วิลเลียม แพทริก ฮิตเลอร์ ชายผู้ต้องใช้ชีวิตกับนามสกุลของอดอล์ฟ

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th

ห้องรับสมัครทหารของสหรัฐฯ ในปี 1944 มีชายคนหนึ่งยืนตอบคำถามเจ้าหน้าที่ด้วยชื่อที่ทำให้การตรวจเอกสารต้องหยุดลงชั่วครู่ เขาไม่ได้มีประวัติอาชญากรรม ไม่ได้ขาดคุณสมบัติด้านร่างกาย และไม่ได้สมัครเพื่อหลบหนีคดี ปัญหาอยู่ที่นามสกุลบนใบสมัคร ซึ่งเหมือนกับชื่อของผู้นำฝ่ายศัตรูทุกตัวอักษร

ก่อนหน้านั้น เขาเคยถูกปฏิเสธการเข้าร่วมกองทัพเพราะสายสัมพันธ์ทางครอบครัว จนต้องเขียนจดหมายขอความช่วยเหลือไปถึงประธานาธิบดีสหรัฐฯ ด้วยตัวเอง

William Patrick Hitler เกิดที่เมืองลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 12 มีนาคม 1911 เขาเป็นบุตรของ Alois Hitler Jr. กับ Bridget Dowling หญิงชาวไอริช ถ้าพูดตามเครือญาติ เขาเป็นหลานชายต่างสายของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เพราะ Alois Jr. เป็นพี่ชายต่างแม่ของอดอล์ฟ

พ่อของวิลเลียมกลับไปเยอรมนีตั้งแต่เขายังเล็ก ส่วนแม่เป็นคนเลี้ยงดูเขาในอังกฤษ วิลเลียมเดินทางไปเยอรมนีครั้งแรกตอนอายุ 18 ปี และกลับไปอีกครั้งหลังอดอล์ฟก้าวขึ้นสู่อำนาจในปี 1933 เขาหวังใช้นามสกุลช่วยเปิดทางเรื่องงาน จนได้ทำงานในธนาคารและบริษัท Opel

นามสกุลที่เคยเปิดประตู ก่อนกลายเป็นภาระ

ความสัมพันธ์ระหว่างวิลเลียมกับลุงไม่ได้ราบรื่น เขาเคยเผยแพร่บทความวิจารณ์อดอล์ฟและพรรคนาซี เมื่อกลับไปทำงานในเยอรมนี เขาพบว่าตัวเองถูกจับตา การทำงานไม่มั่นคง และไม่ได้รับสิทธิพิเศษอย่างที่คาดหวัง

มีแหล่งข้อมูลบางชุดเล่าว่า วิลเลียมเคยใช้ข่าวลือเกี่ยวกับเชื้อสายของปู่ฝ่ายอดอล์ฟกดดันลุงเพื่อเรียกร้องผลประโยชน์ แต่รายละเอียดเรื่องนี้ไม่ตรงกันทุกแหล่ง ข้อมูลที่สอดคล้องกันคือ อดอล์ฟเคยเสนอหน้าที่ระดับสูงให้เขาแลกกับการสละสัญชาติอังกฤษ วิลเลียมมองว่านั่นอาจทำให้เขาติดอยู่ในเยอรมนี จึงกลับอังกฤษก่อนสงครามจะลุกลาม

เดือนมกราคม 1939 วิลเลียมเดินทางไปสหรัฐฯ พร้อมแม่ในทัวร์บรรยายที่จัดโดย William Randolph Hearst เขาเล่าเรื่องอดอล์ฟและระบอบนาซีต่อผู้ฟังชาวอเมริกัน เมื่อสงครามเริ่มต้น เขายังอยู่ในสหรัฐฯ และต้องการเข้าร่วมฝ่ายสัมพันธมิตร

นี่คือจุดที่เรื่องของเขาเปลี่ยนจากชีวิตของญาติผู้นำเผด็จการ มาเป็นเรื่องของชายคนหนึ่งที่ต้องพิสูจน์ว่าเขาไม่ได้ยืนอยู่ข้างนามสกุลของตัวเอง

วิลเลียมพยายามสมัครเข้ากองทัพอังกฤษ แต่ถูกปฏิเสธเพราะเป็นญาติใกล้ชิดของอดอล์ฟ ต่อมาเขายังถูกขวางไม่ให้เข้ารับราชการในสหรัฐฯ ด้วยเหตุผลเดียวกัน เขาจึงเขียนจดหมายลงวันที่ 3 มีนาคม 1942 ถึงประธานาธิบดี Franklin D. Roosevelt ขออนุญาตเข้าร่วมการต่อสู้กับเผด็จการและการกดขี่

รูสเวลต์ส่งเรื่องต่อให้ FBI ตรวจสอบ ประเด็นสำคัญไม่ได้มีเพียงสายเลือดของเขา แต่รวมถึงสถานะการเป็นชาวอังกฤษ ความเสี่ยงด้านความมั่นคง และความเป็นไปได้ที่ฝ่ายนาซีอาจใช้เขาเป็นเครื่องมือ หลังผ่านการตรวจสอบ วิลเลียมได้รับอนุญาตให้เข้ากองทัพเรือสหรัฐฯ

ชื่อฮิตเลอร์บนเครื่องแบบกองทัพเรือสหรัฐฯ

วันที่ 6 มีนาคม 1944 เขาเข้าประจำการในกองทัพเรือสหรัฐฯ ในตำแหน่ง Pharmacist’s Mate หรือทหารเสนารักษ์ของกองทัพเรือ เขาปฏิบัติหน้าที่ในสมรภูมิแปซิฟิก คอยรักษาทหารที่ได้รับบาดเจ็บ และมีรายงานว่าได้รับบาดเจ็บจากสะเก็ดระเบิดที่ขา

วิลเลียมได้รับเหรียญ Purple Heart จากบาดแผลดังกล่าว จุดนี้ควรแยกให้ชัดจากคำว่า “เหรียญกล้าหาญ” เพราะ Purple Heart มอบให้ทหารที่ได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิตจากการปฏิบัติหน้าที่ ไม่ใช่ Medal of Honor ที่มอบจากวีรกรรมกล้าหาญระดับสูง

อีกประเด็นที่มักถูกเล่าคลาดเคลื่อนคือ เขาไม่ได้เดินทางไปปะทะกับกองทัพเยอรมันของลุงโดยตรง แหล่งข้อมูลของ United States Navy Memorial ระบุว่าเขาปฏิบัติหน้าที่ในสมรภูมิแปซิฟิก ซึ่งหมายถึงการรบกับญี่ปุ่นเป็นหลัก ความขัดแย้งระหว่างเขากับอดอล์ฟจึงเป็นเรื่องทางการเมืองและครอบครัว มากกว่าการดวลกันในสนามรบ

ข้อมูลปีปลดประจำการมีความต่างกันเล็กน้อย โดย Navy Memorial ระบุช่วงรับราชการถึงปี 1946 ขณะที่ Lyon Air Museum และ Business Insider ระบุว่าเขาปลดในปี 1947 ทั้งสองแนวข้อมูลตรงกันว่าเขารับราชการประมาณสามปี และได้รับ Purple Heart จากบาดแผลระหว่างสงคราม

หลังสงคราม วิลเลียมเปลี่ยนนามสกุลเป็น Stuart-Houston กลายเป็นพลเมืองสหรัฐฯ แต่งงาน มีลูกชายสี่คน และเปิดห้องปฏิบัติการวิเคราะห์เลือดในนิวยอร์ก เขาเสียชีวิตในปี 1987 ชีวิตของเขาจึงไม่ได้จบลงด้วยการเป็น “หลานของฮิตเลอร์” แต่ด้วยการพยายามตัดขาดจากชื่อเดิมให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้