บางคนถูกหวยทั้งๆที่ไม่อยากซื้อ แต่ช่วยแม่ค้าซื้อแล้วดันถูกจริง

เคยสังเกตไหม?

ข่าวคนถูกรางวัลที่ 1 เกือบทุกข่าวจะขึ้นต้นว่า...

"เห็นแม่ค้าขายไม่หมดเลยช่วยซื้อ"

"สงสารป้า เหลือใบสุดท้ายเลยช่วยซื้อ"

"เพื่อนยัดใส่มือบอกช่วยหน่อย"

แต่คนที่ตั้งใจขับรถไปแผง เดินเลือกเลข 3 ชั่วโมง กลับไม่ถูก

ความโชคดีไม่เท่ากันจริงๆ

ทำไมคนไม่อยากซื้อถึงถูกบ่อย?

1. ซื้อด้วยใจที่เป็นบุญ ไม่ได้ซื้อด้วยความโลภ

คนตั้งใจซื้อส่วนใหญ่ซื้อด้วยความเครียด "งวดนี้ต้องถูก ต้องปลดหนี้" ใจมันร้อน เลขมันหนี

แต่คนช่วยแม่ค้าซื้อ ซื้อด้วยความสงสาร ความเมตตา "เอา ช่วยๆ กันไป" ใจมันเย็น บุญมันเข้า ตอนนั้นไม่ได้หวังรวย แค่อยากให้แม่ค้าได้กลับบ้าน

คนแก่ถึงบอกว่า หวยมันกินคนโลภ

2. ไม่ได้เลือกเลข เลขเลยเลือกเรา

คนตั้งใจซื้อจะจ้องเลข วันเกิดลูก ทะเบียนรถ เลขมงคล เลือกอยู่นั่นแหละ สุดท้ายเลขที่เราอยากได้ มักไม่ใช่เลขที่จะออก

คนช่วยซื้อไม่ได้ดูเลขด้วยซ้ำ ป้าบอกเอาใบนี้ไปเถอะลูก เหลือใบเดียวแล้ว หยิบมาแบบไม่ดู แล้วมันก็ถูกรางวัลที่ 1

เลขมันวิ่งหาเราเอง ตอนเราไม่วิ่งหามัน

3. กฎของการไม่คาดหวัง

คนตั้งใจซื้อ ผิดหวังทุกงวด พอไม่ถูกก็เครียด งวดหน้าซื้อหนักกว่าเดิม เป็นวงจร

คนไม่อยากซื้อ พอถูกก็เหมือนฟ้าผ่า ได้เงินมาแบบงงๆ 12 ล้าน 6 ล้าน โดยไม่ต้องลงทุนใจไปเยอะ

นี่แหละที่เขาเรียกว่า โชคชะตา

เรื่องจริงที่เจอทุกงวด

ลุงคนหนึ่งที่อุดรธานี แม่ค้าลอตเตอรี่เหลือ 2 ใบ จะกลับเลยแล้วฝนตก ลุงบอกเอามาเหอะป้า จะได้กลับบ้าน ถูก 12 ล้าน

ป้าที่ตลาดสดเชียงใหม่ เห็นเด็กขายลอตเตอรี่เดินตากแดดทั้งวันขายไม่หมด ซื้อช่วยไป 1 ใบ 100 บาท ถูกที่ 1

ส่วนคนตั้งใจซื้อ ซื้อทีละ 20 ใบ 30 ใบ หาเลขเด็ดทุกสำนัก สุดท้ายกินแห้ว

สรุปคือ...

ลอตเตอรี่มันไม่ได้วัดว่าใครพยายามมากกว่า แต่วัดว่าใครถึงจังหวะมากกว่า

คนตั้งใจซื้อส่วนใหญ่ไม่ถูก เพราะเราพยายามควบคุมสิ่งที่ควบคุมไม่ได้

คนไม่อยากซื้อแล้วถูก เพราะเขาไม่ได้ควบคุมอะไรเลย แค่ทำบุญเล็กๆ ช่วยแม่ค้าให้ได้กลับบ้านเร็ว

โชคดีไม่เท่ากัน แต่ความสบายใจเท่ากันได้

ถ้าอยากซื้อ ซื้อพอสนุก 1-2 ใบ ช่วยแม่ค้า ถ้าถูกก็ถือว่าบุญ ถ้าไม่ถูกก็ถือว่าได้ช่วยคนทำมาหากิน

อย่าซื้อจนตัวเองเดือดร้อน อย่าให้หวยมากินเรานะครับ