น้ำท่วมขังตามถนนมีอะไรปะปนอยู่บ้าง

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th

พอน้ำเอ่อท่วมหน้าบ้าน เด็กหลายคนเห็นเป็นเหมือนสระชั่วคราว น้ำตื้น ๆ สะท้อนท้องฟ้า เดินลุยแล้วเย็นเท้า จึงดูไม่น่ากลัวนัก แต่สิ่งที่มองไม่เห็นต่างหากคือเหตุผลที่ไม่ควรลงไปเล่นหรือเดินลุยโดยไม่จำเป็น

น้ำท่วมในเมืองไม่ได้มาจากฝนอย่างเดียว ระหว่างไหลผ่านถนน ซอย ท่อระบายน้ำ และพื้นที่รอบบ้าน มันอาจพาเอาน้ำเสียจากคนและสัตว์ ขยะ สิ่งปฏิกูล เศษแก้วหรือโลหะ น้ำมันเชื้อเพลิง สารเคมีในครัวเรือน รวมถึงสารอันตรายจากกิจการใกล้เคียงมารวมกันได้ องค์การอนามัยโลกและศูนย์ควบคุมโรคสหรัฐฯ ต่างเตือนตรงกันว่า น้ำท่วมอาจมีทั้งความเสี่ยงจากเชื้อโรค สารเคมี และวัตถุที่ทำให้บาดเจ็บ

น้ำขุ่นไม่ได้บอกว่าสกปรกแค่ไหน

ไม่มีใครมองด้วยตาแล้วระบุได้ว่าน้ำตรงนั้นปนอะไรอยู่บ้าง แม้น้ำดูใสก็อาจปนเปื้อนจากท่อหรือมูลสัตว์ได้ ขณะเดียวกันน้ำขุ่นก็ไม่ได้หมายความว่าต้องมีเชื้อร้ายแรงเสมอไป ประเด็นสำคัญคือเราไม่ควรถือว่าน้ำท่วมเป็นน้ำสะอาด เพราะสภาพแวดล้อมของแต่ละพื้นที่ต่างกันมาก

โรคฉี่หนู หรือเลปโตสไปโรซิส เป็นความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับน้ำหรือดินที่ปนเปื้อนปัสสาวะสัตว์ติดเชื้อ โดยเฉพาะหลังฝนหนักหรือน้ำท่วม เชื้อสามารถเข้าสู่ร่างกายผ่านผิวหนังที่มีรอยถลอก แผล หรือผ่านตา จมูก และปากได้ จึงไม่ควรเอาน้ำท่วมมาล้างหน้า อาบน้ำ หรือปล่อยให้เด็กเล่นสาดกัน

แผลเล็ก ๆ คือจุดที่ต้องระวัง

การสัมผัสน้ำท่วมไม่ได้แปลว่าจะป่วยทุกคน และโรครุนแรงจากการติดเชื้อพบไม่บ่อย แต่แผลที่สัมผัสน้ำปนเปื้อนมีโอกาสติดเชื้อได้มากขึ้น โดยเฉพาะหากมีเศษของมีคมบาดโดยไม่รู้ตัว คนที่จำเป็นต้องลุยน้ำควรใส่รองเท้าบูตกันน้ำ ถุงมือเมื่อเก็บกวาด และปิดแผลด้วยวัสดุกันน้ำก่อนลงพื้นที่

หากมีอาการไข้ ปวดเมื่อยมาก ปวดศีรษะ ตาแดง คลื่นไส้ ท้องเสีย หรือแผลบวมแดง ปวดมาก มีหนอง หลังสัมผัสน้ำท่วม ควรพบแพทย์และบอกประวัติการลุยน้ำท่วมให้ชัดเจน ไม่ควรซื้อยาปฏิชีวนะกินเอง ส่วนแผลลึก แผลสกปรก หรือโดนตะปูตำ ควรถามบุคลากรสาธารณสุขเรื่องการกระตุ้นวัคซีนบาดทะยัก

ถ้าเผลอสัมผัสน้ำท่วม ให้รีบล้างผิวหนังและแผลด้วยสบู่กับน้ำสะอาด เปลี่ยนเสื้อผ้าที่เปียก ซักทำความสะอาดรองเท้า และหลีกเลี่ยงการจับอาหารก่อนล้างมือให้ดี น้ำท่วมอาจหลีกเลี่ยงไม่ได้ในบางวัน แต่การมองมันเป็น น้ำที่ไม่รู้ว่าปนเปื้อนอะไร แทนการมองเป็นสนามเด็กเล่น ช่วยลดความเสี่ยงที่ไม่จำเป็นได้มากที่สุด