คดีปล้นเพชรแอนต์เวิร์ปปี 2003 ฝ่าเซฟสิบชั้นได้อย่างไร

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th

เช้าวันจันทร์หลังกลางเดือนกุมภาพันธ์ 2003 เจ้าหน้าที่เปิดเข้าห้องนิรภัยของ Antwerp Diamond Center ในเบลเยียม แล้วพบประตูเหล็กหนักมหึมาแง้มอยู่ ตู้เซฟย่อยถูกงัดเปิดไปกว่าร้อยตู้ ทั้งที่ระบบแจ้งเตือนยังรายงานว่าห้องนิรภัยปลอดภัยดี

คดีนี้ถูกเรียกว่า Antwerp Diamond Heist หรือ “การปล้นแห่งศตวรรษ” ของวงการเพชร มูลค่าทรัพย์สินที่หายไปถูกประเมินไว้ อย่างน้อย 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เป็นเพชร ทอง เงิน เครื่องประดับ เงินสด และเอกสารมีค่า ตัวเลขจึงไม่ควรถูกเหมารวมเป็นเงินบาทก้อนตายตัว เพราะขึ้นกับอัตราแลกเปลี่ยนและการประเมินทรัพย์สินของแต่ละแหล่ง

จุดที่คนมักเล่าคลาดเคลื่อนคือห้องนิรภัยไม่ได้อยู่ใต้ดิน 10 ชั้น มันอยู่ใต้ตึกลงไป 2 ชั้น แต่มี ระบบป้องกัน 10 ชั้น ทั้งเซ็นเซอร์ความร้อนและการเคลื่อนไหว อินฟราเรด เรดาร์ ระบบสนามแม่เหล็ก เซ็นเซอร์แผ่นดินไหว กล้อง และรหัสประตูที่มีความเป็นไปได้ถึง 100 ล้านชุด

ผู้ที่ศาลตัดสินว่าเป็นผู้บงการคือ เลโอนาร์โด โนตาร์บาร์โตโล เขาเช่าออฟฟิศในอาคารตั้งแต่ปี 2000 สวมบทผู้นำเข้าเพชรจากเมืองตูริน เข้าพบผู้ค้า ซื้อเพชรจำนวนน้อย จ่ายเงินสด และเข้าออกอาคารนานพอให้ดูเป็นผู้เช่าปกติ การเตรียมตัวกินเวลาราว 3 ปี

รายงานสืบสวนของ Wired ระบุว่าแก๊งใช้กล้องขนาดเล็กบันทึกวิธีหมุนรหัสและภาพกุญแจประตูนิรภัย จากนั้นสร้างแบบจำลองพื้นที่เพื่อซ้อมงาน จุดสำคัญจึงไม่ได้อยู่ที่กำลังหรืออาวุธ แต่อยู่ที่การรู้จังหวะทำงานของอาคารและการหาช่องโหว่ทีละจุด

ก่อนคืนลงมือ โนตาร์บาร์โตโลใช้สเปรย์ฉีดผมหญิงเคลือบเซ็นเซอร์ความร้อน/การเคลื่อนไหวเป็นฟิล์มบาง เพื่อหน่วงการตรวจจับความเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิ ส่วนในคืนก่อเหตุ ทีมงานใช้แผ่นอะลูมิเนียมติดเทปกาวสองหน้าประคองแผ่นเซ็นเซอร์แม่เหล็กให้ยังอยู่ชิดกัน แม้จะย้ายมันออกจากตำแหน่งที่เฝ้าประตูแล้ว

เทปกาวยังถูกใช้ปิดเซ็นเซอร์แสง แล้วมีการต่อวงจรสายสัญญาณให้ระบบรับค่าราวกับทุกอย่างยังปกติ รายละเอียดนี้สำคัญ เพราะแผ่นอะลูมิเนียมไม่ได้มีหลักฐานว่าใช้ก๊อปปี้กุญแจตามเรื่องเล่าที่แพร่หลาย รายงานระบุว่าแก๊งพบกุญแจจริงแขวนอยู่ในห้องอุปกรณ์ แล้วนำมาใช้เปิดประตูร่วมกับรหัสที่ได้จากการบันทึกภาพ

หลังผ่านประตูเข้าไป พวกเขาเปิดตู้เซฟได้ 109 ตู้จากทั้งหมด 189 ตู้ และขนทรัพย์สินออกไปก่อนรุ่งสาง ไม่มีการระเบิด ไม่มีการยิงปืน และไม่มีสัญญาณเตือนที่ทำให้เจ้าหน้าที่เข้ามาหยุดเหตุในคืนนั้น

แผนที่ดูรัดกุมพังลงระหว่างการหลบหนี ผู้ร่วมขบวนคนหนึ่งนำถุงขยะที่มีหลักฐานไปทิ้งใกล้ทางหลวง E19 ระหว่างแอนต์เวิร์ปกับบรัสเซลส์ เจ้าของที่ดินพบสิ่งของเหล่านั้นและแจ้งตำรวจ หลักฐานในกองขยะเชื่อมโยงกลับไปหาโนตาร์บาร์โตโล รวมถึง DNA จากแซนด์วิชซาลามีที่กินเหลือ

โนตาร์บาร์โตโลถูกตัดสินจำคุก 10 ปี ผู้ร่วมขบวนบางคนได้รับโทษ 5 ปี ขณะที่ “King of Keys” ผู้เชี่ยวชาญกุญแจยังไม่ถูกจับกุม ทรัพย์สินส่วนใหญ่ก็ไม่เคยถูกพบคืน เขาเคยอ้างภายหลังว่ามูลค่าของที่ได้จริงต่ำกว่าประเมินมากและคดีอาจพัวพันการฉ้อฉลประกันภัย แต่ข้ออ้างนี้ไม่ได้ลบคำพิพากษาที่มีต่อเขา

ข้อสรุปของคดีคือเซฟที่แข็งแรงแพ้การเตรียมตัวและจุดบกพร่องในการปฏิบัติงาน ระบบสิบชั้นไม่ได้ถูกทำลายด้วยวิธีเดียว ทุกชั้นถูกหลอกหรือเลี่ยงทีละส่วน แล้วความผิดพลาดเล็กที่สุดกลับเป็นสิ่งที่พาตำรวจไปถึงตัวผู้ก่อเหตุ