คดีปล้นธนาคารกลางโคลอมเบียที่ซ่อนคนมาในรถบรรทุก

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th

เช้าวันอาทิตย์ที่ 16 ตุลาคม 1994 รถบรรทุกคันหนึ่งมาจอดหน้าสาขา Banco de la Repblica เมืองบาเยดูปาร์ ทางเหนือของโคลอมเบีย ภาพจากกล้องรักษาความปลอดภัยบันทึกเหตุการณ์ไว้ได้ แต่สิ่งที่ไม่มีใครเห็นในตอนแรกคือคนร้ายจำนวนหนึ่งซ่อนอยู่ใต้ผ้าใบด้านหลังรถ

คดีนี้ถูกเรียกในโคลอมเบียว่า “El robo del siglo” หรือปล้นแห่งศตวรรษ จุดเริ่มต้นไม่ได้มาจากการพังกำแพงหรือยิงต่อสู้หน้าเคาน์เตอร์ รถคันนั้นได้รับอนุญาตให้เข้าทางโรงจอดใต้ดิน เพราะถูกทำให้ดูเหมือนรถช่างที่เข้ามาซ่อมระบบปรับอากาศของอาคาร

รถคันเดียวพาคนเข้าใกล้ห้องนิรภัย

รายงานเกี่ยวกับคดีระบุว่า คนร้าย 14 คนซ่อนอยู่ท้ายรถบรรทุกคลุมผ้าใบ ขณะรถมาถึง คนขับสวมเสื้อคล้ายพนักงานธนาคาร และมีการขอให้คนแถวนั้นช่วยเข็นรถที่ทำท่าเหมือนสตาร์ตไม่ติด ก่อนนำรถลงสู่พื้นที่ด้านในของธนาคาร

แผนไม่ได้พึ่งรถเพียงอย่างเดียว มีคนภายในเกี่ยวข้องกับระบบรักษาความปลอดภัย และมีเจ้าหน้าที่บางรายถูกกล่าวหาว่าช่วยจัดตำแหน่งการลาดตระเวนให้รถผ่านเข้าออกได้สะดวก กลุ่มที่ร่วมก่อเหตุทั้งหมดจึงมีมากกว่า 14 คน โดยข้อมูลภายหลังระบุเครือข่ายราว 21 คน แบ่งงานกันจากหลายเมือง

การปล้นเกิดในช่วงสุดสัปดาห์วันหยุดยาว ทำให้ธนาคารมีคนทำงานน้อยและการตรวจพบล่าช้า อุปกรณ์เชื่อม เครื่องมือ และถังออกซิเจนถูกส่งมาจากเมืองกาลีก่อนเกิดเหตุหลายวัน

เงินที่ขนออกไปมากแค่ไหน

ยอดที่ถูกขโมยคือประมาณ 24,072–24,075 ล้านเปโซโคลอมเบีย ไม่ใช่ 24 ล้านดอลลาร์ตามที่เล่าต่อกันบ่อย ๆ มูลค่าเมื่อเทียบเป็นดอลลาร์ในแหล่งข้อมูลต่างกันตามอัตราแลกเปลี่ยนและวิธีคำนวณ บางรายงานประเมินราว 33 ล้านดอลลาร์ และบางรายงานสูงกว่านั้น

เงินก้อนนี้ยังไม่ได้ออกหมุนเวียนสู่ประชาชน ธนาคารจึงมีเลขชุดและชนิดธนบัตรอยู่ในระบบ หลังคดีแตก Banco de la Repblica เผยแพร่ข้อมูลธนบัตรที่ถูกปล้น ทำให้แบงก์จำนวนมากใช้จ่ายได้ยากในทันที ชาวโคลอมเบียบางส่วนเรียกธนบัตรกลุ่มนี้ว่า billetes vallenatos ตามชื่อเมืองบาเยดูปาร์

นั่นทำให้การขโมยสำเร็จไม่ได้แปลว่าเปลี่ยนเงินเป็นทรัพย์สินได้ครบทุกใบ ผู้ที่ถือธนบัตรโดยสุจริตก็ได้รับผลกระทบ เพราะร้านค้าและธนาคารต้องระวังเลขชุดที่เกี่ยวข้องกับคดี

เหตุใดคดีนี้จึงถูกจดจำ

ความน่ากลัวของคดีไม่ได้อยู่ที่การบุกด้วยกำลัง คนร้ายใช้สิ่งที่ควรเป็นส่วนหนึ่งของการทำงานปกติของอาคาร—รถบริการ ทางเข้าโรงจอด คนแต่งกายคล้ายพนักงาน และช่วงวันหยุด—มาประกอบกันจนระบบรักษาความปลอดภัยเปิดทางให้เอง

รถบรรทุกจึงไม่ใช่ยานพาหนะขนเงินของธนาคารตามภาพเล่าลือ แต่เป็นฉากบังหน้าที่พาคนและอุปกรณ์เข้าไปถึงพื้นที่สำคัญ แล้วพาพวกเขาออกไปในสภาพที่ดูเหมือนรถงานทั่วไป คดีนี้กลายเป็นหนึ่งในเหตุปล้นเงินสดครั้งใหญ่ที่สุดของโคลอมเบีย และต่อมาถูกนำไปดัดแปลงเป็นซีรีส์ The Great Heist