กูเกิลเคยใช้ชื่อ BackRub เพราะอะไร

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th

ลองนึกภาพว่ากำลังจะหาวิธีซ่อมก๊อกน้ำ แล้วต้องพูดว่า “ขอไปนวดหลังหาข้อมูลก่อน” ฟังดูประหลาด แต่ถ้าชื่อเดิมของเสิร์ชเอนจินยุคแรกไม่ถูกเปลี่ยน คำนี้อาจกลายเป็นคำกริยาติดปากของคนทั้งโลกก็ได้

ก่อนชื่อ Google จะอยู่บนหน้าจอมือถือ แล็ปท็อป และป้ายสำนักงานใหญ่ของบริษัทเทคโนโลยี ชื่อที่ใช้กับโปรแกรมค้นหาข้อมูลของแลร์รี เพจ และเซอร์เกย์ บริน คือ BackRub ชื่อนี้เริ่มใช้ในปี 1996 ระหว่างที่ทั้งคู่ทำงานอยู่ที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด

ชื่อเหมือนเรื่องขำ แต่ตั้งมาจากวิธีคิดของระบบ

คำว่า BackRub ไม่ได้เกี่ยวกับการนวดเลย มันโยงกับคำว่า back links หรือ “ลิงก์ย้อนกลับ” บนเว็บ เพจกับบรินมองว่า ถ้าเว็บไซต์หนึ่งถูกเว็บไซต์อื่นลิงก์ไปหา ก็อาจเป็นสัญญาณว่าเว็บนั้นมีความสำคัญหรือมีประโยชน์ต่อคนอ่าน

เสิร์ชเอนจินจำนวนมากในเวลานั้นให้ความสำคัญกับคำที่ปรากฏอยู่ในหน้าเว็บเป็นหลัก แต่โครงการของทั้งคู่พยายามมอง “ความสัมพันธ์ระหว่างเว็บ” ด้วย ระบบไม่ได้สนใจเพียงจำนวนลิงก์ เพราะลิงก์จากเว็บที่มีน้ำหนักมากย่อมมีความหมายต่างจากลิงก์ทั่วไป แนวคิดนี้กลายเป็นรากของอัลกอริทึม PageRank ในเวลาต่อมา

หน้า “Our story” ของ Google ระบุตรงกันว่า Backrub เป็นเสิร์ชเอนจินที่ใช้ลิงก์กำหนดความสำคัญของแต่ละหน้าเว็บ ส่วนบันทึกของเดวิด คอลเลอร์ อาจารย์สแตนฟอร์ด อธิบายเพิ่มว่า ชื่อนี้มาจากการวิเคราะห์ back links ของเว็บ

จาก BackRub ไปสู่ชื่อที่ใหญ่ระดับ Googol

ปี 1997 ทีมเริ่มหาชื่อใหม่ให้ระบบค้นหาที่พัฒนาเร็วขึ้น แนวคิดหนึ่งคือ googol ชื่อของจำนวน 1 ตามด้วยศูนย์ 100 ตัว ซึ่งเหมาะกับความทะเยอทะยานในการจัดการข้อมูลมหาศาลบนอินเทอร์เน็ต

Google ระบุว่า Backrub ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น Google ไม่นานหลังจากนั้น และบริษัท Google Inc. ถือกำเนิดในปี 1998 ภายหลังได้รับเช็คลงทุน 100,000 ดอลลาร์สหรัฐจากแอนดี เบคโทลส์ไฮม์

เรื่องนี้จึงไม่ได้เป็นแค่เกร็ดชื่อแปลกของบริษัทดัง ชื่อ BackRub บอกถึงแก่นของไอเดียตั้งต้นได้ชัดเจนมาก: แทนที่จะอ่านเว็บทีละหน้า ระบบพยายามฟังว่าเว็บทั้งโลกกำลังอ้างถึงหน้าไหนอยู่ ชื่อเปลี่ยนไปแล้ว แต่หลักคิดเรื่องลิงก์และความน่าเชื่อถือยังทิ้งร่องรอยไว้ในประวัติศาสตร์การค้นหาข้อมูลบนเว็บ