ทำไมกรรมในการฆ่าสัตว์ในบางคนส่งผลเร็วช้าต่างกัน

ถาม กลุ่มโจรก่อการร้ายที่ฆ่าคน แบบไม่เลือกหน้าทําไมถึงยังอยู่รอดมาได้ เพราะกรรมดําที่ทํานั้นไม่ใช่เบาๆ - แต่หนักหนาสาหัสขนาดน่าจะส่งผลแบบทันตาเห็นได้แล้ว อันนี้แสดงว่าพวกเขา เคยทําบุญใหญ่อะไรมาก่อนหรือเปล่าครับถึงยังมีคุ้มตัว?

ขนาดท่าอนันตริยกรรมอันเป็นกรรมร้ายแรงสุด เช่นฆ่าพ่อ ฆ่าแม่ ฆ่าพระอรหันต์ หรือเป็นพระแล้วทํากลุ่มสงฆ์แตกแยกกันหรืออย่างเช่นที่พระเทวทัตประทุษร้ายพระพุทธเจ้าจนห้อพระโลหิต ก็ยังต้องรอกรรมเผล็ดผลระยะหนึ่งเลยครับ ไม่ใช่ทําปุ๊บขาดใจตายปั๊บ ร่างหยาบของมนุษย์นั้นเหมือนภาชนะที่ทนรองรับบาป มหันต์ได้นานอยู่

ภาวะความเป็นมนุษย์ในวินาทีนี้ของพวกเรา ถ้าไม่รู้ก็เหมือน มีแค่ข้าวและน้ําเป็นตัวหล่อเลี้ยง แต่ถ้ารู้ก็จะเห็นกายมนุษย์เป็น ธรรมชาติน่าอัศจรรย์ยิ่ง ที่ได้รับการอุ้มชู ได้รับการคุ้มครอง ได้รับ การคุมรูป โดยวิบากกรรมดีเก่า กุศลกรรมในอดีตแปรมาเป็นพลัง ลึกลับหล่อเลี้ยงรูปร่างหน้าตาไว้ให้คงที่ระยะหนึ่ง ระยะดังกล่าว เรียกว่า “อายุขัย" (แปลว่าอัตรากําหนดอายุจากเริ่มต้นจนสิ้นสุด หรือแปลว่าการสิ้นอายุ ฉะนั้นถ้าพูดว่า “สิ้นอายุขัย" จึงผิด แต่ถ้าพูดว่า “ถึงอายุขัย" จึงถูก)

คนยุคใดตายในวัยไหนโดยมาก วัยนั้นก็ถือเป็นเกณฑ์เฉลี่ย ของอายุขัย เช่นยุคเราอายุขัยจะอยู่ที่ประมาณ ๗๕ หมายความว่า ถ้าใครอยู่ถึง ๗๕ นี่ไม่แปลก ถ้าเกินกว่านั้นมากๆ นับว่าอายุยืน ถ้าน้อยกว่านั้นมากๆ นับว่าอายุสั้น

มองจากมุมของสถิติก็ต้องว่าอย่างนั้น แต่ถ้ามองออกมาจาก มุมของวิบากกรรม ก็ต้องบอกว่าทุกคนมีกําหนดอายุของตน ตาม บุญตามบาปที่เคยก่อไว้ในอดีตชาติ ไม่ใช่ว่าอยู่ๆ เราจะเข้าเกณฑ์ เฉลี่ย หรือสูงต่ํากว่าเกณฑ์เฉลี่ยเองลอยๆ ขอจําแนกบุญเก่าเป็น ๓ ระดับคร่าวๆดังนี้

1.อดีตชาติเคยมีจิตใจเปี่ยมเมตตา คือตั้งใจงดเว้นการฆ่า สัตว์ตัดชีวิต ไม่เบียดเบียนประทุษร้ายใครให้ได้รับภัยทางกาย หรือกระทั่งเคยทําบุญถวายหยูกยาแด่สมณะ หรือเป็นหมอรักษาคนเจ็บ ให้หาย ทําคนใกล้ตายให้กลับฟื้นฟูสภาพไว้มาก เหล่านี้พอเกิดใหม่ จะเป็นพวกมีอายุยืนแบบสุขภาพเยี่ยม ออกกําลังกายแค่นิดหน่อย ก็เป็นพวกกระดูกแข็ง ล้มหายตายจากได้ยาก จิตใจปลอดโปร่ง และอาจต้องเป็นคนทําศพให้ลูก ให้หลาน ซึ่งอายุยืนไม่เท่าตน แม้ ชาติปัจจุบันจะถูกชักชวนให้หลงผิด คิดฆ่าสัตว์ตัดชีวิตบ้าง ก็จะไม่ บั่นทอนอายุขัยลงมากนัก กับทั้งอาจไม่ปรากฏโรคภัยไข้เจ็บเล่นงานเร็ว

อย่างไรก็ตาม จากกฎที่ว่ากรรมเก่าจะพยายามรักษาเส้นทาง เดิมไว้ คนพวกนี้จะไม่ถูกชักชวนให้ฆ่าสัตว์ตัดชีวิต หรือออกล่าสัตว์ เล่นเป็นของสนุกได้ง่ายนัก จะมีแรงต้านจากใจเขาเอง หรืออาจมีเหตุการณ์ภายนอกมาเหนี่ยวรั้งไว้มากมายไม่ให้อยากลงมือ

ทว่ากรรมดีเก่าๆก็ใช่ว่าจะต้านได้ตลอดไป ถ้าพยายาม “ฝืนดวง” กัน จริงๆ เช่นเมื่อโดนยั่วยุให้ฆ่าบ่อยเข้า อาจจะจากคนรอบข้างหรือ สิ่งแวดล้อมบีบคั้น ในที่สุดก็จะยอมมือเปื้อนบาป ตอนที่ฆ่าสองสาม ครั้งแรกยังฝืน แต่ถึงครั้งที่สิบจะไม่ฝืนอีกต่อไป อารมณ์เคยชินกับ ปาณาติบาตจะเกิดขึ้นแทนใจดีๆ แบบเก่า ซึ่งเท่าที่ทราบก็มีสมาชิก ในกลุ่มผู้ก่อการร้ายจํานวนไม่น้อยครับ ที่เดิมที่รักสงบ รักสันติ แต่ ก็ประสบเรื่องร้ายซึ่งก่อความเคียดแค้นชิงชัง หลงเข้าเป็นส่วนหนึ่ง ของเครือข่ายองค์การร้ายเข้าจนได้

2.อดีตชาติเคยมีเมตตาระดับปกติธรรมดา คือไม่คิดฆ่าหรือ ทําร้ายใครก่อน เว้นแต่ป้องกันตัว หรือถ้าจะมีความสนุกกับการฆ่า การทรมาน ก็จะทําเฉพาะกับสัตว์เล็กสัตว์น้อย ในช่วงเวลาที่ไม่ ยาวนานนัก (เช่นเด็กผู้ชายหลายคนชอบฆ่าสัตว์เล่น เห็นเป็นของ สนุก แต่พอโตขึ้นก็เลิก) กับทั้งไม่มีโอกาสทําบุญหาหยูกยาถวาย สมณะเป็นพิเศษ ไม่ได้มีอาชีพเป็นหมอรักษาโรค อย่างนี้พอเกิดใหม่ อายุจะไม่สั้นไม่ยาว เป็นไปตามเกณฑ์เฉลี่ยของยุคนั้นๆ วิบากของ การฆ่าสัตว์เล็กๆ น้อยๆ ในอดีตอาจทําให้เป็นโรค เจ็บป่วยออดๆ แอดๆ ชั่วครั้งชั่วคราว หรือถึงเป็นหนักก็มีทางรักษาหาย หากชาติปัจจุบัน ถูกชักชวนให้หลงผิด คิดฆ่าสัตว์ตัดชีวิต และเกิดความเพลิดเพลิน หรือกระทั่งเกิดความยินดีในการฆ่ามนุษย์ โดยไม่มีบุญเก่าเป็นเกราะ คุ้มภัย อย่างนี้ก็อาจบั่นทอนชีวิตให้สั้นลง อาจเป็นสิบปี หรือเป็นโรคร้ายทรมานเห็นทันตาในเวลาไม่นาน

บุคคล“ทั่วไป” ที่ทําปาณาติบาตแบบกะปริบกะปรอยมักไม่ค่อยมีภูมิต้านทาน เวลาใครชักชวนให้ฆ่าก็ฆ่า และไม่ค่อยมีเหตุการณ์ ภายนอกมาช่วยเบรก คือแล้วแต่ความสมัครใจ เมื่อใครทําก็ทําได้ โดยปราศจากอุปสรรคขัดขวางหน่วงเหนี่ยว อาจมีความรู้สึกผิดใน

การฆ่าบ้าง แต่ไม่ถึงขั้นทรมานใจรุนแรงอย่างพวกเคยรักษาศีลข้อ ปาณาติบาตมาหมดจด กลุ่มผู้ก่อการร้ายโดยมากจะเข้าข่ายนี้

3.อดีตชาติเคยมีระดับเมตตาต่ํา คือพวกที่ไม่จําเป็นต้องฆ่า ก็ฆ่า เห็นการฆ่าเป็นของสนุก ฆ่าอย่างเมามัน ฆ่าอย่างสะใจ พวกนี้ จะสั่งสมนิสัยมา โดยอาจมีสักชาติเป็นชนวนสําคัญ เช่นโกรธแค้น ศัตรูแรงๆ แล้วตามไปฆ่าด้วยความเหี้ยมโหด หรืออาจถูกฝึกให้ ล่าสัตว์เป็นกีฬาเล่นมาแต่เล็ก ทําให้เกิดสัญชาตญาณเพชฌฆาตรู้สึกว่าตัวเองมีอํานาจเหนือคนอื่นด้วยรังสีการฆ่าฟันอันเป็นที่น่า คร้ามเกรง หรืออีกทางหนึ่งแม้ไม่มีจิตใจหยาบช้าคิดฆ่าใครเล่น แต่ ก็มีอาชีพที่เกี่ยวข้องกับปาณาติบาตเป็นประจํา เช่นเป็นคนในโรง ฆ่าสัตว์ เป็นหมอทําแท้ง เป็นนักวิทยาศาสตร์ที่เอาชีวิตสัตว์มา ทดลองจนตกตายเป็นเบือ เหล่านี้จะทําให้มีอายุสั้นด้วยโรคภัยไข้เจ็บ หรืออุบัติเหตุ หรือเผลอๆก็เกิดมาวันเดียวตายไปเลย ชาติปัจจุบัน จะถูกชักชวนให้คิดฆ่าสัตว์ตัดชีวิตได้ง่าย กับทั้งมีเหตุการณ์บีบคั้น ยั่วยุ ส่งเสริม สนับสนุนให้เห็นผิดเป็นชอบมากมาย โดยเดิมพวกนี้มีอายุขัยสั้นอยู่แล้ว มีโรคเรื้อรังประจําตัวอยู่แล้ว เมื่อมาพอกพูนบาปให้หนาขึ้น สั่งสมนิสัยฆ่าสัตว์แบบไม่กะพริบตา

ให้หนักแน่นขึ้น กระทั่งปิดกั้นทางมาของความละอายอย่างสิ้นเชิง อันนี้ก็เป็นไปได้ที่จะตายเร็ว คือพอเริ่มเข้ากลุ่มก่อการร้ายตอนอายุ สัก ๒๐ แค่อีกไม่เกิน ๕ ปีต่อมาก็ม้วยมรณังจากแวดวงพิษภัยที่ ตนขลุกอยู่ แทนที่จะมีชีวิตตามอายุขัยที่ถูกกรรมเก่ากําหนดไว้สัก ๓๐ หรือ ๔๐ มากกว่านี้อีกมาก

ยังมีปัจจัยอันเป็นส่วนผสมที่ทําให้อายุผู้ก่อการร้ายสั้นยาว ตัวอย่างเช่นถ้าถูกล้างสมองให้เป็นพวกระเบิด พลีชีพ ซึ่งดูเหมือนต้องสมัครใจกําหนดวันตายให้ตัวเองนั้น แท้จริง เป็นการบีบคั้นของกรรมเก่าที่เคยใช้คนไปตาย หรือส่งคนไปตายทางอ้อม อย่างเช่นเสนาธิการทหารหรือหัวหน้าหมู่หัวหน้ากองที่มีอำนาจบัญชาทหารในมือเหมือนเบี้ยในกระดาน แรงบีบคั้นของกรรมเก่าที่เข้มข้นนั้น ทําให้สติปัญญาหรือการใคร่ครวญพิจารณา ทั้งหลายหยุดทํางาน และมองว่าระเบิดพลีชีพคือทางออกสุดท้าย

หากเคยเป็นพวกมอมเมาลูกน้องด้วยรางวัลหลังความตายมาก่อน ชาตินี้ก็จะถูกทําให้เชื่อว่าระเบิดพลีชีพเป็นบัญชาสวรรค์เข้าบ้าง การสิ้นอายุในธรรมชาตินั้นมีเหตุผลเสมอ เช่นอายุขัยของอาหารสําเร็จรูป ที่มีระบุไว้ข้างกล่องว่าควรบริโภคก่อนวันเดือนปีนั้น วันเดือนปีนี้ แต่หากอาหารดังกล่าวมีปัจจัยทําให้บูดเร็วขึ้น เช่นเอา ไปตากแดดเปรี้ยงๆ ไม่เก็บไว้ในที่เย็น หรือแย่กว่านั้นคือไปเจาะรู ให้รั่ว อายุขัยก็ย่อมมาถึงไวเข้า ทว่าอย่างไรก็ไม่ใช่ฉับพลันทันที ประเภทตากแดดบูดเน่าปั๊บ

____________________