วนของอาหารของเรานั้นจะมีคุณค่าทางอาหารไม่ค่อยที่จะมีการเจือปนกับสิ่งที่ให้โทษต่อร่างกาย ยิ่งในส่วนของสิ่งที่ชูรสแล้วไม่ว่าจะอาหารที่เรานั้นทำเองไม่ได้มีการซื้อที่ตลาดนั้นจะให้ความอร่อยอย่างมาก รับคุณค่าทางอาหารอย่างเต็มที่