บันทึกหัวใจนอกรั้ววัง

บันทึกหัวใจนอกรั้ววัง (รักข้ามชนชั้น)

เสียงฝนตกกระทบหลังคากระเบื้องดินเผาของเรือนพักคนงานท้ายสวนดังซ่าสลับกับเสียงฟ้าร้อง ตะวัน วางพู่กันและสมบันชีลงด้วยความเหนื่อยล้า วันนี้เขารับหน้าที่ดูแลสวนกล้วยไม้และจัดเตรียมดอกไม้สำหรับงานเลี้ยงใหญ่ในค่ำคืนนี้ที่ "วังสกุลพิทักษ์" วังโบราณหลังใหญ่ที่ตระหง่านอยู่บนเนินเขา

ในฐานะหัวหน้าคนสวนผู้ดูแลความเรียบร้อย ตะวันเจียมตัวเสมอว่าเขาเป็นเพียงสามัญชนคนธรรมดาที่เข้ามาพึ่งพาอาศัยร่มโพธิ์ร่มไทรของตระกูลผู้ดีเก่า แต่ชีวิตที่สงบเรียบร้อยของเขากำลังจะเปลี่ยนไปเมื่อประตูเรือนกระจกเปิดออกพร้อมกับร่างเพรียวระหงในชุดเดรสยาวสีครีม

"คุณริน..." ตะวันอุทานเบาๆ เมื่อเห็นว่าเป็น หม่อมหลวงรินรดา บุตรสาวคนเดียวของท่านชายผู้ทรงอิทธิพล เจ้าของวังแห่งนี้ เธอกำลังวิ่งหนีฝนเข้ามา ตัวเปียกชื้นเล็กน้อย ดวงตากลมโตคู่นั้นมองมาที่เขาด้วยความตกใจก่อนจะเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มบางๆ

"หลบฝนหน่อยนะตะวัน ข้างในงานคนเยอะ น่าอึดอัดจะตาย" รินรดากล่าว พลางเดินเข้ามาใกล้โต๊ะทำงานของเขา

ความใกล้ชิดที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมาทำให้หัวใจของทั้งสองคนเริ่มสั่นคลอน จากเจ้านายและลูกน้อง กลายเป็นเพื่อนคุยยามดึกที่แบ่งปันเรื่องราวชีวิต รินรดามักจะหลบหนีความกดดันจากสังคมชั้นสูงและการคลุมถุงชนที่ครอบครัวจัดเตรียมไว้ให้ มาหาความสงบเรียบง่ายที่เรือนท้ายสวนแห่งนี้เสมอ

เส้นขนานที่เริ่มบรรจบ

หลายเดือนผ่านไป ความสัมพันธ์ที่ซ่อนเร้นเริ่มเติบโตท่ามกลางสายตาคู่สังคมที่จับจ้อง ทุกครั้งที่รินรดามาหาตะวัน พวกเขาไม่ได้พูดถึงเรื่องฐานะ แต่พูดถึงความฝัน ดวงดาว และอิสรภาพ ตะวันสอนให้เธอรู้จักความสุขจากการปลูกต้นไม้ด้วยมือตัวเอง ขณะที่รินรดาเปิดโลกทัศน์ใหม่ๆ ให้ตะวันได้เห็นผ่านหนังสือและบทเพลงคลาสสิก

แต่ความรักที่ไร้ซึ่งทางออก ย่อมมีความจริงมารออยู่เบื้องหน้า

วันหนึ่ง มารดาของรินรดาจับได้เรื่องที่เธอมักหายตัวไปที่เรือนท้ายสวน ท่านเรียกตะวันมาพบที่ห้องรับแขกใหญ่ บรรยากาศเต็มไปด้วยความกดดันและเย็นชา