หมากฝรั่งทำไมจึงกลายเป็นสินค้าชิ้นแรกที่ถูกสแกนบาร์โค้ด

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th

ทุกครั้งที่ของบนสายพานผ่านเครื่องสแกนแล้วได้ยินเสียงบี๊ป เรามักคิดว่าเป็นเรื่องธรรมดาของร้านค้า แต่เสียงเล็ก ๆ นี้เคยเป็นภาพอนาคตที่คนในซูเปอร์มาร์เก็ตต้องหยุดมอง วันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1974 ที่เมืองทรอย รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา เครื่องคิดเงินกำลังจะทำงานในแบบที่ต่างจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

ก่อนหน้านั้น แคชเชียร์ต้องอ่านป้ายราคาและกดตัวเลขของสินค้าแต่ละชิ้นด้วยมือ งานช้าและมีโอกาสคีย์ราคาผิด ร้าน Marsh Supermarket จึงติดตั้งระบบอ่านรหัสสินค้าแบบใหม่ เครื่องสแกนขนาดใหญ่ดูคล้ายกล่องโลหะมากกว่าอุปกรณ์ล้ำสมัยที่เราคุ้นตาในปัจจุบัน

สินค้าชิ้นนั้นคือหมากฝรั่ง

เวลา 8:01 น. ของวันนั้น Sharon Buchanan พนักงานแคชเชียร์ สแกนหมากฝรั่ง Wrigley’s Juicy Fruit แบบ 10 แพ็ก ที่ Clyde Dawson หัวหน้าฝ่ายวิจัยและพัฒนาของ Marsh นำมาวางที่จุดชำระเงิน นี่คือการใช้รหัส UPC กับการขายปลีกครั้งแรกที่บันทึกไว้ ราคาของหมากฝรั่งชุดนั้นอยู่ที่ 67 เซ็นต์ตามบันทึกเหตุการณ์ร่วมสมัยหลายแหล่ง

เหตุผลที่เป็นหมากฝรั่งไม่ได้เกี่ยวกับความหรูหราหรือการตลาดเป็นพิเศษ แต่มันเป็นสินค้าขนาดเล็ก ราคาต่ำ และพบได้ทั่วไป จึงเหมาะจะพิสูจน์ว่าเส้นดำเล็ก ๆ บนบรรจุภัณฑ์สามารถแทนงานกดราคาเองของมนุษย์ได้จริง

บาร์โค้ดไม่ได้เก็บราคาไว้บนซอง

สิ่งที่เครื่องอ่านจากเส้นบาร์โค้ดคือรหัสระบุสินค้า จากนั้นระบบคอมพิวเตอร์ของร้านจึงจับคู่รหัสนั้นกับชื่อสินค้าและราคาในฐานข้อมูล หลักการนี้ทำให้ร้านเปลี่ยนราคาได้จากส่วนกลาง ลดความผิดพลาดหน้าเคาน์เตอร์ และเริ่มเห็นข้อมูลว่าสินค้าชนิดใดขายออกเมื่อไร

เครื่องรุ่นบุกเบิกใช้ลำแสงส่องไปที่รหัส แล้วอ่านความต่างของแสงสะท้อนผ่านตัวรับแสง ก่อนส่งข้อมูลเข้าคอมพิวเตอร์ในร้าน ตัวเครื่องหนัก ใหญ่ และมีค่าใช้จ่ายสูงมากเมื่อเทียบกับผลลัพธ์เพียงการคิดเงินหมากฝรั่งหนึ่งแพ็ก แต่แนวคิดนี้ต่อยอดไปสู่การจัดการสต็อก ระบบคลังสินค้า และการชำระเงินแบบรวดเร็วในเวลาต่อมา

เรื่องเล่าที่ควรแก้ไขหนึ่งจุด

มักมีการเล่าว่าหมากฝรั่งประวัติศาสตร์ชิ้นนั้นจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์สมิธโซเนียน ข้อมูลจากสมิธโซเนียนระบุว่า สิ่งที่อยู่ในคอลเลกชันคือเครื่องสแกนยุคแรก ส่วนหมากฝรั่งชิ้นที่ถูกสแกนครั้งนั้นยังคงอยู่กับ Clyde Dawson และไม่ได้เข้าสู่คอลเลกชันของพิพิธภัณฑ์

ความสำคัญของหมากฝรั่งชุดนี้จึงไม่ได้อยู่ที่มูลค่าของมัน แต่อยู่ที่มันทำให้ทั้งอุตสาหกรรมเห็นว่าเส้นรหัสเล็ก ๆ เชื่อมสินค้าเข้ากับข้อมูลได้จริง จากเคาน์เตอร์หนึ่งแห่งในโอไฮโอ เทคโนโลยีนี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของการซื้อขายทั่วโลกในทุกวัน