5 ถนนที่รถผ่านมากที่สุดในไทย อันดับ 1 คนใช้เดินทางกันแน่นทุกวัน

5 ถนนที่รถผ่านมากที่สุดในไทย อันดับ 1 คนใช้เดินทางกันแน่นทุกวัน

ถนนบางสายของประเทศไทยไม่ได้เป็นเพียงเส้นทางสำหรับขับรถจากจังหวัดหนึ่งไปอีกจังหวัดหนึ่ง แต่เป็นเหมือนเส้นเลือดใหญ่ที่ต้องรองรับรถจำนวนมหาศาลในแต่ละวัน ทั้งรถส่วนตัว รถโดยสาร รถบรรทุก และรถที่เดินทางเข้าออกกรุงเทพฯ

 

ข้อมูลปริมาณจราจรของกรมทางหลวงมีการเก็บเป็นรายสายทางและจุดสำรวจ โดยข้อมูลปี 2568 พบว่ามีถนนหลายช่วงที่มีรถผ่านมากกว่า 200,000 คันต่อวัน และบางช่วงแตะระดับกว่า 250,000 คันต่อวันเลยทีเดียว

 

ต่อไปนี้คือ 5 เส้นทางที่มีปริมาณรถสูงโดดเด่น และสะท้อนว่าคนไทยใช้ถนนเหล่านี้เดินทางกันมากแค่ไหน

 

อันดับ 1 ถนนพระราม 2

 

ถ้าพูดถึงถนนที่ขึ้นชื่อเรื่องปริมาณรถมหาศาล ถนนพระราม 2 หรือทางหลวงหมายเลข 35 เป็นหนึ่งในเส้นทางที่โดดเด่นที่สุด

 

ข้อมูลกรมทางหลวงระบุว่าในปี 2566 ช่วงดาวคะนองถึงวงแหวนรอบนอกกรุงเทพฯ มีรถเฉลี่ยประมาณ 256,000 คันต่อวัน ขณะที่ช่วงวงแหวนถึงสะพานข้ามแม่น้ำท่าจีนมีประมาณ 130,000 คันต่อวัน และช่วงถัดไปถึงวังมะนาวประมาณ 80,000 คันต่อวัน

 

เหตุผลที่รถจำนวนมากมารวมกันอยู่บนเส้นนี้ เพราะพระราม 2 เป็นทั้งเส้นทางออกจากกรุงเทพฯ ไปสมุทรสาคร สมุทรสงคราม เพชรบุรี และภาคใต้ รวมถึงเป็นเส้นทางขนส่งสินค้าสำคัญ

 

ปัจจุบันยังมีการเพิ่มทางเลือกด้วยมอเตอร์เวย์ M82 โดยเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม 2569 กรมทางหลวงเปิดช่วงบางขุนเทียน–เอกชัย–บ้านแพ้ว รวมประมาณ 25 กิโลเมตร เพื่อช่วยแบ่งเบาการจราจรบนถนนพระราม 2 ด้านล่าง

 

อันดับ 2 ถนนกาญจนาภิเษก

 

ถนนกาญจนาภิเษกเป็นอีกหนึ่งโครงข่ายขนาดใหญ่ที่รับรถจากหลายพื้นที่รอบกรุงเทพฯ โดยเฉพาะฝั่งตะวันตกและพื้นที่ปริมณฑล

 

ข้อมูลปริมาณจราจรบนทางหลวงปี 2568 ระบุว่าช่วงของถนนกาญจนาภิเษกฝั่งตะวันตกอยู่ในกลุ่มเส้นทางที่มีรถมากกว่า 250,001 คันต่อวัน ซึ่งสะท้อนบทบาทของถนนสายนี้ในฐานะวงแหวนที่ช่วยกระจายรถไม่ให้ต้องผ่านใจกลางกรุงเทพฯ ทั้งหมด

 

จุดเด่นของกาญจนาภิเษกคือไม่ได้รองรับแค่คนเดินทางเข้าเมือง แต่ยังรับรถที่วิ่งข้ามพื้นที่รอบกรุงเทพฯ รถขนส่งสินค้า และรถที่ต้องการเชื่อมต่อไปยังทางหลวงสายสำคัญหลายเส้น

 

อันดับ 3 ถนนวิภาวดีรังสิต

 

ถนนวิภาวดีรังสิตเป็นหนึ่งในเส้นทางหลักของกรุงเทพฯ ตอนเหนือ เชื่อมพื้นที่ใจกลางเมืองกับดอนเมือง รังสิต และพื้นที่ปริมณฑล

 

ข้อมูลการสำรวจของกรมการขนส่งทางรางที่จุดหนึ่งบนถนนวิภาวดีรังสิตในปี 2564 พบว่า ในช่วงสำรวจ 14 ชั่วโมง มีรถขาเข้า 269,760 คัน และขาออก 151,417 คัน โดยช่วงเช้าขาเข้าเคยมีปริมาณสูงสุดถึง 25,102 คันต่อชั่วโมง

 

ตัวเลขนี้เป็นข้อมูลจากช่วงเวลาและจุดสำรวจเฉพาะ จึงไม่ควรนำไปเทียบตรง ๆ กับตัวเลขเฉลี่ยทั้งปีของถนนสายอื่น แต่ก็แสดงให้เห็นชัดว่าวิภาวดีรังสิตเป็นเส้นทางที่มีการเดินทางหนาแน่นอย่างมาก

 

ยิ่งมีทั้งอาคารสำนักงาน สนามบินดอนเมือง สถานศึกษา และชุมชนขนาดใหญ่ตามแนวเส้นทาง ปริมาณรถในช่วงเช้าและเย็นจึงเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

 

อันดับ 4 ถนนพหลโยธิน

 

ถนนพหลโยธินเป็นถนนสายหลักที่เชื่อมกรุงเทพฯ กับภาคกลางและภาคเหนือ และยังเป็นเส้นทางสำคัญสำหรับคนที่เดินทางระหว่างกรุงเทพฯ กับรังสิต ปทุมธานี และอยุธยา

 

ข้อมูลที่เผยแพร่เกี่ยวกับปริมาณจราจรบนโครงข่ายทางหลวงระบุว่า พหลโยธินตอนเหนือมุ่งหน้ารังสิตอยู่ในกลุ่มเส้นทางที่มีปริมาณรถประมาณ 200,001–250,000 คันต่อวัน

 

นอกจากนี้ยังมีทางแยกสำคัญจำนวนมาก เช่น อนุสาวรีย์หลักสี่ รัชโยธิน และพื้นที่เชื่อมต่อกับถนนวิภาวดีรังสิต ทำให้ถนนสายนี้มีทั้งรถที่เดินทางระยะไกลและรถที่ใช้เดินทางในชีวิตประจำวันปะปนกัน

 

อันดับ 5 ทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 กรุงเทพฯ–ชลบุรี

 

แม้จะเป็นมอเตอร์เวย์ แต่ถือเป็นหนึ่งในเส้นทางที่มีบทบาทสูงมากต่อการเดินทางระหว่างกรุงเทพฯ กับภาคตะวันออก โดยเฉพาะชลบุรี พัทยา และพื้นที่อุตสาหกรรมตามแนวชายฝั่งตะวันออก

 

ข้อมูลปริมาณจราจรปี 2568 ระบุว่ามอเตอร์เวย์หมายเลข 7 อยู่ในกลุ่มเส้นทางที่มีรถประมาณ 200,001–250,000 คันต่อวัน เช่นเดียวกับทางพิเศษฉลองรัชและทางหลวงพิเศษหมายเลข 9

 

ความสำคัญของเส้นทางนี้ไม่ได้อยู่แค่จำนวนรถส่วนบุคคล แต่ยังเกี่ยวข้องกับการขนส่งสินค้าและการเดินทางเข้าสู่พื้นที่เศรษฐกิจภาคตะวันออก ทำให้มีรถใช้งานอย่างต่อเนื่องทั้งวัน

 

ทำไมถนนเหล่านี้ถึงมีรถมหาศาล

 

ถนนที่มีปริมาณรถสูงมักมีสิ่งหนึ่งเหมือนกัน คือเป็น “จุดเชื่อม” ระหว่างหลายพื้นที่ ไม่ใช่ถนนที่รับรถจากชุมชนเดียว

 

พระราม 2 เชื่อมกรุงเทพฯ กับภาคใต้ กาญจนาภิเษกทำหน้าที่เป็นวงแหวนรอบกรุงเทพฯ วิภาวดีรังสิตและพหลโยธินรองรับการเดินทางทางเหนือของเมือง ส่วนมอเตอร์เวย์หมายเลข 7 เชื่อมกรุงเทพฯ กับภาคตะวันออก

 

ดังนั้นตัวเลขรถที่เห็นไม่ได้หมายความว่ารถทุกคันเป็นคนกลุ่มเดียวกัน แต่เป็นการรวมทั้งคนทำงาน นักเรียน นักศึกษา รถขนส่งสินค้า นักท่องเที่ยว และผู้ที่เดินทางผ่านพื้นที่

 

ที่สำคัญ ตัวเลขปริมาณรถของแต่ละถนนไม่สามารถนำมาเรียงอันดับแบบสมบูรณ์ได้เสมอไป เพราะแต่ละหน่วยงานอาจสำรวจคนละจุด คนละช่วงเวลา และใช้หน่วยวัดต่างกัน ข้อมูลกรมทางหลวงเองก็จัดเก็บตาม “สายทางและตอนควบคุม ณ จุดสำรวจ” ดังนั้นอันดับข้างต้นควรมองเป็นการจัดกลุ่มถนนสายหลักที่มีปริมาณจราจรสูงมาก มากกว่าจะเป็นอันดับตายตัวของถนนทั้งเส้น

 

แต่ไม่ว่าจะเรียงอย่างไร ถนนเหล่านี้มีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกัน คือทุกวันมีคนจำนวนมหาศาลต้องพึ่งพาเส้นทางเหล่านี้ในการทำงาน ขนส่ง เดินทางกลับบ้าน และเชื่อมต่อระหว่างจังหวัด จึงไม่น่าแปลกที่เมื่อเกิดอุบัติเหตุ ฝนตกหนัก หรือมีการก่อสร้างเพียงจุดเดียว ผลกระทบสามารถลุกลามไปยังถนนโดยรอบได้อย่างรวดเร็ว