รีวิวหนังดัง THE DEVIL WEARS PRADA 2 นางมารสวมปราด้า 2

โลกการทำงานเปลี่ยนแปลงไปมาก จากที่แย่งกันเพื่อให้ตนเองเลื่อนตำแหน่ง กลายเป็นยุคที่เน้นปลดคนทำงานออกเพื่อประหยัดต้นทุน ลดงบประมาณให้ได้มากที่สุด การทำงานของ Andy Sachs ก็เช่นกัน 20 ปีผ่านไป เธอและเพื่อนๆที่เข้าทำงานในฐานะนักเขียนบทความในนิตยสาร Newyork Vanguard ตกงานกันยกกลุ่ม แต่ทางออกยังมีอยู่ เมื่อ CEO ของนิตยสาร Runway เห็นความสามารถของเธอ จึงชวนให้เธอมาทำงานที่ Runway ที่ทำงานเก่าที่เธอเคยลาออกเมื่อ 20 ปีที่แล้ว ผลงานการกำกับโดย David Frankel ผู้กำกับคนเดิมที่สร้างปรากฏการณ์ระดับโลกและประสบความสำเร็จเมื่ออกฉายได้สำเร็จอีกครั้งเฉกเช่นภาคแรก

เรื่องย่อ

Andy Sachs กลับมาทำงานที่ RUNWAY อีกครั้ง ที่ทำงานเก่าที่เคยลาออกเมื่อ 20 ปีที่แล้ว สถานที่ที่คนทำงานล้วนแก่งแย่งอยากเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่ แม้จะเจอเจ้านายจอมโหดอย่าง Miranda งานนี้ Andy จะต้องกอบกู้ชื่อเสียงของ Miranda และภาพลักษณ์ของบริษัทให้กลับมาเฉิดฉายให้ได้ หาไม่แล้วจะต้องพบกับหายนะที่ผู้ใหญ่รอวันเชือดเธออยู่อย่างเลือดเย็น

งานหลักของ RUNWAY สำหรับ Andy และ Miranda คือการหาสปอนเซอร์หลักให้ยังคงอยู่โฆษณาในเนื้อหาของนิตยสารต่อไป ตัวแทนสปอนเซอร์คนนั้นคือ Emily อดีตเลขานุการของ Miranda (โลกกลมเสียจริงๆ)

ต่อมา Irv Ravitz ซึ่งเป็น CEO ใหญ่ของ RUNWAY หัวใจวายเสียชีวิตกะทันหัน ลูกชายอย่าง Jay Ravitz ขึ้นบริหารแทนกำลังตัดงบประมาณเปลี่ยนแปลง RUNWAY แบบหน้ามือเป็นหลังมือ การปลดคนทำงานออกกำลังจะเกิดขึ้น รวมถึง Miranda ที่เงินเดือนสูงก็โดนไปด้วย

Andy หาทางแก้ปัญหาด้วยการตกลงกับ Emily เพื่อนเก่าว่าให้ Benji สามีเศรษฐีระดับพ่อบุญทุ่มของเธอ ซื้อกิจการ RUNWAY เพิ่อให้ Miranda ยังรักษาตำแหน่งต่อไปได้ แต่เจตนาของ Benji คือทำเพื่อ Emily ได้ขึ้นมาเป็นผู้บริหารแทนเสียเองต่างหาก

นักแสดงนำ

• Meryl Streep รับบทเป็น Miranda
• Anne Hathaway รับบทเป็น Andy Sachs
• Emily Blunt รับบทเป็น Emily
• Stanley Tucci รับบทเป็น Nigel
• Kenneth Branagh รับบทเป็น Stuart
• Justin Theroux รับบทเป็น Benji
• Lucy Liu รับบทเป็น Sasha

ความชื่นชอบและประทับใจของครีเอเตอร์

1.คนที่ไม่ชอบงานดีไซเนอร์ หรือแฟชั่นโชว์ก็สามานถอินกับหนังเรื่องนี้ได้ เพราะมันสะท้อนปัญหาคนทำงานกินเงินเดือนได้เป็นอย่างดี มันคือ Workplace Drama ของคนมีความสามารถ ต่างจากภาคแรกที่พูดถึงการเป็นคนเก่งและพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อให้ได้ทำงานอยู่ต่อ ตอนนี้มันคือการดิ้นรนแบบใหม่ คือทำอย่างไรให้งานที่ตนเองทำอยู่มีคุณค่าแบบที่องค์กรขาดไม่ได้ โดยที่ประสิทธิภาพยังคงเพิ่มขึ้นสม่ำเสมอ

2.จังหวะการเดินเรื่องค่อนข้างฉับไว ไม่ได้เฉื่อยเนือยแต่อย่างใด ตัวบทหนังสามาาถรักษา Lore แบบภาคแรกไว้ได้ แม้สถานะของตัวละครจะเปลี่ยนแปลงไปบ้างก็ตาม โดยตลอด 20 ปีที่ผ่านมา หนังพยายามสะท้อนถึงการเปลี่ยนแปลงสังคมการทำงานของอเมริกา รวมถึงการเติบโตของ Andy,Emily และความคิดที่เริ่มเปลี่ยนไปของ Miranda ด้วย

3.นอกจากนี้หนังสามารถสะท้อนปัญหาการตกงานได้ดี บางคนตกงานเพราะไม่เก่ง แต่ถ้าตกงานเพราะทักษะของเราไม่เป็นที่ต้องการทั้งๆที่เราทำงานเก่งล่ะ ??? สิ่งนี้เป็นเรื่องใหญ่ เมื่อการมาถึงของ AI ทำให้ผู้บริหารหรือเจ้าของบริษัทสามารถตัดสินใจได้ตามใจชอบ โดยไม่ได้คำนึงถึงความรู้สึกของคนที่อยู่ทำงานมานาน ความผูกพันธ์ ฯลฯ มันกลายเป็นว่าทักษะที่มีและใช้ทำงานมาตลอดไม่ได้เป็รที่ต้องการอีกต่อไปแล้ว

4.ปมเรื่องไม่เข้มข้นเท่าภาคแรก ไม่มีเนื้อเรื่องให้ต้องดิ้นรนมากเท่าภาคแรก แม้ปัญหาการตกงานจะเป็นเรื่องใหญ่ แต่การหาทางออกของปัญหาก็ค่อนข้างเป็นจริงได้ยาก นอกจากนี้หนังพยายามทำให้เกิดโมเมนต์เหมือนหนัง feel good ทำให้ทุกอย่างลงเอยแบบ Happy Moment ยิ่งตอกย้ำความเป็นจริงของคนดูเข้าไปอีก...ว่าการตกงานนั้นไม่ได้ทำให้เราย้ายทักษะเดิมไปใช้กับงานที่อื่นได้ โดยเฉพาะในวงการนักเขียน Blogger และบรรณาธิการค่าตัวแพง

5.Soundtrack ดนตรีประกอบโดย Theodore Shapiro ให้ความรู้สึกหรูหรา มีระดับ เข้ากับอารมณ์ของหนังได้เป็นอย่างดี ตรงนี้ขอชื่นชม เพราะมีไม่กี่คนที่สามารถประพันธ์เพลงประกอบแบบไร้เนื้อเพลงได้ลงตัวกับบรรยากาศของหนังได้ขนาดนี้

6.บทสรุปของหนังอาจไม่ถึงกับชวนประหลาดใจอะไรมากนัก แต่ในแง่ของความอบอุ่นหรือความประทับใจในฐานะของคนทำงานที่อยู่รอด อันนี้ก็ถือว่าเป็นหนัง feel good ได้เช่นกัน แค่หนังมีประเด็นของเนื้อเรื่องน้อยและจังหวะของการหาทางออกของปัญหาก็ค่อนข้างสั้นเท่านั้นเอง ทำให้ตลอดสองชั่วโมงของหนังไม่ได้มีอะไรมากเป็นพิเศษ ในขณะที่ภาคแรกเป็นเรื่องราวของการพยายามเอาตัวให้รอดตลอดทั้งเรื่อง