กู้ภัยไม่ได้ช่วยแค่คนเจ็บ งานจับงูและสารพัดเหตุที่ชุมชนเรียกหา

ตี 3 มีคนตกท่อ ตี 5 งูเข้าบ้าน บ่าย 2 แมวติดหลังคา คนในชุมชนอาจนึกถึงกู้ภัยเป็นกลุ่มแรก ๆ แล้วคนที่ออกไปช่วยเขาได้อะไร?

ถ้าคุณเจองูในบ้าน คุณจะโทรหาใคร?

สำหรับคนในกรุงเทพฯ สายด่วน 199 รับแจ้งเหตุจับงูและสัตว์อันตรายได้ ส่วนต่างจังหวัดควรติดต่อหน่วยดับเพลิงหรือหน่วยกู้ภัยในพื้นที่ อย่าเข้าไปจับหรือทำร้ายงูเอง เพราะเราอาจไม่รู้ว่ามันเป็นงูชนิดใด หากมีผู้ถูกกัดหรือบาดเจ็บฉุกเฉิน ให้โทร 1669 เพื่อขอความช่วยเหลือทางการแพทย์

งานกู้ภัยมีอะไรบ้าง? ลองไล่ดูแล้วจะเห็นว่าไม่ได้มีแค่อุบัติเหตุ

บางวันต้องออกไประงับเหตุเพลิงไหม้ บางวันมีคนแจ้งสัตว์เลื้อยคลานเข้าบ้านหรือรังต่ออยู่ใกล้ทางเดิน และในวันเดียวกันนั้นก็อาจมีเหตุคนติดอยู่ในลิฟต์หรืออุบัติเหตุรอให้ช่วย

ลองนึกภาพหนึ่งวันของคนทำงานหน้างาน:

• เช้า รับแจ้งงูอยู่ในบริเวณบ้าน

• เที่ยง มีแมวติดบนหลังคา หรือพบรังต่อใกล้จุดที่คนเดินผ่าน

• บ่าย มีคนขอความช่วยเหลือเพราะติดอยู่ในลิฟต์

• เย็นถึงดึก เกิดอุบัติเหตุหรือเหตุเพลิงไหม้

นี่เป็นเพียงตัวอย่างให้เห็นความหลากหลายของเหตุ ไม่ใช่ตารางงานจริงของกู้ภัยทุกคน งานที่รับผิดชอบและหน่วยที่ออกช่วยอาจต่างกันไปในแต่ละพื้นที่

ทำไมเรื่องงูจึงมาถึงกู้ภัย?

เพราะเมื่องูเข้าบ้าน คนต้องการผู้ที่มีอุปกรณ์และทักษะมาจัดการโดยเร็ว ในกรุงเทพฯ หน่วยดับเพลิงและกู้ภัยมีภารกิจรับแจ้งเหตุลักษณะนี้ผ่านสายด่วน 199 อยู่แล้ว

ส่วนคนที่พบงู สิ่งที่ช่วยเจ้าหน้าที่ได้คือเว้นระยะห่าง กันคนและสัตว์เลี้ยงออกจากบริเวณนั้น แล้วแจ้งจุดที่พบงูให้ชัดเจน การจับงูเป็นงานเสี่ยง ไม่ใช่เรื่องที่ควรลองทำตามคลิปหรือใช้มือเปล่าเข้าไปจัดการ

แล้วกู้ภัยได้อะไร?

คำตอบไม่เหมือนกันสำหรับทุกคน เพราะคำว่า “กู้ภัย” ครอบคลุมทั้งเจ้าหน้าที่ประจำและอาสาสมัคร หลายคนออกช่วยด้วยใจและต้องรับภาระทั้งเวลา ค่าเดินทาง หรืออุปกรณ์ แต่จะเหมารวมว่าทุกคนไม่มีเงินเดือนหรือสวัสดิการก็คงไม่ถูก

สิ่งที่คนขอความช่วยเหลือทำได้ เริ่มจากแจ้งเหตุให้ตรงหน่วย บอกข้อมูลให้ครบ และขอบคุณเมื่อเจ้าหน้าที่มาช่วย หากอยากสนับสนุนค่าใช้จ่าย ควรตรวจสอบช่องทางของหน่วยงานหรือมูลนิธิในพื้นที่ก่อน

กู้ภัยอาจไม่ได้เป็น “ทุกอย่าง” อย่างที่เราพูดกันติดปาก แต่ในวันที่งูเข้าบ้าน มีคนติดอยู่ในลิฟต์ หรือเกิดเหตุฉุกเฉิน การมีคนรับสายและออกมาช่วยก็มีความหมายมากพอแล้ว