เปิด 5 ประเทศวิกฤตความหิวโหย คะแนนสูงสุดใน GHI 2025

“อาหาร” คือสิ่งพื้นฐานที่มนุษย์ทุกคนต้องการเพื่อดำรงชีวิต แต่ในหลายพื้นที่ทั่วโลก การมีอาหารเพียงพอแม้เพียงหนึ่งมื้อยังคงเป็นเรื่องไม่แน่นอนสำหรับผู้คนจำนวนมาก

ข้อมูลจาก ดัชนีความหิวโหยโลก หรือ Global Hunger Index (GHI) 2025 ช่วยให้เห็นภาพปัญหาความหิวโหยในหลายมิติ ไม่ได้วัดเฉพาะว่าประชาชนมีอาหารเพียงพอหรือไม่ แต่พิจารณาจากตัวชี้วัด 4 ด้าน ได้แก่ ภาวะขาดสารอาหารของประชากร ภาวะเตี้ยแคระแกร็นในเด็ก ภาวะผอมรุนแรงในเด็ก และอัตราการเสียชีวิตของเด็กอายุต่ำกว่า 5 ปี

รายงานปี 2025 ประเมินข้อมูลทั้งหมด 136 ประเทศ แต่มีเพียง 123 ประเทศที่มีข้อมูลเพียงพอสำหรับคำนวณคะแนนและจัดอันดับ โดยคะแนนครั้งนี้อ้างอิงข้อมูลจากช่วงปี 2020–2024

ต่อไปนี้คือ 5 ประเทศที่มีคะแนน GHI สูงที่สุดในกลุ่มประเทศที่สามารถคำนวณคะแนนและจัดอันดับได้

1. โซมาเลีย 42.6 คะแนน

โซมาเลีย มีคะแนน GHI สูงที่สุดในตารางจัดอันดับปี 2025 อยู่ที่ 42.6 คะแนน จัดอยู่ในระดับ “น่าตกใจ” หรือ Alarming

ปัญหาความหิวโหยของประเทศเชื่อมโยงกับความเปราะบางหลายด้าน ทั้งความขัดแย้ง ความไม่มั่นคง ภัยแล้ง และข้อจำกัดทางเศรษฐกิจ ซึ่งกระทบต่อความสามารถของประชาชนในการเข้าถึงอาหารและดำรงชีวิต

ตัวเลขนี้จึงไม่ได้สะท้อนเพียงเรื่อง “อาหารไม่พอ” แต่ยังชี้ให้เห็นถึงปัญหาหลายด้านที่เชื่อมโยงกัน และส่งผลกระทบอย่างหนักต่อเด็กและครอบครัว

2. เซาท์ซูดาน 37.5 คะแนน

เซาท์ซูดาน มีคะแนน GHI 37.5 คะแนน อยู่ในระดับน่าตกใจ และอยู่ในอันดับร่วมกับสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก

ประเทศนี้เผชิญความเปราะบางด้านอาหารมาอย่างต่อเนื่อง ท่ามกลางความขัดแย้ง การพลัดถิ่นของประชาชน และปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมที่ทำให้การผลิตและการเข้าถึงอาหารเป็นเรื่องยาก

เมื่อครอบครัวไม่สามารถเข้าถึงอาหารที่เพียงพอและมีคุณค่าทางโภชนาการอย่างต่อเนื่อง ผลกระทบจึงไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะในวันนี้ แต่อาจส่งผลต่อการเจริญเติบโต สุขภาพ และคุณภาพชีวิตของเด็กในระยะยาว

3. สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก 37.5 คะแนน

สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก มีคะแนน GHI 37.5 คะแนน อยู่ในระดับน่าตกใจเช่นเดียวกัน และครองอันดับร่วมกับเซาท์ซูดาน

แม้ประเทศจะมีทรัพยากรธรรมชาติจำนวนมาก แต่ประชาชนในหลายพื้นที่ยังเผชิญความขัดแย้ง ความไม่มั่นคง และความยากจน ซึ่งกระทบต่อการเข้าถึงอาหารและบริการพื้นฐาน

กรณีนี้สะท้อนให้เห็นว่า การมีทรัพยากรมากไม่ได้หมายความว่าประชาชนทุกคนจะมีอาหารเพียงพอ หากยังมีความเหลื่อมล้ำ ความขัดแย้ง และข้อจำกัดด้านโครงสร้างพื้นฐาน

4. มาดากัสการ์ 35.8 คะแนน

มาดากัสการ์ มีคะแนน GHI 35.8 คะแนน อยู่ในระดับความหิวโหยน่าตกใจ

ประเทศเกาะแห่งนี้เผชิญทั้งความเปราะบางทางเศรษฐกิจ สภาพอากาศแปรปรวน และภัยธรรมชาติที่อาจกระทบต่อภาคเกษตร ซึ่งเป็นทั้งแหล่งอาหารและรายได้สำคัญของประชาชน

เมื่อผลผลิตทางการเกษตรได้รับผลกระทบ ความมั่นคงทางอาหารของครัวเรือนย่อมได้รับผลตามไปด้วย โดยเฉพาะครอบครัวรายได้น้อยที่มีทางเลือกจำกัด

5. เฮติ 35.7 คะแนน

เฮติ มีคะแนน GHI 35.7 คะแนน อยู่ในระดับน่าตกใจ และมีคะแนนสูงเป็นอันดับ 5 ในกลุ่มประเทศที่จัดอันดับได้

ปัญหาความหิวโหยของเฮติเกี่ยวข้องกับความยากจน ความไม่มั่นคง และความเปราะบางของระบบเศรษฐกิจและสังคม ทำให้ประชาชนจำนวนไม่น้อยมีข้อจำกัดในการเข้าถึงอาหารอย่างเพียงพอ

เมื่อปัญหาหลายด้านเกิดขึ้นพร้อมกัน เรื่องอาหารจึงกลายเป็นปัญหาซับซ้อนที่ต้องแก้ควบคู่กัน ทั้งด้านเศรษฐกิจ สังคม ความมั่นคง และการเข้าถึงบริการพื้นฐาน

ความหิวโหยไม่ได้หมายถึงแค่ “ไม่มีอาหาร”

เมื่อมองตัวเลขของทั้ง 5 ประเทศ จะเห็นว่าความหิวโหยไม่ได้เกิดจากการขาดอาหารเพียงอย่างเดียว แต่เกี่ยวข้องกับความขัดแย้ง ความยากจน ภัยแล้ง ภัยธรรมชาติ การพลัดถิ่น ตลอดจนการเข้าถึงทรัพยากรและบริการจำเป็น

อย่างไรก็ตาม คะแนน GHI เป็นภาพรวมระดับประเทศ ไม่สามารถอธิบายความแตกต่างของสถานการณ์ภายในแต่ละพื้นที่ได้ทั้งหมด และไม่ควรนำคะแนนจากรายงานคนละปีมาเปรียบเทียบกันโดยตรง เนื่องจากข้อมูลย้อนหลังอาจมีการปรับปรุง

สำหรับคนจำนวนมาก การได้รับประทานอาหารครบสามมื้ออาจเป็นเรื่องธรรมดา แต่สำหรับอีกหลายล้านคนทั่วโลก อาหารหนึ่งมื้อยังคงเป็นสิ่งที่ต้องดิ้นรนเพื่อให้ได้มา

การลดความหิวโหยจึงไม่ใช่เพียงการมอบอาหารให้ผู้ที่กำลังขาดแคลน แต่ยังหมายถึงการสร้างโอกาสให้ผู้คนมีรายได้ เข้าถึงการศึกษา การรักษาพยาบาล น้ำสะอาด และสามารถดำรงชีวิตได้อย่างมั่นคงในระยะยาว