7 สถานที่ร้างในตำนาน ก่อนเดินทางต้องรู้ว่าเข้าได้แค่ไหน (

สถานที่ร้างมักมีเสน่ห์ที่กระตุ้นความอยากรู้อยากเห็น ยิ่งเป็นอาคารเก่ากลางธรรมชาติหรือเมืองที่ครั้งหนึ่งเคยเต็มไปด้วยผู้คน แต่วันนี้เหลือเพียงสิ่งปลูกสร้างและเรื่องราวในอดีต ก็ยิ่งทำให้หลายคนอยากเดินทางไปเห็นด้วยตาตัวเอง

อย่างไรก็ตาม สถานที่ทั้ง 7 แห่งในบทความนี้ไม่ได้มีสถานะเหมือนกันทั้งหมด บางแห่งยังเป็นเมืองร้าง บางแห่งได้รับการบูรณะหรือพัฒนาใหม่แล้ว ขณะที่บางแห่งเปิดให้เข้าชมเฉพาะทัวร์และเส้นทางที่กำหนด

ภาพถ่ายในอินเทอร์เน็ตอาจดูสวย ลึกลับ และน่าค้นหา แต่สิ่งที่ภาพถ่ายบอกเราไม่ได้คือ โครงสร้างอาคารยังแข็งแรงหรือไม่ ภายในมีสารอันตรายหรือเปล่า และพื้นที่ดังกล่าวอนุญาตให้บุคคลทั่วไปเข้าไปจริงหรือไม่

ที่สำคัญ คำว่า “สถานที่ร้าง” ไม่ได้หมายความว่า “ใครก็เข้าได้” หากอยากชมสถานที่เหล่านี้ควรตรวจสอบข้อมูลล่าสุด และใช้เส้นทางที่เจ้าของหรือหน่วยงานกำหนดแทนการแอบเข้าไปสำรวจด้วยตัวเอง

1. Bokor Palace Hotel — กัมพูชา

บนภูเขาโบกอร์ จังหวัดกัมปอต ประเทศกัมพูชา มีอาคารเก่าแก่ที่หลายคนรู้จักในชื่อ Bokor Palace Hotel ซึ่งเคยกลายเป็นภาพจำของสถานที่ร้างในกัมพูชา

โรงแรมสร้างขึ้นในช่วงทศวรรษ 1920 และเปิดให้บริการในปี 1925 โดยพื้นที่โบกอร์เคยเป็นสถานีพักตากอากาศบนภูเขา ต่อมาโรงแรมผ่านช่วงเวลาที่ถูกทิ้งร้างหลายครั้งตามความเปลี่ยนแปลงทางการเมืองและสงคราม

สิ่งที่เคยทำให้สถานที่แห่งนี้ดูน่าขนลุกคืออาคารเก่าท่ามกลางหมอกและป่า บรรยากาศแตกต่างจากโรงแรมทั่วไปอย่างสิ้นเชิง จนภาพในช่วงที่อาคารยังร้างถูกเผยแพร่ไปทั่วโลก

อย่างไรก็ตาม Bokor Palace ไม่ควรถูกนำเสนอว่าเป็นโรงแรมร้างในปัจจุบัน เพราะอาคารได้รับการบูรณะและกลับมาเปิดให้บริการในชื่อ Le Bokor Palace เมื่อปี 2018 ภาพอาคารทรุดโทรมที่พบในอินเทอร์เน็ตจึงอาจเป็นภาพจากอดีต ไม่ได้สะท้อนสภาพล่าสุดเสมอไป

2. Hellingly Hospital — อังกฤษ

Hellingly Hospital หรือ East Sussex County Asylum เคยเป็นโรงพยาบาลจิตเวชขนาดใหญ่ในอังกฤษ สร้างขึ้นช่วงปลายศตวรรษที่ 19 และเปิดใช้งานในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 เพื่อรองรับผู้ป่วยจากโรงพยาบาลเดิมที่มีความแออัด

สถานที่แห่งนี้มีระบบสาธารณูปโภคของตัวเอง และเคยมีทางรถไฟขนาดเล็กสำหรับขนถ่านหินไปยังโรงหม้อไอน้ำและโรงผลิตไฟฟ้าภายในพื้นที่

อาคารหลักถูกปิดในปี 1994 หลังจำนวนผู้ป่วยลดลง จากนั้นสิ่งปลูกสร้างหลายส่วนเสื่อมโทรมอย่างรวดเร็ว และเกิดทั้งการลอบวางเพลิง การทำลายทรัพย์สิน และการขโมยสิ่งของ

ชื่อของ Hellingly Hospital จึงเคยปรากฏบ่อยในกลุ่มคนที่สนใจสถานที่ร้าง แต่พื้นที่ส่วนใหญ่ได้รับการรื้อถอนและพัฒนาใหม่แล้ว เหลืออาคารเดิมเพียงบางส่วน จึงไม่ควรเดินทางไปโดยคาดหวังว่าจะพบโรงพยาบาลร้างขนาดใหญ่เหมือนในภาพถ่ายเก่า

3. Beelitz-Heilstätten — เยอรมนี

ถ้าพูดถึงสถานที่ที่มีบรรยากาศเหมือนฉากภาพยนตร์ Beelitz-Heilstätten ในเยอรมนีถือเป็นอีกแห่งที่มีชื่อเสียงอย่างมาก

สถานพยาบาลแห่งนี้สร้างขึ้นตั้งแต่ช่วงปลายศตวรรษที่ 19 เพื่อรักษาผู้ป่วยวัณโรคและฟื้นฟูสุขภาพแรงงานจากกรุงเบอร์ลิน ต่อมาสถานที่แห่งนี้ผ่านทั้งสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและครั้งที่สอง ก่อนถูกใช้เป็นโรงพยาบาลทหารของกองทัพโซเวียตจนถึงปี 1994

เมื่อพื้นที่บางส่วนไม่ได้ใช้งาน อาคารจำนวนหนึ่งจึงเสื่อมโทรมและถูกบุกรุกจนกลายเป็นภาพที่หลายคนคุ้นตา ทั้งหน้าต่างแตก ผนังเก่า และต้นไม้ที่เติบโตแทรกเข้าไปในโครงสร้าง

ปัจจุบัน Beelitz-Heilstätten ไม่ใช่ “เมืองร้างที่ใครจะเดินเข้าไปได้ทุกจุด” เพราะอาคารหลายส่วนได้รับการบูรณะหรือพัฒนาใหม่ ขณะที่บริเวณอาคารประวัติศาสตร์บางส่วนเปิดให้ชมผ่านเส้นทางยอดไม้และทัวร์ที่จัดอย่างเป็นทางการ

หากต้องการสัมผัสบรรยากาศของสถานที่แห่งนี้ จึงควรใช้พื้นที่เปิดให้เข้าชมแทนการลักลอบเข้าอาคารที่ปิดอยู่

4. Pripyat — ยูเครน

ชื่อ Pripyat อาจเป็นหนึ่งในชื่อเมืองร้างที่คนทั่วโลกรู้จักมากที่สุด เมืองแห่งนี้ตั้งอยู่ใกล้โรงไฟฟ้านิวเคลียร์เชอร์โนบิล และถูกอพยพหลังเกิดภัยพิบัตินิวเคลียร์ในปี 1986

สิ่งที่ทำให้ Pripyat แตกต่างจากสถานที่ร้างทั่วไปคือ ความเสี่ยงไม่ได้มีเพียงอาคารเสื่อมสภาพ แต่ยังรวมถึงการปนเปื้อนกัมมันตรังสีซึ่งไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

ก่อนสงครามรัสเซีย–ยูเครน พื้นที่รอบเชอร์โนบิลเคยเปิดให้เข้าชมผ่านผู้จัดทัวร์และเส้นทางที่ได้รับอนุญาต ผู้เยี่ยมชมต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดด้านความปลอดภัยและผ่านการตรวจการปนเปื้อนเมื่อออกจากพื้นที่

แต่หลังรัสเซียรุกรานยูเครนเต็มรูปแบบในปี 2022 การท่องเที่ยวทั่วไปในเขตเชอร์โนบิลถูกระงับ และพื้นที่ยังมีข้อจำกัดด้านความมั่นคงอย่างเข้มงวดในปี 2026 ดังนั้นข้อมูลจากรีวิวหรือคลิปท่องเที่ยวก่อนสงครามจึงไม่ควรถูกใช้วางแผนเดินทางในปัจจุบัน

5. Hashima Island หรือ Gunkanjima — ญี่ปุ่น

เกาะ Hashima หรือ Gunkanjima ในจังหวัดนางาซากิ ประเทศญี่ปุ่น ดูคล้ายเมืองร้างขนาดเล็กที่ลอยอยู่กลางทะเล

ครั้งหนึ่งเกาะแห่งนี้เป็นชุมชนเหมืองถ่านหินที่มีผู้คนอาศัยอยู่อย่างหนาแน่น แต่เมื่ออุตสาหกรรมพลังงานเปลี่ยนแปลงและเหมืองปิดในปี 1974 ผู้อยู่อาศัยจึงออกจากเกาะทั้งหมด

อาคารคอนกรีตจำนวนมากค่อย ๆ ถูกลมทะเล คลื่น และสภาพอากาศกัดเซาะ จนเกิดภาพเหมือนเมืองที่หยุดเวลา

แม้ปัจจุบัน Gunkanjima จะเปิดรับนักท่องเที่ยว แต่ไม่สามารถเดินทางขึ้นเกาะตามลำพังได้ องค์การส่งเสริมการท่องเที่ยวแห่งประเทศญี่ปุ่นระบุว่า ผู้มาเยือนต้องเข้าร่วมทัวร์ เนื่องจากโครงสร้างหลายส่วนไม่มั่นคง และการขึ้นเกาะอาจถูกยกเลิกเมื่อสภาพอากาศไม่เอื้ออำนวย

นี่เป็นตัวอย่างที่ชัดเจนว่า ต่อให้สถานที่ร้างเปิดให้คนทั่วไปเข้าชม ก็ไม่ได้หมายความว่านักท่องเที่ยวจะเดินเข้าไปในอาคารหรือทุกพื้นที่บนเกาะได้

6. Waverly Hills Sanatorium — สหรัฐอเมริกา

Waverly Hills Sanatorium ในเมืองลุยวิลล์ รัฐเคนทักกี เคยเป็นสถานพยาบาลสำหรับผู้ป่วยวัณโรคที่สำคัญแห่งหนึ่งของสหรัฐฯ

สถานพยาบาลเปิดใช้งานช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ก่อนมีการสร้างอาคารขนาดใหญ่ขึ้นและเปิดในปี 1926 เพื่อรองรับผู้ป่วยจำนวนมาก เมื่อการรักษาวัณโรคพัฒนาขึ้น ความจำเป็นในการใช้สถานพยาบาลขนาดใหญ่จึงลดลง และ Waverly Hills ปิดในเดือนมิถุนายน 1961

ประวัติของสถานที่แห่งนี้ก่อให้เกิดเรื่องเล่าเกี่ยวกับวิญญาณและปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติจำนวนมาก จนกลายเป็นจุดหมายที่ได้รับความสนใจจากผู้ชื่นชอบเรื่องลี้ลับ

แต่ในความเป็นจริง Waverly Hills ไม่ใช่พื้นที่ที่ต้องแอบเข้าไป เพราะเจ้าของสถานที่จัดทั้งทัวร์ประวัติศาสตร์และกิจกรรมสำรวจเรื่องเหนือธรรมชาติอย่างเป็นทางการ ผู้สนใจจึงควรจองเข้าชมตามรอบและปฏิบัติตามข้อกำหนดของสถานที่

7. Kolmanskop — นามิเบีย

Kolmanskop ในประเทศนามิเบียคือเมืองร้างกลางทะเลทรายที่มีภาพจำโดดเด่น เพราะทรายจากทะเลทรายนามิบพัดเข้าไปสะสมภายในบ้านและอาคารหลายหลัง

เมืองแห่งนี้เคยเป็นชุมชนเหมืองเพชรที่รุ่งเรือง หลังมีการค้นพบเพชรในพื้นที่เมื่อปี 1908 เมืองเติบโตอย่างรวดเร็วและเคยมีทั้งโรงพยาบาล โรงเรียน โรงละคร คาสิโน และสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ

เมื่อมีการค้นพบแหล่งเพชรที่มีศักยภาพมากกว่าในพื้นที่อื่น ความสำคัญของเมืองจึงลดลง และภายในปี 1956 Kolmanskop ถูกทิ้งร้างอย่างสมบูรณ์ จากนั้นทะเลทรายก็ค่อย ๆ กลืนกินอาคารจนกลายเป็นภาพที่เห็นในปัจจุบัน

แม้ Kolmanskop เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชม แต่ผู้มาเยือนต้องมีบัตรเข้าชมหรือใบอนุญาตที่ถูกต้อง และต้องปฏิบัติตามช่วงเวลารวมถึงเงื่อนไขของพื้นที่ การเป็นเมืองร้างจึงไม่ได้ทำให้สถานที่แห่งนี้กลายเป็นพื้นที่สาธารณะที่ใครจะเข้าเมื่อใดก็ได้

สถานที่ร้างไม่ได้แปลว่า “เข้าได้”

ทั้ง 7 แห่งมีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกัน นั่นคือทุกสถานที่มีเรื่องราวน่าสนใจมากพอจะทำให้คนอยากเห็นด้วยตาตัวเอง แต่ความน่าสนใจไม่ได้หมายความว่าการเข้าไปสำรวจโดยพลการจะปลอดภัยหรือถูกกฎหมาย

บางแห่งมีปัญหาเรื่องโครงสร้าง บางแห่งตั้งอยู่ในพื้นที่ควบคุม ขณะที่บางแห่งได้รับการบูรณะหรือเปิดเป็นสถานที่ท่องเที่ยวอย่างเป็นทางการแล้ว ส่วน Pripyat ยังมีความเสี่ยงจากทั้งการปนเปื้อนและสถานการณ์สงคราม

ก่อนเดินทางควรตรวจสอบอย่างน้อยว่าใครเป็นเจ้าของ พื้นที่ยังเปิดอยู่หรือไม่ ต้องจองทัวร์หรือขอใบอนุญาตหรือเปล่า และส่วนใดมีป้ายห้ามเข้า หากข้อมูลจากคลิปหรือบทความเผยแพร่มาหลายปีแล้ว ควรตรวจสอบกับเว็บไซต์ทางการอีกครั้งเสมอ

เพราะสิ่งที่ทำให้สถานที่ร้างน่าค้นหาอาจเป็นเรื่องราวในอดีต แต่สิ่งที่ทำให้การเข้าไปสำรวจกลายเป็นอันตราย มักเป็นสิ่งที่เราไม่สามารถมองเห็นได้จากภาพถ่ายเพียงไม่กี่ภาพ