เหตุใดกาน้ำกาแฟในเคมบริดจ์จึงถูกเฝ้าดูผ่านจอคอมพิวเตอร์

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th

การเดินลงบันไดหลายชั้นเพื่อหวังกาแฟหนึ่งแก้ว แล้วพบว่ากาในครัวว่างเปล่า ฟังดูเป็นเรื่องเล็กมาก แต่สำหรับกลุ่มนักวิจัยคอมพิวเตอร์ที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ในปี 1991 มันเกิดซ้ำบ่อยพอจะทำให้ต้องหาทางแก้ด้วยเทคโนโลยี

กาน้ำกาแฟนั้นตั้งอยู่ในทางเดินนอกห้อง Trojan Room ขณะที่สมาชิกกลุ่มวิจัยบางคนทำงานอยู่คนละส่วนของอาคาร พวกเขาต้องเดินผ่านบันไดหลายชั้นเพื่อไปดูว่ากาแฟยังเหลือหรือไม่ และคนที่ไปถึงช้าก็มักพบว่ากาแฟชุดใหม่ถูกดื่มหมดไปก่อนแล้ว

วิธีแก้ไม่ได้เริ่มจากการสร้างอุปกรณ์ล้ำยุค ทีมงานนำกล้องมาติดบนขาตั้ง หันเข้าหากาแฟ แล้วลากสายไปยังเครื่องคอมพิวเตอร์ที่มีการ์ดจับภาพวิดีโอ Paul Jardetzky เขียนโปรแกรมฝั่งเซิร์ฟเวอร์เพื่อดึงภาพ ส่วน Quentin Stafford-Fraser เขียนโปรแกรมฝั่งผู้ใช้ชื่อ XCoffee ให้แสดงภาพขนาดเล็กของกาไว้ตรงมุมจอ

ภาพไม่ได้ลื่นไหลเหมือนการไลฟ์ในปัจจุบัน กล้องบันทึกภาพทุกไม่กี่วินาที แต่หน้าจอของผู้ใช้ถูกอัปเดตราว 3 ครั้งต่อนาที หรือประมาณทุก 20 วินาที ภาพเป็นขาวดำ ความละเอียดต่ำ และหน้าที่ของมันมีเพียงเรื่องเดียว: บอกว่าควรลุกไปชงหรือรอกาแฟต่อ

ปี 1991 ยังไม่ใช่เว็บแคมบนเวิลด์ไวด์เว็บ

รายละเอียดนี้ทำให้เรื่องเล่าควรแยกเป็นสองช่วง ระบบ XCoffee เริ่มทำงานบนเครือข่ายภายในห้องแล็บในปี 1991 ก่อนที่ World Wide Web จะใช้งานแพร่หลาย จึงเป็นต้นแบบของเว็บแคมที่ใช้เฝ้าดูวัตถุจากระยะไกล แต่ยังไม่ได้เผยแพร่ภาพสู่คนทั่วโลกในวันแรก

ต่อมา Daniel Gordon และ Martyn Johnson ฟื้นระบบขึ้นมาใหม่ เพิ่มอุปกรณ์จับภาพ และทำให้ภาพกาแฟเข้าถึงผ่าน World Wide Web ได้ กาน้ำกาแฟธรรมดาจึงกลายเป็นภาพสดยุคแรก ๆ ที่ผู้คนจากนอกมหาวิทยาลัยเปิดดูได้ผ่านอินเทอร์เน็ต

บันทึกของเคมบริดจ์ระบุว่าระบบแรกสร้างเสร็จภายในเวลาราวหนึ่งวันหรือสองวัน และมีรายงานตีพิมพ์ถึง XCoffee ตั้งแต่วันที่ 27 มกราคม 1992 เหตุผลที่โครงการเล็ก ๆ นี้ถูกจดจำไม่ใช่เพราะมันแก้ปัญหาใหญ่ของโลก แต่เพราะมันแสดงให้เห็นแนวคิดสำคัญมากข้อหนึ่ง: กล้อง เครือข่าย และซอฟต์แวร์สามารถทำให้คนเห็นสถานะของสิ่งที่อยู่ไกลออกไปได้ทันที

เมื่อกล้องกาแฟถูกปิดลงในปี 2001 หลังห้องปฏิบัติการย้ายสถานที่ มันผ่านการเป็นภาพบนเว็บมาราวแปดปี รายงานของ WIRED ในปีเดียวกันระบุว่ามีผู้เข้าชมหน้ากาแฟราว 2.4 ล้านครั้ง เรื่องนี้จึงไม่ได้พิสูจน์ว่านักวิจัยขี้เกียจเดิน หากพิสูจน์ว่าปัญหาจุกจิกในชีวิตประจำวันอาจผลักให้คนทดลองวิธีสื่อสารแบบใหม่ จนกลายเป็นภาพที่คนทั่วโลกคุ้นเคยในเวลาต่อมา