จังหวัดหนึ่งเดียวในประเทศไทยที่นำเอาอำเภอมาตั้งเป็นนามสกุลสมัยรัชกาลที่6มากที่สุด

จังหวัดนครราชสีมา หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ โคราช เป็นจังหวัดที่มีพื้นที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย และตั้งอยู่เปรียบเสมือน "ประตูสู่อีสาน" จังหวัดนี้ผสมผสานระหว่างธรรมชาติอันอุดมสมบูรณ์ ประวัติศาสตร์อันยาวนาน วัฒนธรรมท้องถิ่นที่โดดเด่น และความเจริญในฐานะเมืองเศรษฐกิจสำคัญของภาคตะวันออกเฉียงเหนือได้อย่างลงตัวประเทศไทย ไม่มีการเก็บสถิติเป็นทางการ ระดับประเทศว่าชื่อ อำเภอ ใดถูกนำมาใช้เป็นนามสกุลมากที่สุดแต่ในแง่ของวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ท้องถิ่น จังหวัดที่มีชื่อเสียงเด่นชัดเรื่องการนำชื่ออำเภอ ตำบล หรือหมู่บ้านมาตั้งเป็นนามสกุลอย่างเป็นระบบ เพื่อบอกภูมิลำเนาและรากเหง้าอย่างชัดเจนตั้งแต่สมัยเริ่มใช้นามสกุล (รัชกาลที่ 6) คือ จังหวัดนครราชสีมา (โคราช) นั่นเอง

●อำเภอพิมาย: เช่น โชติพิมาย, พงษ์พิมาย, ศุขพิมาย ตั้งเป็นส่วนหนึ่งของนามสกุล เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของชาวจังหวัดนครราชสีมา (โคราช) โดยมีลักษณะการตั้งนามสกุลที่ลงท้ายด้วยคำว่า พิมาย เพื่อบอกเล่าและสืบค้นภูมิลำเนารากเหง้าเดิมของครอบครัวได้อย่างชัดเจน

●อำเภอสูงเนิน: เช่น จันทร์สูงเนิน, เจริญสูงเนิน, ศรสูงเนิน นำมาใช้เป็นคำลงท้ายในนามสกุลของคนโคราช โดยเป็นธรรมเนียมที่นิยมกันมากในสมัยรัชกาลที่ 6 เมื่อเริ่มมีการประกาศใช้พระราชบัญญัติขนานนามสกุล

●อำเภอด่านขุนทด: เช่น เมฆขุนทด, ไกรขุนทด, ดีชนะ ที่มาจากชื่อภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์ท้องถิ่น โดยในช่วงที่มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติขนานนามสกุล เมื่อ พ.ศ. 2456 (และเริ่มใช้อย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2458) คนโคราชรวมถึงชาวด่านขุนทดนิยมนำชื่อเมือง หมู่บ้าน ตำบล หรืออำเภอเก่าแก่มาเป็นรากฐานของนามสกุล

●อำเภอสีคิ้ว (เมืองจันทึกเดิม): เช่น พลจันทึก, ศรีจันทึก, วงศ์จันทึก จะนิยมลงท้ายด้วยคำว่า จันทึก ไม่ใช่คำว่า สีคิ้ว เนื่องจากในอดีต พื้นที่แห่งนี้เคยเป็นที่ตั้งของ "เมืองนครจันทึก" หรือ "ด่านจันทึก" ก่อนที่จะย้ายที่ว่าการอำเภอมาอยู่ที่บ้านสีคิ้วและเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอสีคิ้วในภายหลัง

●อำเภอโนนไทย (เดิมชื่อสันเทียะ): เช่น โกนสัน มีการนำชื่อท้องถิ่นมาตั้งเป็นนามสกุลตามเอกลักษณ์ของ คนโคราช แต่ส่วนใหญ่จะใช้ชื่อเดิมของอำเภอคือคำว่า "สันเทียะ" หรือชื่อตำบลเก่าแก่มาเป็นคำลงท้ายนามสกุล เนื่องจากในช่วงที่มีการตราพระราชบัญญัติขนานนามสกุลในสมัยรัชกาลที่ 6 (พ.ศ. 2456) นั้น พื้นที่นี้ยังใช้ชื่อว่า "อำเภอสันเทียะ"