ย้อนเรื่องโรงเรียนคลองตันคลอง 18 จากโรงเรียนชุมชนสู่พื้นที่ร้างกว่า 10 ปี

ครั้งหนึ่งสถานที่แห่งนี้เคยเต็มไปด้วยเสียงนักเรียน เสียงกริ่งเข้าเรียน และครูที่เดินเข้าออกห้องเรียนตามปกติ แต่เมื่อมีผู้สื่อข่าวลงพื้นที่ในเดือนกันยายน 2561 กลับพบเพียงอาคารทรุดโทรมบนที่ดินกว่า 20 ไร่ หลังถูกทิ้งร้างมานานกว่า 10 ปี

สถานที่แห่งนี้คือ โรงเรียนคลองตันคลอง 18 ตั้งอยู่ในตำบลบางขนาก อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา โรงเรียนขนาดเล็กที่เคยมีนักเรียนประมาณ 70 คน ครู 4 คน และนักการภารโรง 1 คน ก่อนจำนวนนักเรียนจะลดลงและโรงเรียนถูกยุบในเวลาต่อมา

จากโรงเรียนชุมชนสู่พื้นที่ไร้เสียงนักเรียน

โรงเรียนคลองตันคลอง 18 เคยเป็นสถานศึกษาของเด็กในชุมชน โดยอดีตศิษย์เก่าเล่าว่า ภายในโรงเรียนมีพื้นที่กว้างขวาง ต้นไม้ใหญ่ สนามฟุตบอล และเปิดสอนตั้งแต่ระดับอนุบาลถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6

จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นเมื่อมีคำบอกเล่าเกี่ยวกับเหตุไม่เหมาะสมที่เกิดกับนักเรียนหญิงชั้น ป.4 โดยเกี่ยวข้องกับบุคลากรภายในโรงเรียน เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้ผู้ปกครองจำนวนหนึ่งเกิดความกังวลและย้ายบุตรหลานออกไป

จากเดิมที่มีนักเรียนประมาณ 70 คน จำนวนเด็กลดลงเหลือราว 30 คน ก่อนโรงเรียนจะถูกยุบและไม่ได้กลับมาเปิดการเรียนการสอนอีก

อย่างไรก็ตาม รายงานข่าวที่เผยแพร่ในเวลานั้นไม่ได้ให้ข้อมูลเกี่ยวกับผลการสอบสวนหรือกระบวนการทางกฎหมายไว้อย่างครบถ้วน จึงไม่ควรนำรายละเอียดจากคำบอกเล่ามาขยายหรือสรุปว่าเป็นข้อเท็จจริงมากกว่าที่แหล่งข่าวยืนยัน

สิ่งที่รายงานตรงกันคือ ความเชื่อมั่นของผู้ปกครองลดลง จำนวนนักเรียนหายไปอย่างมาก และโรงเรียนปิดตัวลงในเวลาต่อมา

อาคารเรียนที่ค่อย ๆ ทรุดโทรม

หลังโรงเรียนถูกยุบ อาคารและพื้นที่ภายในไม่ได้รับการดูแลอย่างต่อเนื่อง รายงานข่าวเมื่อปี 2561 ระบุว่า มีการลักลอบตัดสายไฟ ขโมยประตู เหล็กดัด และต้นไม้ รวมถึงขุดตักดินออกจากพื้นที่ จนบางส่วนกลายเป็นหลุมและมีน้ำขัง

อาคารเรียนบางจุดถูกทุบทำลาย ขณะที่สนามฟุตบอลและบริเวณโดยรอบเต็มไปด้วยวัชพืช จากสถานที่ซึ่งเคยมีเด็กวิ่งเล่นในช่วงพักกลางวัน จึงกลายเป็นพื้นที่เงียบและเสื่อมโทรมตามกาลเวลา

นายชูศักดิ์ เพ็ชรดำ ซึ่งเป็นอดีตศิษย์เก่าและสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดในขณะนั้น เคยเรียกร้องให้หน่วยงานที่รับผิดชอบเข้ามาดูแล พร้อมเสนอให้นำพื้นที่กลับมาใช้ประโยชน์ เช่น สวนสาธารณะ สถานที่จัดกิจกรรมของชุมชน หรือศูนย์เด็กเล็ก

อีกด้านหนึ่ง รายงานเกี่ยวกับการดูแลพื้นที่ระบุว่า โรงเรียนปากคลองบางขนาก เป็นหน่วยงานที่รับผิดชอบโรงเรียนร้างแห่งนี้ และมีหน้าที่ดำเนินการกรณีพบการลักลอบนำทรัพย์สินออกจากพื้นที่

ต้องแยกข้อเท็จจริงออกจากเรื่องเล่าภายหลัง

อาคารที่ถูกทิ้งร้างเป็นเวลานานย่อมทำให้ผู้พบเห็นเกิดคำถาม โดยเฉพาะเมื่อสถานที่มีประวัติเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์สะเทือนใจ แต่บรรยากาศเงียบ รกร้าง หรือดูน่ากลัว ไม่ใช่หลักฐานว่ามีสิ่งเหนือธรรมชาติอยู่ภายใน

รายงานข่าวที่ตรวจสอบไม่พบข้อมูลยืนยันเรื่องผีหรือเหตุการณ์ลี้ลับ ความรู้สึกน่ากลัวของสถานที่จึงอาจมาจากสภาพอาคารที่เสื่อมโทรม รวมถึงเรื่องจริงและคำบอกเล่าที่เชื่อมโยงกับช่วงเวลาก่อนโรงเรียนปิดตัว

นอกจากนี้ ข้อมูลเรื่องความเสียหายและสภาพพื้นที่ทั้งหมดเป็นข้อมูลจากรายงานข่าวปี 2561 ไม่ควรนำมาอธิบายว่าเป็นสภาพปัจจุบันโดยไม่ได้ตรวจสอบพื้นที่อีกครั้ง

สิ่งที่เหลืออยู่ไม่ใช่เพียงอาคารเก่า

เรื่องของโรงเรียนคลองตันคลอง 18 สะท้อนว่า เมื่อโรงเรียนปิด อาคารและที่ดินไม่ได้หายไปพร้อมกับนักเรียน แต่ยังต้องมีหน่วยงานรับผิดชอบทั้งด้านความปลอดภัย ทรัพย์สิน และการนำพื้นที่กลับมาใช้ให้เกิดประโยชน์

ครั้งหนึ่งที่นี่เคยมีนักเรียนประมาณ 70 คน มีครู มีห้องเรียน และเป็นสถานที่ที่ผู้ปกครองฝากความหวังไว้กับการศึกษา แต่หลังเกิดจุดเปลี่ยน จำนวนนักเรียนลดลง โรงเรียนถูกยุบ และอาคารที่เคยมีชีวิตก็ค่อย ๆ เงียบลง

สิ่งที่น่าคิดจึงอาจไม่ใช่เรื่องลี้ลับ แต่อยู่ที่ว่า หากไม่มีใครดูแลทั้งพื้นที่และความทรงจำของชุมชน วันหนึ่งประวัติศาสตร์ของโรงเรียนแห่งนี้จะเหลือเพียงคำบอกเล่าจากคนไม่กี่คนหรือไม่