ธุรกิจเช่าแฟนกลับบ้านช่วยรับมือแรงกดดันช่วงตรุษจีนอย่างไร

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th

บนชานชาลาที่ผู้คนกำลังหอบกระเป๋ากลับบ้าน บางคนไม่ได้กังวลแค่ตั๋วรถหรือของฝาก แต่กำลังคิดคำตอบไว้รับมือกับคำถามเดิม ๆ ที่โต๊ะอาหารว่า “มีแฟนหรือยัง” “เมื่อไรจะแต่งงาน” สำหรับคนจีนวัยทำงานที่กลับบ้านในช่วงตรุษจีน คำถามสั้น ๆ เหล่านี้อาจหนักพอจะทำให้การรวมญาติกลายเป็นเรื่องน่าอึดอัด

จึงเกิดบริการที่เรียกกันว่า “เช่าแฟน” หรือ Rent-a-Boyfriend / Rent-a-Girlfriend ขึ้นมา ผู้ว่าจ้างและผู้รับงานตกลงให้ฝ่ายหนึ่งสวมบทคนรักชั่วคราว เพื่อไปพบพ่อแม่ กินข้าวกับญาติ หรือร่วมกิจกรรมครอบครัวในช่วงสั้น ๆ จุดประสงค์หลักคือช่วยลดแรงกดดันเรื่องแต่งงาน ไม่ใช่บริการหาคู่จริง

คำถามญาติกลายเป็นตลาดชั่วคราว

สื่อจีนเคยรายงานว่า คนโสดจำนวนมากเจอแรงกดดันเรื่องแต่งงานในเทศกาลรวมญาติ คำว่า sheng n ที่มักแปลว่า “ผู้หญิงค้างคา” หรือ “ผู้หญิงที่เหลืออยู่” ก็สะท้อนทัศนคติที่กดดันผู้หญิงโสดอายุเกินเกณฑ์ทางสังคม คำนี้เป็นคำเรียกเชิงตีตรา ไม่ใช่ตัวตนของผู้หญิงทุกคน และถูกวิจารณ์อย่างมากในประเด็นความเท่าเทียมทางเพศ

เมื่อวันหยุดตรุษจีนเป็นช่วงที่คนทำงานในเมืองกลับไปเจอครอบครัวใหญ่ ความคาดหวังเรื่องคู่ครองจึงเด่นขึ้น บริการเช่าแฟนจึงไม่ได้มีเฉพาะผู้หญิงเช่าผู้ชาย ผู้ชายก็เช่าผู้หญิงได้เช่นกัน โดยมีประกาศผ่านกลุ่มแชต แพลตฟอร์มออนไลน์ หรือคนกลาง

รายงานของ China Daily ในปี 2017 ระบุว่า ราคาเช่าแฟนหนุ่มก่อนเทศกาลขึ้นไปได้ถึง 1,500 หยวนต่อวัน ขณะที่รายงานของ Xinhua ในปี 2016 พบช่วงราคาเช่าแฟนสาวราว 500–1,200 หยวนต่อวัน ราคาแตกต่างตามเมือง ระยะเวลา บุคลิก การเดินทาง และขอบเขตงาน จึงไม่ควรนำตัวเลขเก่ามาใช้เป็นเรตราคาปัจจุบันโดยตรง

สิ่งที่จ่ายเงินไม่ได้มีแค่การเดินควง

งานพื้นฐานอาจเป็นการไปกินข้าวและตอบคำถามญาติให้เรื่องราวดูต่อเนื่อง เช่น ทำงานอะไร พบกันได้อย่างไร หรือชอบอาหารอะไร แต่แพ็กเกจบางแบบขยายไปถึงการช่วยเตรียมอาหาร พูดคุยกับพ่อแม่ หรือร่วมกิจกรรมในบ้าน ความยากจึงอยู่ที่การจำข้อมูลให้ตรงกันและรักษาบทบาทตลอดการพบปะ

บางประกาศเคยตั้งเงื่อนไขเรื่องการจับมือหรือกอด ขณะที่บางเอเจนซี่ระบุชัดว่าเป็นบริการแบบไม่สัมผัสตัวเลย ข้อตกลงที่รายงานกันบ่อยคือ ไม่มีบริการทางเพศ และต้องกำหนดขอบเขตให้ชัดเจนตั้งแต่ก่อนเดินทาง เรื่อง “ห้ามรักกันจริง” เป็นภาพจำจากสื่อและวัฒนธรรมป๊อปมากกว่าจะเป็นกฎกลางที่บังคับใช้กับทุกคน

ความเสี่ยงสำคัญคือผู้ให้บริการและผู้ว่าจ้างมักเป็นคนแปลกหน้าที่พบกันผ่านอินเทอร์เน็ต ข้อมูลส่วนตัวอาจไม่จริง เงินมัดจำอาจสูญหาย และไม่มีมาตรฐานเดียวกันในการคุ้มครองความปลอดภัย รายงานข่าวจีนยังยกกรณีผู้ว่าจ้างจ่ายเงินแล้วถูกหายตัว หรือเกิดความขัดแย้งเรื่องของขวัญอั่งเปาจากครอบครัว

บทบาทที่ดูอบอุ่น อาจทิ้งคำถามยากกว่าเดิม

ภาพของแฟนปลอมช่วยให้พ่อแม่สบายใจได้ชั่วคราว โดยเฉพาะเมื่อเขาดูสุภาพ เข้ากับครอบครัวได้ และช่วยงานในครัว แต่หลังเทศกาลผ่านไป ครอบครัวอาจถามต่อว่าเมื่อไรจะแต่งงาน หรือเมื่อไรจะพามาอีกครั้ง นักจิตวิทยาที่ให้ความเห็นกับ China Daily จึงชี้ว่า วิธีนี้อาจเลื่อนปัญหาออกไป ไม่ได้ทำให้แรงกดดันหายไป

ธุรกิจเช่าแฟนกลับบ้านจึงเป็นเหมือนกระจกสะท้อนช่องว่างระหว่างชีวิตจริงของคนรุ่นใหม่กับความหวังของครอบครัว รายได้จากการรับบทแฟนอาจสูงในช่วงตรุษจีน แต่สิ่งที่ทำให้ตลาดนี้มีอยู่ ไม่ใช่ความโรแมนติก หากเป็นความต้องการพื้นที่ปลอดภัยให้คนโสดได้เลือกจังหวะชีวิตของตัวเอง