คีเปล (Kepel) ผลไม้แปลกแห่งอินโดนีเซีย ที่ “กินแล้วตัวหอม”เหงื่อหอม

คีเปล (Kepel) ผลไม้แปลกแห่งอินโดนีเซีย ที่ “กินแล้วตัวหอม”เหงื่อหอม

หากพูดถึงผลไม้แปลกที่มีเรื่องราวน่าสนใจ คงต้องยกให้ คีเปล (Kepel) หรือ Stelechocarpus burahol ผลไม้พื้นเมืองของอินโดนีเซียที่มีชื่อเสียงจากความเชื่อว่า เมื่อรับประทานแล้วอาจทำให้กลิ่นกายและเหงื่อมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ จนได้รับการขนานนามว่าเป็น “น้ำหอมจากภายในร่างกาย”

ลักษณะของคีเปล

คีเปลเป็นไม้ยืนต้นในวงศ์เดียวกับกระดังงา มีถิ่นกำเนิดในอินโดนีเซีย ผลมีลักษณะกลม ออกตามลำต้นและกิ่งขนาดใหญ่ เมื่อสุกเนื้อด้านในมีสีเหลืองฉ่ำน้ำ รสหวานและมีกลิ่นหอมเฉพาะตัว โดยบางคนเปรียบเทียบรสชาติว่ามีความคล้ายคลึงกับการผสมกันของ มะละกอ กล้วย และมะม่วง

ทำไมจึงเชื่อว่ากินแล้วตัวหอม?

คีเปลมีสารประกอบกลุ่มสารระเหยและสารพฤกษเคมีหลายชนิด มีการกล่าวถึงกันว่า สารบางส่วนอาจถูกดูดซึมเข้าสู่ร่างกายและถูกขับออกทางเหงื่อ ลมหายใจ หรือปัสสาวะ ส่งผลให้กลิ่นของร่างกายเปลี่ยนไปเล็กน้อย

อย่างไรก็ตาม เรื่อง “กินแล้วตัวหอม” ยังไม่ควรถือเป็นข้อเท็จจริงทางการแพทย์แบบยืนยันแน่นอน เพราะกลิ่นกายของแต่ละคนขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย ทั้งพันธุกรรม อาหาร สุขอนามัย เหงื่อ และจุลินทรีย์บนผิวหนัง

ผลไม้หายากที่เคยเป็นของชั้นสูง

คีเปลยังมีเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ที่น่าสนใจ โดยในชวา ประเทศอินโดนีเซีย มีการปลูกและบริโภคคีเปลในบริเวณพระราชวัง และมีตำนานเกี่ยวกับการเป็นผลไม้ของชนชั้นสูง

จึงเกิดภาพจำว่าคีเปลเป็นผลไม้หายากที่คนทั่วไปเข้าถึงได้ยาก และเกี่ยวข้องกับความงามและกลิ่นหอมของร่างกาย

แล้วผลไม้ทั่วไปช่วยเรื่องกลิ่นตัวได้หรือไม่?

แม้ผลไม้จะไม่สามารถทำให้กลิ่นตัวหอมได้โดยตรงเหมือนน้ำหอม แต่การรับประทานผักและผลไม้หลากหลายชนิด รวมถึงการดื่มน้ำให้เพียงพอ ก็เป็นส่วนหนึ่งของการดูแลสุขภาพโดยรวม

ผลไม้ที่มีวิตามินซีและสารต้านอนุมูลอิสระ เช่น ส้ม ฝรั่ง สับปะรด แอปเปิล และผลไม้ตระกูลเบอร์รี สามารถเป็นส่วนหนึ่งของอาหารที่สมดุลได้

ส่วนสาเหตุหลักของกลิ่นตัวมักเกี่ยวข้องกับ เหงื่อที่ทำปฏิกิริยากับจุลินทรีย์บนผิวหนัง มากกว่าการมี “สารพิษ” สะสมในร่างกาย ดังนั้น การอาบน้ำ รักษาความสะอาด เสื้อผ้าที่ระบายอากาศได้ดี และการใช้ผลิตภัณฑ์ระงับกลิ่นกาย จึงมีบทบาทสำคัญกว่าการกินผลไม้ชนิดใดชนิดหนึ่ง

คีเปลจึงเป็นมากกว่าผลไม้แปลก เพราะเป็นผลไม้ที่ผสมผสานทั้งเรื่องราวทางวัฒนธรรม ความเชื่อ และคุณสมบัติทางธรรมชาติ จนกลายเป็นหนึ่งในผลไม้ที่มีเอกลักษณ์ที่สุดของอินโดนีเซีย