9 โรงเรียนในไทยที่มีห้องเรียนพิเศษภาษาจีน เรียนจีนจริงจังไม่ได้มีแค่ในกรุงเทพฯ

ถ้าพูดถึงโรงเรียนที่เด่นด้านภาษาจีน หลายคนอาจนึกถึงโรงเรียนเอกชนหรือโรงเรียนดังในกรุงเทพฯ ก่อน

แต่ข้อมูลจากกระทรวงศึกษาธิการสะท้อนภาพอีกแบบ

เพราะในปีการศึกษา 2568 มีโรงเรียนที่เข้าร่วม โครงการห้องเรียนพิเศษภาษาจีน หรือ Chinese Program (CP) จำนวน 9 แห่ง และกระจายอยู่ในหลายจังหวัดของประเทศไทย

ภาษาจีนในโรงเรียนไทย ไม่ได้มีแค่เรียนเป็นวิชาเพิ่มเติม

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานมีแนวทางการจัดการเรียนการสอนภาษาจีนที่ใช้ HSK และ YCT เป็นกรอบในการกำหนดเป้าหมาย การออกแบบหลักสูตร และการวัดผล

ขณะเดียวกัน โรงเรียนสามารถจัดการเรียนภาษาจีนได้ทั้งรูปแบบห้องเรียนทั่วไปและรูปแบบห้องเรียนพิเศษ Chinese Program

ความแตกต่างจึงอยู่ที่ “ระดับความเข้มข้น” ของการจัดการเรียนรู้ ไม่ใช่แค่มีวิชาภาษาจีนอยู่ในตารางเรียนเท่านั้น

1. โรงเรียนเทพศิรินทร์ กรุงเทพฯ

เทพศิรินทร์เป็นหนึ่งในโรงเรียนที่กระทรวงศึกษาธิการระบุอยู่ในโครงการ Chinese Program

ปัจจุบันเว็บไซต์ของโรงเรียนยังระบุหลักสูตร Chinese Program (CP) ในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และมี Intensive Chinese Program (ICP) ในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายด้วย

นั่นทำให้เส้นทางการเรียนภาษาจีนของโรงเรียนไม่ได้หยุดอยู่แค่ระดับพื้นฐาน

2. โรงเรียนดีบุกพังงาวิทยายน จ.พังงา

โรงเรียนดีบุกพังงาวิทยายนเป็นอีกแห่งที่อยู่ในรายชื่อ Chinese Program ของกระทรวงศึกษาธิการ

ประกาศรับนักเรียนของโรงเรียนระบุว่า CP มีเป้าหมายส่งเสริม ทักษะความสามารถด้านการสื่อสารภาษาจีนและภาษาอังกฤษ

และข้อมูลการรับสมัครปีการศึกษา 2569 ยังแสดงการรับนักเรียนเข้าห้อง CP ระดับ ม.4 อย่างต่อเนื่อง

3. โรงเรียนสมุทรสาครวิทยาลัย จ.สมุทรสาคร

สมุทรสาครวิทยาลัยเป็นหนึ่งใน 9 โรงเรียนตามโครงการ CP ปีการศึกษา 2568

หลักฐานจากประกาศรับนักเรียนระบุการเปิด ห้องเรียนพิเศษภาษาจีน (Chinese Program: CP) สำหรับระดับ ม.4 โดยมีการกำหนดจำนวนรับนักเรียนอย่างเป็นทางการ

จุดนี้สะท้อนว่า CP ไม่ได้เป็นเพียงกิจกรรมเสริม แต่ถูกจัดเป็นเส้นทางการเรียนที่มีการรับนักเรียนโดยเฉพาะ

4. โรงเรียนสตรีศึกษา จ.ร้อยเอ็ด

โรงเรียนสตรีศึกษาเป็นอีกหนึ่งโรงเรียนที่กระทรวงศึกษาธิการระบุไว้ในโครงการ Chinese Program ปีการศึกษา 2568

สิ่งที่น่าสนใจคือรายชื่อไม่ได้จำกัดอยู่เฉพาะกรุงเทพฯ หรือโรงเรียนในเขตเมืองขนาดใหญ่

โรงเรียนจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือก็มีพื้นที่ในระบบห้องเรียนพิเศษภาษาจีนเช่นกัน

5. โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ สวนกุหลาบวิทยาลัย สมุทรปราการ

โรงเรียนแห่งนี้มีหลักฐานการดำเนินงานของ ห้องเรียนพิเศษภาษาจีน (Chinese Program: CP) อย่างต่อเนื่อง

ในปี 2569 โรงเรียนมีทั้งกิจกรรมการแข่งขันอ่านบทประพันธ์ภาษาจีน และกิจกรรมนำเสนอหลักสูตรและแผนการเรียนของห้อง CP ให้โรงเรียนอื่นเข้าศึกษาดูงาน

จึงเห็นได้ว่า CP ที่นี่ไม่ได้มีเพียงชื่ออยู่ในหลักสูตร แต่มีการจัดกิจกรรมภาษาจีนเป็นรูปธรรม

6. โรงเรียนเทพศิรินทร์ สมุทรปราการ

โรงเรียนเทพศิรินทร์ สมุทรปราการก็อยู่ในรายชื่อโรงเรียน CP ของกระทรวงศึกษาธิการ

หลักฐานการดำเนินงานในปี 2569 ระบุการจัด ค่ายพัฒนาภาษาและวัฒนธรรมจีน ห้องเรียนพิเศษ Chinese Program สำหรับนักเรียนหลายระดับชั้น

รูปแบบกิจกรรมลักษณะนี้ทำให้การเรียนภาษาจีนไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในตำรา แต่เชื่อมโยงกับภาษาและวัฒนธรรมจีนด้วย

7. โรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคม จ.พิษณุโลก

พิษณุโลกพิทยาคมเป็นหนึ่งใน 9 โรงเรียนของโครงการ CP ปีการศึกษา 2568

มีหลักฐานจากสถานศึกษาที่แสดงนักเรียนสอบเข้าห้องเรียนพิเศษภาษาจีนของโรงเรียนในปีการศึกษา 2568 และมีนักเรียนที่ผ่านการคัดเลือกเข้าสู่โครงการ

จึงเป็นอีกตัวอย่างว่าห้องเรียนภาษาจีนไม่ได้จำกัดอยู่ในกรุงเทพฯ แต่มีอยู่ในโรงเรียนระดับภูมิภาคด้วย

8. โรงเรียนเทพศิรินทร์พุแค สระบุรี

โรงเรียนเทพศิรินทร์พุแค สระบุรี เป็นอีกแห่งที่กระทรวงศึกษาธิการระบุอยู่ในโครงการ CP ปีการศึกษา 2568

เอกสารของโรงเรียนมีการระบุ ห้องเรียนพิเศษ CP (Chinese Program) เป็นหนึ่งในห้องเรียนพิเศษของโรงเรียน

จุดนี้ทำให้เห็นภาพว่าระบบห้องเรียนพิเศษภาษาจีนถูกขยายไปยังโรงเรียนในระดับภูมิภาคอย่างชัดเจน

9. โรงเรียนเสาไห้ “วิมลวิทยานุกูล” จ.สระบุรี

โรงเรียนเสาไห้ “วิมลวิทยานุกูล” มีข้อมูลหลักสูตรที่ระบุ ห้องเรียนพิเศษภาษาจีน (Chinese Program: CP) โดยตรง

นอกจากนี้ โรงเรียนยังมีแผนการเรียนภาษาจีนในห้องเรียนปกติด้วย

จึงเป็นตัวอย่างที่น่าสนใจ เพราะภาษาจีนไม่ได้อยู่เฉพาะในห้องเรียนพิเศษ แต่มีทั้ง CP และแผนการเรียนภาษาจีนในระบบโรงเรียน

แล้วทั้ง 9 โรงเรียน “เก่งภาษาจีน” เท่ากันหรือไม่?

ตรงนี้ต้องแยกให้ออก

การอยู่ในโครงการ Chinese Program ไม่ได้หมายความว่าโรงเรียนทั้ง 9 แห่งมีผลสัมฤทธิ์ทางภาษาจีนเท่ากัน

ข้อมูลที่กระทรวงศึกษาธิการเผยแพร่ยืนยันว่าโรงเรียนเหล่านี้อยู่ในโครงการ CP แต่ไม่ได้ให้คะแนนมาตรฐานเดียวกันเพื่อจัดอันดับว่าโรงเรียนใด “เก่งที่สุด”

ดังนั้น การใช้คำว่า “9 โรงเรียนที่เด่นด้านภาษาจีน” ในบทความนี้ หมายถึงโรงเรียนที่มีหลักฐานว่าอยู่ในโครงการห้องเรียนพิเศษภาษาจีน ไม่ใช่การจัดอันดับคุณภาพการเรียนภาษาจีน

ถ้าจะเลือกโรงเรียนภาษาจีน ควรดูอะไร?

ชื่อโรงเรียนเป็นเพียงจุดเริ่มต้น

สิ่งที่ควรถามต่อคือ เรียนภาษาจีนกี่ชั่วโมงต่อสัปดาห์ มีครูจีนหรือไม่ ใช้ HSK/YCT เป็นเป้าหมายหรือไม่ มีกิจกรรมสื่อสารจริงหรือเปล่า และมีเส้นทางต่อยอดไปมหาวิทยาลัยหรือการสอบภาษาจีนอย่างไร

เพราะโรงเรียนที่มีคำว่า “ภาษาจีน” อยู่ในหลักสูตร ไม่ได้แปลว่ารูปแบบการเรียนจะเหมือนกันทั้งหมด

กระทรวงศึกษาธิการเองก็ระบุการนำ HSK และ YCT มาใช้เป็นกรอบในการกำหนดเป้าหมายและประเมินการเรียนการสอนภาษาจีน

ภาษาจีนกำลังถูกทำให้วัดผลได้มากขึ้น

อีกประเด็นที่ไม่ควรมองข้ามคือระบบสอบมาตรฐาน

กระทรวงศึกษาธิการมีความร่วมมือด้านการจัดสอบ HSK และมีการขยายสนามสอบผ่านศูนย์ HCEC เพื่อให้นักเรียน ครู บุคลากรทางการศึกษา และประชาชนเข้าถึงการสอบวัดระดับภาษาจีนได้ง่ายขึ้น

เมื่อภาษาจีนมีทั้งหลักสูตร ห้องเรียนเฉพาะทาง และการวัดระดับ สิ่งที่เกิดขึ้นจึงไม่ใช่แค่ “เรียนภาษาเพิ่มอีกหนึ่งวิชา”

แต่กำลังกลายเป็นเส้นทางการเรียนที่สามารถวางเป้าหมายและวัดพัฒนาการได้ชัดขึ้น

สรุป

โรงเรียนที่มีระบบภาษาจีนจริงจังในไทยไม่ได้มีแค่โรงเรียนดังในกรุงเทพฯ

ข้อมูลของกระทรวงศึกษาธิการในปีการศึกษา 2568 ระบุโรงเรียนในโครงการ Chinese Program จำนวน 9 แห่ง ตั้งแต่กรุงเทพฯ สมุทรปราการ พังงา สมุทรสาคร ร้อยเอ็ด พิษณุโลก ไปจนถึงสระบุรี

และสิ่งที่น่าสนใจกว่าการจำชื่อโรงเรียน คือการดูว่าแต่ละแห่งจัดการเรียนภาษาจีนอย่างไร

เพราะสุดท้ายแล้ว โรงเรียนที่มีภาษาจีนในหลักสูตร กับโรงเรียนที่สร้างระบบให้เด็กใช้ภาษาจีนได้จริง อาจไม่ใช่เรื่องเดียวกัน

ถ้าต้องเลือกโรงเรียนให้เด็กเรียนภาษาจีน คุณจะดูอะไรเป็นอันดับแรก — ชื่อโรงเรียน, ชั่วโมงเรียน, ครูเจ้าของภาษา หรือผลสอบ HSK?