โธมัส บลัดรอดโทษหลังบุกชิงมงกุฎอังกฤษได้อย่างไร

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th

เช้าวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1671 ห้องเก็บเครื่องราชกกุธภัณฑ์ในหอคอยลอนดอนเปิดรับแขกตามปกติ ชายคนหนึ่งในชุดนักบวชชื่อโธมัส บลัด พา “หลานชาย” และเพื่อนอีกสองคนเข้ามาชมของมีค่า ผู้ดูแลวัย 77 ปีชื่อทัลบอต เอ็ดเวิร์ดส์คงไม่คิดว่าแขกคุ้นหน้ากลุ่มนี้กำลังรอจังหวะลงมือ

บลัดไม่ได้บุกเข้ามาแบบโจรสวมหน้ากาก เขาใช้เวลาหลายวันสร้างความสนิทกับครอบครัวเอ็ดเวิร์ดส์ ก่อนหน้านั้นหญิงที่มากับเขาแกล้งปวดท้องจนได้รับความช่วยเหลือจากบ้านของผู้ดูแล บลัดกลับมาขอบคุณด้วยถุงมือสีขาว และชวนคุยเรื่องจับคู่ลูกสาวของเอ็ดเวิร์ดส์กับหลานชายผู้มั่งคั่งที่ไม่มีตัวตน

เมื่อประตูห้องอัญมณีปิดลง แผนก็เปลี่ยนจากการตีสนิทเป็นการชิงทรัพย์ เอ็ดเวิร์ดส์ถูกคลุมผ้า ตีด้วยค้อน มัดและปิดปาก บลัดกับพวกเปิดตะแกรงเหล็กที่กั้นสมบัติของราชวงศ์ แล้วรีบจัดการของที่ขนออกยาก

มงกุฎจักรพรรดิของชาร์ลส์ที่ 2 ถูกทุบให้แบน เพื่อซ่อนไว้ใต้เสื้อคลุมนักบวช ลูกโลกกษัตริย์ถูกยัดใส่กางเกง ส่วนคทายาวเกินถุงจนผู้ร่วมขบวนพยายามตัดให้สั้น รายละเอียดนี้ทำให้แผนที่ดูพิสดารยิ่งขึ้นไปอีก เพราะพวกเขาไม่ได้หวังแค่หยิบของชิ้นเล็กแล้วหนี แต่ตั้งใจเอาเครื่องราชกกุธภัณฑ์สำคัญออกจากหอคอย

การหนีไม่สำเร็จ เอ็ดเวิร์ดส์ดิ้นหลุดและส่งเสียงเตือน ขณะนั้นบุตรชายของเขากลับมาที่หอคอยพอดี บลัดกับพวกวิ่งไปยังม้าที่เตรียมไว้ แต่ถูกตามจับก่อนถึงประตูออก มงกุฎที่หลุดจากเสื้อคลุมถูกพบคืน พร้อมคทาและลูกโลก แม้สมบัติบางชิ้นเสียหาย

เอกสารของหอจดหมายเหตุแห่งชาติอังกฤษระบุว่า บลัดเป็นคนแรกและคนเดียวที่พยายามขโมย Crown Jewels จากหอคอยลอนดอน หลังเหตุการณ์นี้ การรักษาความปลอดภัยถูกยกระดับขึ้น มีทหารติดอาวุธเฝ้าสมบัติมากขึ้นอย่างชัดเจน

เรื่องหักมุมเกิดหลังการจับกุม บลัดปฏิเสธตอบคำถามผู้ใดนอกจากกษัตริย์ชาร์ลส์ที่ 2 เขาจึงถูกพาไปเข้าเฝ้าทั้งที่ยังถูกล่ามโซ่ พระองค์ทรงซักถามเขาด้วยพระองค์เอง และท้ายที่สุดทรงพระราชทานอภัยโทษให้บลัดกับผู้ร่วมแผน

บลัดไม่ได้รับการเลื่อนยศ ตามความหมายของตำแหน่งราชการ แต่ได้รับที่ดินในไอร์แลนด์ซึ่งมีรายได้ราว 500 ปอนด์ต่อปี และกลับไปมีบทบาทในราชสำนักอยู่ระยะหนึ่ง เหตุผลแท้จริงที่ชาร์ลส์ที่ 2 ยกโทษให้ยังไม่มีข้อสรุป นักประวัติศาสตร์เสนอไว้หลายทาง ตั้งแต่กษัตริย์ทรงขบขันกับความบ้าบิ่น เกรงผลทางการเมือง ไปจนถึงการคาดเดาเรื่องผู้มีอำนาจอยู่เบื้องหลัง

ข้อเท็จจริงที่ยืนยันได้คือ ชายที่ถูกจับคาหนังคาเขาพร้อมแผนชิงสมบัติหลวงไม่ถูกประหาร และยังได้รายได้จากที่ดินหลังคดีจบลง ชื่อของโธมัส บลัดจึงติดอยู่ในประวัติศาสตร์อังกฤษในฐานะโจรผู้พยายามขโมยมงกุฎ แต่กลับออกจากเรื่องนี้ด้วยพระราชทานอภัยโทษ