โรงพยาบาลแห่งแรกของประเทศไทย อายุมากกว่า 100 ปี

โรงพยาบาลแห่งแรกของประเทศไทยคือ โรงพยาบาลศิริราช (หรือเดิมเรียกว่า โรงศิริราชพยาบาล และชาวบ้านเรียกว่า โรงพยาบาลวังหลัง) 

ประวัติความเป็นมา

●ปี พ.ศ. 2431: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) ทรงโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาและทำพิธีเปิดโรงพยาบาลหลวงแห่งแรกขึ้น เมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2431ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เกิดอหิวาตกโรคระบาดชุกชุมเมื่อ พ.ศ. 2424 ในครั้งนั้นทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดตั้งโรงพยาบาลขึ้นชั่วคราวในที่ชุมชนรวม 48 ตำบล ครั้นโรคร้ายเสื่อมถอยลง โรงพยาบาลจึงได้ปิดทำการ หากแต่ในพระราชหฤทัยทรงตระหนักว่า โรงพยาบาลนั้นจะยังประโยชน์บำบัดทุกข์ บำรุงสุข ให้พสกนิกรและผู้อยู่ใต้ร่มพระบรมโพธิสมภาร แต่การจัดตั้งโรงพยาบาลนั้นเป็นการใหญ่ จำเป็นต้องมีคณะกรรมการเพื่อจัดการโรงพยาบาลให้สำเร็จ ดังนั้นเมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2429 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งคณะกรรมการจัดสร้างโรงพยาบาลขึ้น เพื่อดำเนินการก่อสร้างโรงพยาบาลถาวรแห่งแรก ณ บริเวณวังของกรมพระราชวังบวรสถานพิมุข (วังหลัง) ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา โดยพระราชทานพระราชทรัพย์เป็นทุนแรกเริ่มในการดำเนินการ

●ที่มาของชื่อ: ทรงพระราชทานนามว่า "โรงศิริราชพยาบาล" เพื่อเป็นพระอนุสรณ์แด่สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าศิริราชกกุธภัณฑ์ พระราชโอรสที่สิ้นพระชนม์ไปก่อนหน้านั้น

●การรักษา: ในระยะแรกมีการรักษาทั้งแพทย์แผนปัจจุบันและแพทย์แผนโบราณของไทย 

●โรงเรียนแพทย์: ต่อมาได้พัฒนาและจัดตั้งเป็นโรงเรียนแพทย์แห่งแรกของไทยเรียกว่า ราชแพทยาลัย ซึ่งปัจจุบันคือ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล