ความรักความห่วงใย บางครั้งก็อาจจะไม่ค่อยที่จะลงตัว "ความรักของเธอ" ต้นไม้ใหญ่กับปราสาทอันเก่าแก่ (เสียมราฐ)

ความรักนั้นเราอาจจะบอกว่าที่เรานั้นรักกันเพราะว่าความเข้าใจ  ความพยายามที่จะรักก็ต้องมีบ้าง 

แม้ว่าอุปสรรคนั้นจะมีขวากหนามมากสักเท่าไร สุดท้ายแล้วเหนือสิ่งใดนั้นคือตัวตนที่แตกต่างแต่ไม่ห่างกัน

ทุกการเดินทางในความรัก  อุปสรรคนั้นจะคอยเคียงข้างไม่ห่างหาย 

รักกันมากเท่าไหร่แยกไม่ได้ ไม่เสื่อมคลาย รักจนตายโอบอุ้มไว้ในเนื้อเดียวกัน

    เราเชื่อหรือไม่ว่า ความรักนั้นไม่มีขีดจำกัด รักเพราะว่าต้องการกันและกันก็ถือว่านั่นคือความรัก เหมือนในความรักของต้นไม้กับปราสาทที่เรานั้นเห็น ความเก่าแก่นั้นอาจจะแก่กว่าอายุเยอะกว่า แต่เมื่อมีตัวนำพาในส่วนของความรักนั้นดำเนินมา  มันจึงเกิดขึ้น  ครั้งนี้เรานั้นมาเข้าใจกันดีกว่า เรานั้นเคยถามว่าทำไมเรานั้นไม่ทำลายตั้งแต่ต้นไม้นั้นยังไม่โต  เขานั้นบอกกับเราว่า แต่ก่อนนั้นที่นี่นั้นไม่มีใครที่จะมาค้นพบ เพราะว่าค่อนข้างที่จะอยู่กลางป่าใหญ่ และลึก มากกว่านั้นที่นี่นั้นเคยเป็นสถานที่ที่เข้ามาไม่ถึง หรือเพราะอาจจะน้ำท่วมหรือเหตุใดไมทราบ จึงไม่มีคนที่จะเข้ามา

   จนวันหนึ่งนั้นได้มีคนมาพบ จึงได้มีการหาทางเข้ามาเพื่อที่จะสร้างและหาข้อมูลในการทำความรู้จักกับสถานที่แห่งนี้ แต่ก่อนนั้นต้นไม้นั้นไม่ได้มีหรือว่าใหญ่ขนาดนี้  แต่ก่อนนั้นมีแต่ปราสาทและต้นไม้เล็ก เกิดจากสัตว์นำพา นำผลไม้หรือว่าในส่วนของเมล็ดนั้นเมื่อกินแล้วก็ทิ้งไว้บ้าง หลังจากที่ดินหรือว่าศิลาแลงนั้นได้รับความชุ่มชื้นจากน้ำฝนที่หล่นลงมานั้นก็เลยทำให้ต้นไม้นั้นงอกขึ้นมา 

    ระยะเวลาจากวันเดือนก็กลายเป็นปี สิบปี หรือว่ามากกว่านั้น ต้นไม้นั้นพยายามที่จะนำอาหารนั้นไปเลี้ยงในส่วนของใบด้านบน ก็พยายามที่จะนำรากนั้นไต่ลงไปที่ดิน และยึดในส่วนของอิฐนั้นไว้อย่างแน่น  ลำต้นที่ได้รับอาหารเพียงพอนั้นเจริญเติบโตใหญ่ขึ้น จนยากที่จะรองรับน้ำหนักได้ 

   เมื่อลำต้นนั้นสูงขึ้นเมื่อลมนั้นโชยมาอย่างแรง ทำให้ต้นไม้นั้นโยกเลยทำให้รากไม้นั้นยิ่งที่จะรัดแน่น ประมาณว่าแทบจะทำให้ปราสาทนั้นหายไปจากกิน มันเหมือนว่ามีอะไรบางอย่างมาไต่รอบตัวของปราสาท 

    กลายเป็นประวัติศาสตร์แห่งความยิ่งใหญ่ ได้อย่างลงตัว มองแล้วต้องว้าว เพราะว่ามันอลังการมาก เมื่อเรานั้นเดินป่ามาเห็นจะต้องตาค้างเพราะว่า ต้นไม้นั้นลำต้นใหญ่แล้วยังมีความอิ่มน้ำ ไม่มีการเหี่ยวหรือว่าแห้งตายเลย เพราะว่าสารอาหารที่มากและความพอเหมาะของอาหารในดิน เราจึงเห็นความรักที่ยากในการจะพรากกัน  

  หากว่าสิ่งใดสิ่งหนึ่งนั้นยอมแพ้ การเกาะติดกันมาอย่างยาวนานนั้นก็จะไปจากกัน แต่ว่าเมื่อเรานั้นยิ่งไปยิ่งแน่นและพัฒนาความโอบรัดนั้นมากกว่าเดิม 

   สถานที่นี้น่าจะเป็นที่ที่ประทับใจอย่างมากกว่าสถานที่ไหน ไม่ว่าคนเรานั้นจะเป็นอย่างไร เมื่อเรานั้นรักก็ยากที่จะแยกออกจากกันได้ หากแต่ว่าเคียงข้างกันไปเดินหน้าไปด้วยกันและไม่ทำร้ายกันเท่านั้นพอ