นอนนานใช่ว่าดีเสมอ งานวิจัยพบความสัมพันธ์กับความชราของร่างกาย

นอนหลับนานแค่ไหนถึงจะเพียงพอ? งานวิจัยขนาดใหญ่พบว่า การนอนน้อยหรือมากเกินไปต่างมีความสัมพันธ์กับสัญญาณความชราทางชีวภาพ ขณะที่ผู้เข้าร่วมซึ่งรายงานว่านอนประมาณ 6.4–7.8 ชั่วโมงต่อวัน มีช่องว่างอายุทางชีวภาพต่ำที่สุดในอวัยวะหลายระบบ

งานวิจัยดังกล่าวเผยแพร่ในวารสาร Nature เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม 2026 โดยคณะนักวิจัยจากหลายสถาบัน นำโดยนักวิจัยจาก มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย วิเคราะห์ข้อมูลของผู้มีอายุ 37–84 ปี จาก UK Biobank ซึ่งมีข้อมูลประชากรราว 500,000 คน

นักวิจัยใช้การเรียนรู้ของเครื่องสร้าง “นาฬิกาความชราทางชีวภาพ” จำนวน 23 แบบ ครอบคลุม 17 ระบบอวัยวะ โดยอาศัยข้อมูลจากภาพทางการแพทย์ โปรตีน และสารเมแทบอไลต์ในเลือด จากนั้นจึงเปรียบเทียบกับระยะเวลานอนที่ผู้เข้าร่วมรายงานด้วยตนเอง

ผลการวิเคราะห์พบความสัมพันธ์ในลักษณะคล้ายตัว U กล่าวคือ ผู้ที่นอนน้อยกว่า 6 ชั่วโมงหรือมากกว่า 8 ชั่วโมงต่อวัน มีแนวโน้มพบช่องว่างอายุทางชีวภาพสูงขึ้น ส่วนช่วงที่พบค่าต่ำที่สุดอยู่ระหว่าง 6.4–7.8 ชั่วโมง โดยแตกต่างกันไปตามอวัยวะและเพศ

การนอนน้อยยังสัมพันธ์กับภาวะหรือโรคหลายชนิด เช่น ภาวะซึมเศร้า โรควิตกกังวล โรคอ้วน เบาหวานชนิดที่ 2 ความดันโลหิตสูง โรคหัวใจขาดเลือด และภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะ

ขณะเดียวกัน ทั้งการนอนน้อยและนอนนานมีความสัมพันธ์กับโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง โรคหอบหืด รวมถึงความผิดปกติของระบบทางเดินอาหาร เช่น โรคกระเพาะอักเสบและโรคกรดไหลย้อน

อย่างไรก็ตาม ผลการศึกษานี้ไม่ได้หมายความว่าการนอนนานเป็นสาเหตุโดยตรงที่ทำให้อวัยวะแก่เร็วขึ้น เพราะระยะเวลานอนอาจได้รับอิทธิพลจากสุขภาพเดิม คุณภาพการนอน ภาวะซึมเศร้า หรือปัจจัยอื่น อีกทั้งข้อมูลการนอนมาจากการรายงานของผู้เข้าร่วม ไม่ใช่การตรวจวัดการนอนโดยตรง

ดังนั้น ตัวเลข 6.4–7.8 ชั่วโมงจึงไม่ควรถูกตีความว่าเป็นสูตรตายตัวสำหรับทุกคน แต่ผลการศึกษาช่วยตอกย้ำว่า การนอนอย่างเพียงพอและสม่ำเสมอมีความสำคัญ และการนอนมากไม่ได้หมายความว่าจะส่งผลดีต่อสุขภาพมากขึ้นเสมอไป