เจาะลึก "สถานีสูบน้ำพระโขนง" ปราการสุดท้ายที่ช่วยยื้อกรุงเทพฯ จากน้ำท่วม

เจาะลึก "สถานีสูบน้ำพระโขนง" ปราการสุดท้ายที่ช่วยยื้อกรุงเทพฯ จากน้ำท่วม

เมื่อถึงฤดูมรสุมและเกิดฝนตกหนักระดับวิกฤตทั่วกรุงเทพมหานคร ชื่อของ "สถานีสูบน้ำพระโขนง" มักจะถูกกล่าวถึงในฐานะยุทธศาสตร์สำคัญอันดับต้นๆ ของการบริหารจัดการน้ำ เมืองหลวงของไทยมีลักษณะทางกายภาพเป็นแอ่งกระทะต่ำและมีความลาดเอียงน้อยมาก การไหลของน้ำตามธรรมชาติลงสู่ทะเลจึงเป็นไปได้อย่างเชื่องช้า ระบบระบายน้ำของกรุงเทพฯ จึงไม่ได้พึ่งพาเพียงแค่แรงโน้มถ่วง แต่ต้องอาศัยกลไกทางวิศวกรรมการสูบน้ำขนาดใหญ่ และสถานีสูบน้ำพระโขนงคือหัวใจหลักในปราการด่านสุดท้ายนี้

ในเชิงโครงสร้างและวิศวกรรมชลประทาน สถานีสูบน้ำพระโขนงตั้งอยู่บริเวณปากคลองพระโขนง ซึ่งเป็นจุดเชื่อมต่อและรับน้ำสายใหญ่จากพื้นที่กรุงเทพฯ ฝั่งตะวันออก และทำหน้าที่ระบายน้ำออกสู่แม่น้ำเจ้าพระยา เนื่องจากระดับน้ำในแม่น้ำเจ้าพระยาในช่วงน้ำทะเลหนุนสูงมักจะสูงกว่าระดับน้ำในคลองสายต่างๆ หากไม่มีประตูน้ำและสถานีสูบน้ำกั้นไว้ น้ำจากแม่น้ำเจ้าพระยาจะไหลย้อนกลับเข้าท่วมพื้นที่เมืองทันที

ด้วยเหตุนี้ สถานีสูบน้ำพระโขนงจึงถูกออกแบบให้มีกำลังการสูบน้ำมหาศาล มียูนิตเครื่องสูบน้ำขนาดยักษ์ที่สามารถผลักดันน้ำได้หลายร้อยลูกบาศก์เมตรต่อวินาที ทำงานประสานกับอุโมงค์ยักษ์ระบายน้ำใต้ดิน เพื่อดึงน้ำฝนที่ท่วมขังตามถนนหนทางและคลองสาขาต่างๆ มาลงสู่คลองพระโขนง ก่อนจะสูบข้ามประตูน้ำออกสู่แม่น้ำเจ้าพระยาอย่างรวดเร็ว

กระบวนการเร่งระบายน้ำตลอด 24 ชั่วโมงที่สถานีสูบน้ำพระโขนง จึงเป็นฟันเฟืองสำคัญที่ช่วยควบคุมระดับน้ำในคลองสายหลักไม่ให้เอ่อล้นทะลักเข้าท่วมย่านเศรษฐกิจและชุมชน มนุษย์และเทคโนโลยีเครื่องสูบน้ำที่ทำงานอยู่อย่างเงียบๆ ณ ปากคลองแห่งนี้ จึงเป็นเบื้องหลังอันสำคัญที่ช่วยยื้อและปกป้องเมืองหลวงให้อยู่รอดปลอดภัยจากวิกฤตน้ำท่วมมาโดยตลอด