คืนที่อัลคาทราซหลุดจากการเฝ้าระวังได้อย่างไร

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th

ยามกลางคืนของอัลคาทราซควรเป็นช่วงเวลาที่ซ้ำเดิมที่สุด: ผู้คุมนับตัวนักโทษ ส่องไฟผ่านลูกกรง แล้วเห็นร่างนอนนิ่งอยู่บนเตียง แต่เช้าวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1962 เมื่อยามเข้าไปปลุกนักโทษคนหนึ่ง สิ่งที่กลิ้งตกจากหมอนไม่ใช่ศีรษะของมนุษย์

มันคือหัวปลอมที่ทำขึ้นเพื่อซื้อเวลาให้คนสามคนหายออกจากเกาะไปแล้ว ได้แก่ Frank Morris และพี่น้อง John กับ Clarence Anglin ส่วน Allen West ผู้ร่วมแผนอีกคนออกจากห้องขังไม่ทัน จึงถูกทิ้งไว้ด้านหลังและให้ข้อมูลแก่เจ้าหน้าที่ภายหลัง

ช่องเล็กหลังอ่างล้างหน้า

แผนไม่ได้เริ่มจากการพังประตูเหล็ก แต่เริ่มจากช่องระบายอากาศหลังห้องขัง FBI ระบุว่าพวกเขาค่อย ๆ เจาะรอบตะแกรงด้วยเครื่องมือหยาบ ๆ รวมถึงสว่านดัดแปลงจากมอเตอร์เครื่องดูดฝุ่น แล้วปิดร่องรอยด้วยกระดาษแข็งหรือของที่หาได้ในห้อง ความชื้นและอาคารที่เสื่อมสภาพช่วยให้คอนกรีตรอบช่องอ่อนกว่าที่ควรจะเป็น

เมื่อลอดออกไปได้ ด้านหลังห้องขังคือทางเดินสาธารณูปโภคที่ไม่มีผู้คุมประจำ พวกเขาใช้พื้นที่เหนือบล็อกขังเป็นเวิร์กช็อปลับ ทำอุปกรณ์และซ่อนของไว้จนถึงคืนลงมือ

หัวปลอมที่หลอกการตรวจนับ

ภาพจำว่าเป็น “หัวตุ๊กตากระดาษ” นั้นใกล้เคียงเพียงบางส่วน เพราะหลักฐานของ FBI อธิบายว่าหัวปลอมที่พบทำจากปูนปลาสเตอร์ ทาสีผิว และติดผมมนุษย์จริง พวกเขาจัดมันไว้บนหมอนใต้ผ้าห่มให้ดูเหมือนเจ้าของเตียงกำลังนอนหันหลังอยู่ในความมืด กลลวงนี้ทำให้การหนีไม่ถูกพบจนถึงเช้า

ความสำเร็จของแผนจึงไม่ได้อยู่ที่หัวปลอมอย่างเดียว แต่คือการทำให้ทุกชิ้นส่วนดูธรรมดาพอที่จะไม่กระตุ้นความสงสัยระหว่างการตรวจตามปกติ

แพที่เย็บจากเสื้อกันฝน

ของที่น่าทึ่งที่สุดคือแพยางขนาดราว 6 x 14 ฟุต และเสื้อชูชีพ ซึ่งทำจากเสื้อกันฝนมากกว่า 50 ตัว พวกเขาเย็บรอยต่อและซีลด้วยความร้อนจากท่อน้ำร้อนในเรือนจำ ทำไม้พายเอง และดัดแปลงเครื่องดนตรีให้ใช้เป่าลมเข้าแพได้

คืนวันที่ 11 มิถุนายน 1962 Morris และสองพี่น้อง Anglin ปีนผ่านปล่องขึ้นหลังคา ลงจากอาคาร ข้ามรั้ว แล้วมุ่งไปยังชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะ ก่อนปล่อยแพลงสู่อ่าวซานฟรานซิสโกที่ทั้งหนาวและมีกระแสน้ำแรง

พวกเขารอดหรือไม่

คำตอบที่ตรงที่สุดคือ ไม่มีหลักฐานยืนยันว่าทั้งสามขึ้นฝั่งได้ FBI พบสิ่งของหลายชิ้นในน้ำและบนฝั่ง เช่น ไม้พาย ชิ้นส่วนยาง และเสื้อชูชีพ แต่ไม่พบตัวผู้หลบหนี การสอบสวนของ FBI ดำเนินอยู่ 17 ปี ก่อนปิดคดีเมื่อ 31 ธันวาคม 1979 โดยประเมินว่าพวกเขาน่าจะจมน้ำจากคลื่น ลม และอุณหภูมิน้ำ

ถึงอย่างนั้น ชะตาของทั้งสามยังไม่ถูกพิสูจน์เด็ดขาด จึงกลายเป็นคดีแหกคุกที่คนจดจำที่สุดของอเมริกา อัลคาทราซมีผู้พยายามหลบหนี 36 คนจาก 14 เหตุการณ์ตลอดช่วงเป็นเรือนจำกลาง แต่คืนปี 1962 คือครั้งที่ทำให้คำว่า “คุกหนีไม่ได้” ฟังไม่มั่นคงอีกต่อไป