คนตั้งใจซื้อเป็นแสนไม่ถูก คนช่วยแม่ค้าซื้อใบเดียวถูก 12 ล้าน ความโชคดีไม่เท่ากันจริงๆ

มีคนสองแบบบนแผงลอตเตอรี่

 

แบบแรก... ตั้งใจซื้อเป็นแสน

ตื่นตี 5 ไปวัด ขอเลขเด็ด จดทุกสำนัก เข้าทุกกลุ่มไลน์หวย ดูยูทูปลุงคนนั้นป้าคนนี้จนตี 2 เดินเลือกเลขที่แผงเป็นชั่วโมง พลิกทุกใบ ส่องทุกชุด จัดไป 50 ใบ 100 ใบ หมดไปเป็นหมื่นเป็นแสน

 

พอหวยออก... ไม่ถูกสักใบ

 

แบบที่สอง... ช่วยแม่ค้าซื้อใบเดียว

แม่ค้าถือแผงเดินตากแดดตั้งแต่เช้า เหลือใบสุดท้าย ป้าแกเหนื่อยแล้วอยากกลับบ้าน

 

"ป้าเหลือใบเดียวเหรอ เอามาเลย หนูช่วยซื้อ จะได้กลับบ้าน"

 

ไม่ได้ดูเลขด้วยซ้ำ ยัดใส่กระเป๋า

 

เย็นนั้น... ถูกรางวัลที่ 1 รับ 12 ล้าน

 

เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นทุกงวด ทุกจังหวัดในไทย

 

ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้?

 

1. คนตั้งใจซื้อ ซื้อด้วยความเครียด

 

ในหัวคิดแต่ "ต้องถูก ต้องปลดหนี้ ต้องรวย" ใจมันหนัก หวยมันกลัวคนเครียด มันหนี

 

ยิ่งซื้อเยอะ ยิ่งกดดัน ยิ่งอยากได้ ยิ่งไม่ได้

 

เหมือนเรายิ่งบีบน้ำในมือ น้ำยิ่งไหลออก

 

2. คนช่วยซื้อ ซื้อด้วยบุญ

 

ตอนที่ช่วยซื้อ ใจมันเบา ไม่ได้คิดว่าจะรวย คิดแค่ว่า "ช่วยป้าให้ได้กลับบ้านไปกินข้าวกับลูก"

 

วินาทีนั้นคือบุญ บุญเล็กๆ ที่ไม่ได้หวังผลตอบแทน แต่ผลตอบแทนมันใหญ่ 12 ล้าน

 

คนเฒ่าคนแก่เลยบอกว่า "หวยกินคนโลภ แต่ให้คนมีน้ำใจ"

 

3. โชคไม่เคยอยู่กับคนที่วิ่งไล่มัน

 

คนตั้งใจซื้อเป็นแสน คือคนวิ่งไล่โชค วิ่งทั้งเดือน เหนื่อย

 

คนช่วยซื้อใบเดียวคือคนยืนอยู่เฉยๆ แล้วโชควิ่งมาชนเอง

 

ลอตเตอรี่ 1 ใบมีโอกาสถูกที่ 1 เท่ากันคือ 1 ใน 1,000,000 ไม่ว่าคุณจะซื้อ 100 ใบหรือ 1 ใบ โอกาสมันไม่ได้ต่างกันมากขนาดนั้น

 

แต่ความทุกข์ต่างกันลิบลับ

 

คนซื้อ 100 ใบ ไม่ถูก ทุกข์เป็นแสน

คนซื้อ 1 ใบ ไม่ถูก ทุกข์ 100 บาท

 

ความโชคดีไม่เท่ากัน แต่เราเลือกทุกข์ให้น้อยลงได้

 

ผมไม่ได้บอกว่าอย่าซื้อหวย เพราะหวยคือความหวังเล็กๆ ของคนไทย

 

แต่อยากบอกว่า อย่าซื้อจนหวังกลายเป็นความเครียด

 

ถ้าจะซื้อ 2 ใบพอ แบบช่วยแม่ค้า

ถูกก็ดีใจ ไม่ถูกก็ได้บุญที่ช่วยให้แม่ค้าได้กลับบ้านเร็วขึ้น

 

อย่าให้เลข 6 ตัว มาทำให้ชีวิต 60 ปีของเราทุกข์

 

งวดนี้คุณเป็นแบบไหน? แบบตั้งใจซื้อเป็นแสน หรือแบบช่วยซื้อใบเดียว?