มนุษย์ตัวเล็กแค่ไหนเมื่อเทียบกับจักรวาล คำตอบอาจทำให้คุณเลิกเครียดเรื่องเล็กๆ ไปเลย

เมื่อมองโลกจากระยะไกล เรื่องที่เราทะเลาะกันอาจดูต่างไป

เราคิดว่าเรายิ่งใหญ่ แต่พอเอาตัวเองไปเทียบกับจักรวาล เราอาจเล็กกว่าฝุ่นด้วยซ้ำ ความคิดนี้ไม่ได้ทำให้ชีวิตของเราไร้ค่า แต่อาจช่วยให้มองเรื่องที่กำลังกังวลในอีกมุมหนึ่ง

1. ตัวเลขที่สมองมนุษย์แทบนึกภาพไม่ออก

จักรวาลที่สังเกตได้ มีขนาดกว้างราว 92,000–93,000 ล้านปีแสง ตัวเลขนี้หมายถึง ส่วนที่เราสังเกตได้ ไม่ใช่ขนาดของจักรวาลทั้งหมด ซึ่งเรายังไม่รู้ว่ากว้างเพียงใด และไม่ได้เป็นตัวเลขที่กล้องเจมส์ เว็บบ์เพิ่งค้นพบ

ในพื้นที่มหาศาลนั้น มีกาแล็กซีจำนวนมาก งานประเมินจากภาพห้วงอวกาศลึกเคยให้ตัวเลขราว 2 ล้านล้านกาแล็กซี แต่การนับกาแล็กซีที่เล็กและไกลมากยังทำได้ยาก จึงควรมองตัวเลขนี้เป็นค่าประมาณ ไม่ใช่จำนวนที่นับได้ครบทุกแห่ง

ทางช้างเผือกของเราเป็นหนึ่งในนั้น และมีดาวฤกษ์ประมาณ 1–4 แสนล้านดวง ส่วนดวงอาทิตย์ก็เป็นเพียงดาวฤกษ์ดวงหนึ่งในกาแล็กซีนี้

2. แล้วโลกกับมนุษย์เล็กแค่ไหน?

ดวงอาทิตย์มีเส้นผ่านศูนย์กลางราว 109 เท่าของโลก หากเทียบปริมาตร จะต้องใช้โลกประมาณ 1.3 ล้านใบจึงจะเท่าปริมาตรของดวงอาทิตย์ แต่ดวงอาทิตย์เองก็เป็นดาวฤกษ์เพียงดวงหนึ่งในทางช้างเผือก

จากโลกไปถึงดวงอาทิตย์ จากดวงอาทิตย์ไปถึงทางช้างเผือก แล้วจากทางช้างเผือกไปถึงจักรวาลที่สังเกตได้ แต่ละขั้นทำให้เราเห็นว่ามาตราส่วนเปลี่ยนไปมากแค่ไหน เราอยู่บนดาวเคราะห์ดวงเล็กที่โคจรรอบดาวฤกษ์ดวงหนึ่ง ไม่ได้อยู่ตรงกลางของทุกสิ่ง

3. ทำไมรู้ว่าเราเล็กแล้วถึงสำคัญ?

ภาพ Pale Blue Dot อาจอธิบายความรู้สึกนี้ได้ดี ยาน วอยเอเจอร์ 1 ถ่ายภาพโลกจากระยะไกลในปี 1990 จนโลกปรากฏเป็นเพียงจุดเล็ก ๆ ในภาพ นั่นคือดาวเคราะห์ทั้งดวงที่เราใช้ชีวิต รักกัน และทะเลาะกัน

ภาพนั้นไม่ได้บอกว่าความขัดแย้งของมนุษย์หายไปทันทีเมื่อมองจากอวกาศ แต่ชวนให้เราถอยออกมาดูว่าเรื่องใดสำคัญจริง พรมแดนบนแผนที่ยังมีผลต่อชีวิตผู้คน แม้เราจะมองไม่เห็นเส้นเหล่านั้นในภาพโลกจากระยะไกล

จักรวาลมีอายุประมาณ 13,800 ล้านปี ขณะที่มนุษย์สมัยใหม่อยู่มาเพียงไม่กี่แสนปี เราจึงตัวเล็กทั้งในแง่พื้นที่และเวลา

เราไม่ได้บอกว่ามนุษย์ไม่มีค่า ความเล็กนี้อาจช่วยให้เรื่องอย่างยอดไลก์หรือคำด่าของคนอื่นเบาลงในใจได้บ้าง ส่วนปัญหาที่มีผลจริง เช่น หนี้บัตรเครดิต ก็ยังต้องจัดการอยู่ เพียงแต่อาจไม่จำเป็นต้องแบกทุกเรื่องด้วยความรู้สึกว่ามันใหญ่เท่าทั้งโลก

บางทีการรู้ว่าเราเล็ก อาจช่วยให้เราเลิกทำตัวใหญ่ใส่กัน